Ad terciū v̓o ar. d̓d̓m. ꝙ mulieri n̄ ꝑmittit̉ doce̓ in eccleſia publice ſꝫ bn̄ꝑmittit̉ aliquos domeſtica admonitōne inſtrue̓. apparuit ergo xp̄c pͥmō marie mag. vt ſicut mulier pͥma fuit nūcia mortis ita eſſet nunciavite. Ex quo cirillus ait. Femīa q̄ qd̓āmō fuit mortis miniſtra venerāde reſurrectōnis miſteriū pͥma ꝑcipit ⁊ nūciat. Adeptū ē gͦ femineuꝫgenus ad ignomīe abſolutōꝫ vel maledictōnis repudiū. Siml̓ etiā ꝑhoc on̄dit̉ ꝙ qͣntū ad ſtatū gl̓e ꝑtinēt nullū detrimentū patiet̉ ſexꝰ femineꝰ. On̄dit etiā ⁊ xp̄c qꝛ iā nō venerat vocare iuſtos ſꝫ peccatores.⁊ qꝛ pctōres et meretrices ad pnīam redeūtes p̄cedent in regno celorum. Suꝑeſt adhuc alia rō qͣre mulieribꝰ prius apparuit eo ꝙ ip̄e xp̄ꝫardentiſſime amauerunt intm̄ vt ab eius ſepulcro diſcipulis recedentibus nō recederēt. ⁊ p̄cipue ip̄a feruentiſſima magdalena que ſtabat admonumentū foris plorās. vt d̓r ioh̓. xx. que a xp̄o ſibi apparente interrogata. mulier quid ploras exiſtimas qd̓ ortulanꝰ eſſet rn̄debat. Tulerunt dn̄m meū ⁊ neſcio vbi poſuerūt eum. Dn̄e ſi tu ſuſtuliſti eū dicito mihi vbi poſuiſti eū et ego euꝫ tollā. O ardens amor marie magda. Colloquebat̉ magr̄o ſuo de ſeip̄o cū tāta affectōne. qͣre xp̄c bn̄dictus eā nominando mariā ſe agnoſcendū illi dedit. atqꝫ voluit pͥuſqͣꝫdiſcipul̓ ſibi appare̓ ¶ Secūdo ſurrexit xp̄c veracit̓. qꝛ veꝝ corpus hūitContra qd̓ aliqui arguūt. Primo qꝛ veꝝ corpus nō poteſt eſſe cumalio corꝑe in eodē loco ſicut erat corpus xp̄i. nā intrauit ad diſcipl̓osianuis clauſis. vt d̓r joh̓. xx. Scd̓o qꝛ veꝝ corpꝰ n̄ euaneſcit ab aſpcū intuentiū niſi forte corrupat̉. ſꝫ corpus xp̄i euānuit ab ocul̓ diſcipl̓oruꝫeum intuentiū vt d̓r luce vlt̓. Tercō qꝛ cuiꝰ libet veri corꝑis eſt determinata figura. ſed corpus xp̄i apparuit diſcipul̓ in alia effigie vt patetmath̓. vlt̓. gͦ videt̉ ꝙ xp̄c poſt reſurrectōꝫ nō habuit veꝝ corpꝰ humanum. Ad primū ar. rn̄det tho. ꝙ corpus chriſti poſt reſurrectionemnō ex miraculo ſed ex ꝯdicōe gl̓e ſicut quidā dicunt clauſis ianuis addiſcipulos intrauit ſimul cū alio corꝑe in eodē loco exn̄s. Vl̓ dicendūꝙ nō ex nat̉a corꝑis ſed potius ex v̓tute diuinitatiſ vnite illud corpad diſcipulos licet veꝝ eſſet. ianuis clauſis intrauit. Vn̄ augͥ̓. ſuꝑ ioh̓eꝫdicit. Molli corꝑi vbi diuinitas erat clauſa hoſtia nō obſtiterunt. Illeq̄ppe nō eis aꝑtis intrare potuit quo naſcēte v̓ginitas mr̄is inuiolataꝑmanſit. Ad ſcd̓m ar. dicit tho. ꝙ q̄cūqꝫ hꝫ corpus glorificatū in pt̄ateſua habꝫ videri qn̄ vult ⁊ nō videri qn̄ nō vult. hoc tn̄ xp̄c habuit nonſolum ex ꝯdicōne corꝑis glorioſi. ſꝫ etiā v̓tute diuinitatis ſue. Euanuitergo ab ocul̓ diſcipuloꝝ. nō qꝛ corrumperet̉ aut reſolueret̉ in aliqͣ inuiſibilia. ſꝫ quia ſua volūtate deſijt ab eiſ videri. vl̓ eo pn̄te vl̓ eo abſcedente ꝑ dote agilitatis. Et ſi adhuc q̄reret̉ cur poſt reſurrectōꝫ nō conuerſabat̉ cum diſcipul̓ ſic̄ an̄ ꝯtinue Rn̄det tho. ꝙ circa reſurrectōem