Erciꝰ dolor quē chriſtꝰ ꝓ nob̓ pcc̄oribꝰ ſupportauit d̓r deductionis. qn̄ vt hēt̉ ioh̓. xviij. vīctꝰ ductꝰ ē ad annā pͥmum. i. pͥmo.Cuiꝰ cā ſubdit̓. Grat em̄ ſocer cayphe. ⁊ qꝛ eūdo ad domū cayphe hēbat trāſire an̄ domū iſtiꝰ āne. iō intͣuerūt domū eiꝰ ob ip̄iꝰ reue-rētiā. Beda v̓o dicit qꝛ forte d̓initꝰ factū ē vt qͥ erāt affines in ſanguiēſociarent̉ in ſcelere. Tūc āt fuit vehemēs dolor chriſti ꝓpt̓ tria. Prīoꝓpt̓ negatōꝫ. Scd̓o ꝓpt̓ interrogatōꝫ. Tercio ꝓpt̓ ꝑcuſſionē. ¶ Primofuit vehemēs dolor ille ꝓpt̓ negatōꝫ qn̄ a diſcipulo negatꝰ fuit. vt et̄ inq̄t ioh̓. ſeq̄bat̉ ieſum ſimo petrꝰ ⁊ aliꝰ diſcipulꝰ. j. ioh̓es. ẜm aug̓. Diſcipulꝰ āt ille erat notꝰ pōtifici. ⁊ introiuit cū ieſu in atriū pōtificis. petrꝰ ātſtabat ad hoſtiū foris. que ioh̓es introduxit. Cui ancilla hoſtiaria di-xit. Nunqͥd ⁊ tu ex diſcipul̓ es hōis iſtiꝰ Dicit ille. Nō ſum. Erat aūt ſimon petrꝰ ſtās ⁊ celefaciens ſe. Et ibi ſecūdo miniſtris dixit. Non ſumEt tercio rn̄dit cognato illiꝰ cꝰ abſcidit auriculam dicēti. Nōne ego vidi te in orto cū illo. Sꝫ dubitat̉ h̓ de hac negatōe petri eo ꝙ videt̉ diu̓ſimode ab euāgeliſtis narrari. Nā math̓. dicit ſcd̓aꝫ negatōꝫ factaꝫ advocē ancille ⁊ ioh̓es dicit ad vocē mīſtroꝝ ad ignē ſtātiū. ſil̓r math̓. dicit terciā negatōꝫ factā ad vocē illoꝝ qͥ ſtabāt. Et ioh̓es ad voceꝫ cog-nati illiꝰ cuiꝰ petrus abſcidit auriculā. Rn̄dꝫ nicō. de lira. ſequēdo augͥde ꝯſenſu euāgeliſtaꝝ. ꝙ pͥncipal̓ intento euāgeliſtaꝝ erat expͥmereterciā petri negatōꝫ. ⁊ in hͦ oēs ꝯueniūt. De ꝑſonis āt accuſantibꝰ ſiuede negatōis loco nō erat pͥncipal̓ intētio. ⁊ ꝓbabile ē ꝙ multi ad v̓bapetri circa eum ⁊ ſil̓ia verba dicebant improperando ei magiſtru ſu-um. ⁊ iō vnus euangeliſtarum expͥmit vnā perſonam accuſantē ⁊ aliꝰaliā. Vn̄ ẜm ve̓itatē hiſtorie pͥma negatō fuit facta ad hoſtiarie vocēpͥncipal̓r. ſcd̓a ad vocem illoꝝ qui ſtabāt ad ignē fuerūt tamē excitati ab alia ancilla. ⁊ tercia facta eſt multis eū accuſantibꝰ inter quos pͥncipaliter erat cognatus illiꝰ cuiꝰ petrus abſciderat auriculam. De hacautem negatōne petri criẜ. in ſermone ita ait. Idcirco autem diuine ꝓuidentie ſecretū ꝑmiſit vt pͥmus ip̄e laberetur petrus. quo erga peccantes duriorem ſm̄am ꝓprij caſus intuitu tꝑarēt. Petrus em̄ orbisterraꝝ doctor ⁊ magiſter peccauit ⁊ veniam impetrauit vt hec īdulgētie norma ⁊ regula iudicantibus preberetur. Idcirco non angel̓ arbitror ꝯmiſſam ſacerdotij poteſtatem. ne cū ipſi minime peccarēt inpeccatoribꝰ ſine miſericordia iudicarēt hō paſſibil̓ ſupra hoīes ordinat̉vt dū ip̄e in alijs ſuas recolit paſſiones mitē apud eos ſe p̄beat ⁊ benignū. Mec ille. Scd̓m aūt nico. de lira. quidam voluerūt tenere ꝙ petrꝰnō negauit chriſtu ex timore mortis ſꝫ ex amore nolens ab eo ſeꝑari.Sciebat em̄ ꝙ ſi dixiſſet ſe eē diſcipulū chriſti ſtatim fuiſſet eiectꝰ ⁊ ſeꝑatꝰ ab eo Sꝫ h̓ patet eē falſum ꝓpt̓ v̓bum chriſti qͥ predicēs petro ꝙ