Et ſubdidit. Verūtn̄ dico vobis. amodo videbitis filiū hominis ſedentem a dextris dei ⁊ veniētem in nubibꝰ celi. Tūc pͥnceps ſacerdotū ſci-dit veſtimēta ſua. d. Blaſphemauit. Quid adhuc egemꝰ teſtibꝰ: audiſtiſblaſphemiā. qͥd vobis videt̉. Vbi hiero. ait. Pōtifice quē de ſolio ſacerdotali furor excuſſerat eadē rabiēs ad ſcindēdas veſtes ꝓuocat. Et criſoſtimꝰ in omēl̓. inqͥt. Hoc fec̄ vt accuſatōꝫ redderet grauiorē. et qd̓ v̓-bis dicebat factis extollerēt. Qui at̓ erāt cū pontifice fremētes dixer̄tReus eſt mortis. Vbi origenes ait. Quātū putas fuit erroris. ip̄aꝫ pͥncipalem omniū vitā ream mortis ꝓnunciare. ⁊ ꝑ tantoꝝ reſurgentiūteſtimonia nō reſpice̓ fonte vite de qͦ in omēs viuētes vitā fluebatNec ille. Quāuis v̓o falſo illi violenta morte dignū acclamaſſent xp̄ꝫtn̄ dubiū hic incidit. Vtꝝ in ip̄o neceſſitas fuit ad moriendū morte naturali. Et rn̄det rich̓. in. iij. di. xvj. ꝙ in xp̄o fuit neceſſitas moriēdi qͣꝫtūad humana natura q̄ neceſſitas nō fuit ꝯtracta nec ꝓpt̓ peccatū debita.ſꝫ fuit voluntarie aſſumpta. Volūtarie em̄ filius dei talē aſſumpſit na-turam humanā. ꝙ niſi eā miraculoſe ꝯſeruaret. neceſſariū erat ꝙ corꝑeius reſolubile ⁊ mortale ſenio defeciſſet. qͣꝫuis valde diu duraſſet ꝓ-pter excellentiſſimā ꝯplexionē. Fuit ergo in eo neceſſitas moriēdi ratione nature aſſumpte relicte ſuo regimini naturali. nō tn̄ fuit neceſſarium illū mori morte quā mortuus ē niſi ꝑ ꝯꝑatōeꝫ ad diuinā p̄ordīationē. Sed adhuc nōnulli dubitāt. vtꝝ neceſſitas moriēdi in xp̄o ſubiecta fuerit eius volūtati humane. Et qͥdā tenēt ꝙ ſic. Primo qꝛ ẜm anẜin li. cur deus homo. Sapiētie ⁊ iuſticie dei repugnat coge̓ mortē pa-ti ſine culpa illū quē iuſtū ad eternā fecit beatitudinē. ſꝫ hō xp̄c nunqͣꝫhabuit culpā ⁊ fuit factus iuſtus ad eternā bt̄itudinē. gͦ repugnaſſꝫ ſa-pientie ⁊ iuſticie dei ꝙ xp̄c mortē ſuſtinuiſſꝫ ſi noluiſſet. Alij v̓o ꝯtrarium aſſerunt. qm̄ mori ex ꝯdicōe nature ⁊ poſſe mori nunqͣꝫ aliqͣ crea-ta virtutē repugnare vidēt̉. Sed in xp̄o fuit neceſſitas moriēdi ex cō-dicōe nature. gͦ cū voluntas humana ſit creata. nō potuit illa volūtatēfieri īmortal̓. Rn̄det rich̓. ad iſtā. q. ꝙ vt tactū eſt. aliqͥ dicunt ꝙ neceſſi-tas moriendi in xp̄o ſubiecta fuit volūtati hūane. Dicūt em̄ ꝙ ꝑ ꝯꝑationē ad neceſſitatē moriēdi xp̄c inqͣntuꝫ hō tenuit mediū inter ſtatūinnocentie ⁊ nature lapſe. in primo em̄ ſtatu nec natura nec voluntasſuberat neceſſitati moriedi. ſꝫ in nobis tam natura qͣꝫ volūtas ſubſuntneceſſitati moriēdi. nō ſic intelligēdo ꝙ neceſſarium ſit volūtatem mori. ſed quia corpus a morte reſeruari nō poteſt. En natura autē humana chriſti natura ſuberat neceſſitati moriēdi ſꝫ volūtas p̄erat ita ꝙ nōpotuiſſet mori niſi voluiſſet. Cui opinioni videt̉ ꝯcordare damaſcenꝰli. iij. c. xix. di. ꝙ nō p̄cedebāt in domino volūtatē naturalia. Nihil em̄coactu m ip̄o ꝯſiderat̉ ſꝫ omnia volūtaria. Alij autē dicūt cōtrarium