tuū vl̓ afflictū. Et tren̄. j. c. hier̄. dixit. Plorās plorauit in nocte ⁊ lacrime illiꝰ in maxill̓ eius. Clo. rabimoyſi hꝫ. Plorās erit .ſ. ip̄a hieruſalem⁊ plorare faciet deū ſanctū. Et tren. iij. hier̄. inquit. Dabit ꝑcutienti ſemaxillam ſaturabit̉ opprobrijs. Quibꝰ v̓bis ꝯſonat dictū michee. v. c. Inv̓ga inquit ꝑcutient maxillam iudicis iſrahel .i. chriſti. Nā eſa. xxxij. d̓rAdonai iudex nr̄. Ado. dator nr̄. Ado. rex noſter ip̄e ſaluabit nos. Eteſa. liij. d̓ chriſto paſſuro ita locutꝰ eſt. Dn̄e qͥs credidit auditui noſtro.i. paſſionis chriſti miſterio qd̓ eg̓o ⁊ alij ꝓphete audiuimꝰ a ſpūſanctoEt brachiū dn̄i cui reuelatum eſt. qͣi dicat. paucis. Et aſcēdēt ſicut virgultum corā eo .ſ. chriſtꝰ corā deo pr̄e. ⁊ ſicut radix .ſ. ſurſuꝫ fructificāsde terra ſitiēti i. de v̓gine nō humectata vl̓ fecūdata humano ſemineEt non eſt ei ſpēs neqꝫ decor .ſ. in paſſione. ⁊ vidimꝰ eū ⁊ non erat aſpectus ⁊ deſiderauimꝰ eū deſpectū ⁊ nouiſſimū viroꝝ virum dolorum⁊ ſcienteꝫ infirmitatem. ⁊ qͣi abſconditus vultus eius ⁊ deſpectꝰ ſcꝫ p̄verecundia. vn̄ nec reputauimus eum. Vere lāguores noſtros ip̄e tulit ⁊ dolores noſtros ipſe portauit. ⁊ nos reputauimus eum quaſi le-proſum ⁊ ꝑcuſſuꝫ a deo ⁊ humiliatū. Ip̄e āt vulneratꝰ eſt ꝓpter iniquitates noſtras ⁊ attritus eſt ꝓpter ſcelera noſtra. Diſciplina pacis nr̄eſuper euꝫ ⁊ liuorē eius ſanati ſumus. Oēs nos qͣi ouēs errauimꝰ vnquiſqꝫ in viam ſuam declinauit ⁊ dn̄s poſuit in eo iniqͥtatem oīm nr̄mHec ille. Ꝙ āt p̄dicta ꝓphetia ad litterā intelligatur de chriſto ptꝫ ꝑrabimoyſen q̄ h̓ tenet vt dicit nico. de lira. De tribulatōe etiaꝫ chriſtiexponūt doc. iudei illud eſa. xj. Timoris domini. quod ſequitur ad illaverba. Requieſcet ſuper eum ſpiritus timoris domini ⁊cͣ. Nā in lib̓.zanhedrim imphec i. diſtinctione helecij talit̓ ſcriptū eſt. Vahariho. i.⁊ moleſtabit eum in timore dominus. Ibi dicit rabi. alexandri. docetꝙ honoraret eū dn̄s p̄cepto tribulatōnū ⁊ tormentoꝝ Et dauid pſal̓xxj. qͥ de chriſto ẜm nico. de lira intelligit̉ in ꝑſona chriſti ita dicit. Deus deꝰ meꝰ .i. pater rōne d̓initatis ⁊ rōne hūanitatis. reſpice ī me .ſ. po-ſitum in afflictōne. quare me dereliquiſti .ſ. in manibus iudeoꝝ. longea ſalutē mea ſcꝫ corporali v̓ba delictoruꝫ meorum .i. ppl̓i q̄ ſua fecit ſu-ſtinendo ꝓ eis penam. Deꝰ meꝰ clamabo ꝑ diem .ſ. circa horā nonam⁊ nō exaudiēs. qꝛ or̄o illa procedebat vt dictum ē quantum ad ſuammateriā a volūtate ſenſualitatis. ⁊ nō ad inſipientiā mihi .ſ. hoc contin-git ꝙ nō ſum exauditus. imo magna fuit ſapīa ſic redimere genꝰ hūa-num. Tu āt in ſancto habitas .i. oīa ſancte facis. In te ſperauerūt pr̄esnoſtri ⁊ liberaſti eos .ſ. de ẜuitute egipti ⁊ captiuitate babilonis. queliberatōnes fuerunt quedā figure liberatōnis hōim ꝓpter morteꝫ meam facte. Ego aūt ſum vermis .i. viſus abominabilis. ⁊ nō hō ſcꝫ non