Tercō ꝓpter ꝯmendationē. ¶ Primo doluit chriſtus ꝓpter querela-tōem audiebat nāqꝫ querelas matris ingeminātis ⁊ dicētis ſibi voca-bulum illud quod ꝑ triginta ⁊ tres ānos cum tanta dulcedine vtriſ-qꝫ ꝯmemorauerat. in paſſione vero illud ꝓferebat cū corde pleno do-lore. merore. ⁊ amaritudine. Poterat ergo virgo illa ſanctiſſima lamētari ⁊ dicere. Eili mi anime mee olim ?ſolatium ⁊ gaudiū. nunc autēgladius penetrabilior omni mucronē acutiſſimo. fili mi quē nouē mēſibus in vtero tenui. que paruo lacte paui. quem totiēs infantē ⁊ par-uulum pāniſ inuolui. in cuna repoſiū. ⁊ amoroſis amplexibꝰ ſtrinxi inter vbera mea ⁊ oſculata ſum O qͣꝫ infelix mihi et tibi facta eſt diesiſta. Et quis poterit mederi vulneribus dolorum meoꝝ. ⁊ mitigae̓ anguſtiam miſelle matris tue. cum inſpiciam te filium meum vt leꝓſumfactum. qui ſpecioſus eras p̄ filijs hominum. vt maleficum ⁊ reum cuꝫiniquis deputatum. qui ſanctus ſanctoꝝ es. vt fatuū ⁊ ſtultum cernoin quo reconditi ſunt omnes theſauri ſapientie dei. vt hoſte ⁊ omniūinimicū qui omnibus affabilis benignus ⁊ humanus ſemꝑ aſtitiſti. etſuꝑ omnia velut oblitū mei vidue matris tue. Nam ecce iam moreriſet nihil mihi dicis. Et quid faciam ego ſine te filio meo. quo diuertam.ad quē ꝯfugiam: tū mihi pater. tu mihi frater. tu mihi blandus filiuseras. tu mee diuītie. tū mee delicie. tū mea gloria. O me deſolatā quetm̄ filium in cruce video deficere. O amantiſſime fili. loquere mihi matri tue. loquere vt audiā vocē tuā cigneo canorē dulciore. Loquere ī-qͣm vt ſic ſaltem audiens verba tua patientior fiam ad tolerandā queme cruciat ꝓ amore tuo penam. nō denegeſ mihi quod poſtulo. Exaudime ⁊ verbo tuo conſolare ne deficiam in hac tribulatōnē. O fili milumen oculoꝝ meoꝝ. condeſcendiſti latroni miſericorditer loquēs eiAcquieſce itaqꝫ voto matris tue. ⁊ dic mihi quid factura ſim. cui meorphanam derelinquis. Nis aut vel ſimilibus querel̓ pulſabat mneſtiſſima mater aures afflictiſſimi filij ſui. qui non minorem penā experi-ebatur in mente ꝓpter teneritudineꝫ matriſ qͣꝫ ſentiebat in corpore aplanta pedis vſqꝫ ad capitis verticem vulnerato. Ideo ſcd̓m quendaꝫdeuotum tacitus in ſuo corde dicebat cermen illud vulgare ſiue eiusſententiā. Matre miẜicordia benedicta multo te vego afflicta. A tuolacrimare ē vna ſagitta. Che el cuor mīo ha paſſata. Non piāguere omr̄e mīa. E tuo lacrimae̓ ē pena mīa. Supporta ſinchio fia da morte reſuſcitato ¶ Secundo doluit xp̄c ꝓpter recordatōem. In talibus nanqꝫmiſterijs recordabat̉ ⁊ in ſeip̄o ꝯferebat. d. O mi mater qūo omniagaudia que de me ſuſcepiſti conuerſa ſunt tibi in merorem ⁊ luctum.vbi naͣm ſunt angeli in mea natiuitate cantantes. vbi paſtores ad preſepe venientes. vbi orientales reges in cuna me adorantes. vbi grata