ſe ſoli. Miero. aūt ⁊ orige. nō loquunt̉ de illa eclipſi aſſerēdo ꝙ ſic fuitvt dicūt. ſꝫ ꝙ potuit ſic fieri. Quare ſequēdo dyoniſiū ſic dicimꝰ ꝙ illaeclipſis nō potuit eē natural̓ ſꝫ miraculoſa. Et hoc ml̓tiplicit̓. Prīo qꝛluna erat. xv. ⁊ tūc diſtat a ſole ꝑ dyamētꝝ celi. Eclipſiſ aūt ſolis nō poteſt fieri naturaliter niſi tꝑe ꝯiuctōnis ſol̓ ⁊ lune. ꝓpter qd̓ dic̄ dyoniſius ꝙ mirabat̉. qꝛ nō erat tꝑs ꝯuenies ad talē ꝯiunctōꝫ. Scd̓m mira-culū fuit. qꝛ trāſacta eclipſi luna redijt ad orientē. ita ꝙ in veſpe fuit īoriente ſole exn̄te in occidēte. ⁊ ſic orbes eoꝝ ſunt ad p̄ſtinū ſtatu re-ſtituti. Terciū miraculū fuit. qꝛ ꝑs oriental̓ ſolis pͥmo fuit obſcurata.⁊ iteꝝ vltimo illuminata. ꝯtrario aūt mō ſit in eclipſi naturali. Quar-tum miraculū fuit ꝙ luna fuit immobil̓ ſub ſole ꝑ tres horas. In na-turali v̓o eclipſi ꝯtinue mouet̉ ſub ſole vt etiā refert criẜ. Quintū mi-raculū fuit qꝛ illa eclipſis abſtulit lumē vniuerſis ꝑtibꝰ terre. licet aliq̄hoc velint intelligi tm̄ de terra iudee. Veꝝtū vt apparet ex dictis dyoniſij fuit in egipto. fuit in grecia. ⁊ fuit rome. ⁊ ſic in alijs mūdi ꝑtibꝰVn̄ horoſius ait. Cū dn̄s patibulo affixus eſt maximo terremotū ꝑvrbem romā facto. ſaxa in mōtibꝰ ſciſſa. maximaꝝqꝫ vrbiū plurime ꝑ-tes plus ſolita ꝯcuſſione ceciderūt. Eodēqꝫ die ab hora diei. vj. ſol ī to-cum obſcuratus eſt tētra nox ſubito obdūcta terris eſt adeo vt ſtellaſtūc diurnis horis vl̓ potius in illa horrenda nocte toto celo viſas fu-iſſe referat̉. Euſebius etiā in cronica aſſerit ſe legiſſe ꝙ tūc in bithimiaque eſt in aſia fuit magnus terremotus ⁊ maior ſolis obſcuratō qͣꝫ vnqͣm fuerit. ⁊ ꝙ dies hora ſexta in tenebroſam noctem verſus ſit ita vtſtelle viderent̉ in celo. ⁊ ꝙ in nicea que eſt vrbs bithimie ml̓tas edesterremotus ſubuerterit. De illius eclipſis miraculo dyoniſius in epl̓aad appollophanū qui ſecum erat in egipto illo tempore poſtea ſic ſcri-pſit Cuꝫ reperimus qꝛ et erat notiſſimū ſolem pati moleſtias nō debere. aīo ad te vaſte peritie ſacrariū. adhuc neſcimus tante rei miſteriuꝫQuid inqͣm ſpeculū doctrine appollophani his ſecretis aſcribis ad q̄tu mihi ore diuino ⁊ nō humani ſenſus ẜmonē. o bone dyoniſi diuinarum ꝑmutatōnes ſunt rerum. In hiſtoria vero ſcolaſtica legit̉. ꝙ ph̓iad hoc adducti ſunt vt dicerēt. aut deus nature patit̉ aut ordo natureꝑuertit̉. De turbatōe corporum inferioꝝ clara ſunt omnia. tm̄ d̓ veloſciēdum eſt ẜm nico. de lira. ꝙ erat iuxta templū inter ſctm̄ ⁊ ſanctuſanctorum. cuius ſciſſio ſignificauit impletione veritatis in morte xp̄ique latebat in figuris veteris teſtamenti ¶ Secūdo fuit immēſus dolor xp̄i ꝓpter ſui ꝯfuſionē quādo ꝯſiderabat qͣꝫ ꝯfuſibiliter patiebat̉quia p̄cedēti dominica ab omni populo ita venerabiliter fuerat ſuſceptus. Erat etem̄ paſſio eius ignominioſiſſima et deſpecta valde d̓ quaalias deo dante ſuo loco dicemus. ¶ Tercō immenſus fuit dolor xp̄-