Cd̓s dolor quē xp̄c ꝓ nob̓ ſuſtinuit d̓r ꝯp̄hēſionis qn̄ ſ. miniſtri iudeoꝝ ꝯp̄hēder̄t eū ⁊ velut mācipiū viliſſimū ligauerūtEuit āt tūc veheniēs dolor eiꝰ ꝓpt̓ tria. Prīo ꝓpt̓ iude dānationē. Scd̓o ꝓpt̓ ſuā ligatōꝫ. Tercio ꝓpt̓ diſcipl̓oꝝ t̓batōꝫ. ¶ Prīo fuit vebemēs dolor xp̄i ꝓpt̓ iude dānatōꝫ. Ip̄e nāqꝫ turbā duxit ad locuꝫ in qͦxp̄c orauerat poſtqͣꝫ erat cū diſcipul̓ ſuis. Sciebat em̄ ip̄e locū illumqꝛ frequēter ꝯuenerat illuc cū diſcipul̓ ſuis. Dederat āt ſignū his quichriſtū ⁊p̄hēſuri erāt d. Quēcūqꝫ oſculatꝰ fuero ip̄e ē tenēte eū. hͦ āt ſigͣnū ẜm glo. dedit eis ne loco xp̄i caꝑet iacobū mīorē qͥ erat ſil̓is xp̄oin facie. Accedēs gͦ iudas ad xp̄m oſculatꝰ ē eū ⁊ dixit. Aue rabbi. Cuiieſus. Amice inqͥt ad qͥd veniſti. Quaſi dicat ẜm aliqͦs. Tu on̄dis ami-ciciā ſigno ⁊ ꝓditōꝫ agis de fc̄o. Vl̓ meliꝰ ẜm alios. O iuda amice miquē ego dilexi. quē ad apl̓atū vocaui. ciij familiarē me dedi. cꝰ pedes īcena laui. cui nūqͣꝫ diſpliciūi. oſculo me tͣdis? Cur iſta ꝯtra ine facis; Oamice miiuda q̄ ſi ad pm̄aꝫ redire volueris veniā ſuꝫ p̄ſtare patꝰ Curme de̓linqͥs; Cur a tuo ꝓpoſito malo aīm tuū n̄ reuocas. Amice mi ſiadhuc me amicum habe̓ volueris lꝫ me tradas in manꝰ inimicoꝝ meorū reu̓te̓ tn̄ ad me ⁊ ego ſuſcipiā te. O v̓e bēigniſſimū ⁊ māſuētiſſimūdn̄m q̄ licet dole̓t de iniuria quā ſibi iudas īferebat. magis tn̄ ac mag̓affligebat̉ de dānatōe eius. Nam lꝫ chriſtꝰ qui videbat omnia dolorenō modico affice̓tur qn̄ iudas ꝯcepit animo illuꝫ vende̓. quādo iudasad principes ſacerdotū acceſſit ⁊ .xxx. argenteos in manu recepit. qn̄a cena exiuit ⁊ ad colligēdū cohortē ⁊ miniſtros ſolicitus ꝓperauit. īſuper ſuo fetido ore auſus eſt ꝓditorie oſculari faciem ieſu decoram ⁊os eius p̄cioſiſſimū. plus tn̄ anguſtiabatur cum videbat iudā ꝓpt̓ob-ſtinatōꝫ fore damnandum Sꝫ h̓ dubitat̉ vtꝝ ſi iudas non tradidiſſetchriſtum ⁊ iudei nō crucifixiſſent eum. fuiſſet humanum genus redēptum. Et rn̄det alex. in. iij. volumine ſum. ꝙ ſic. quia in tali caſu ſola vo-luntas patiendi ſuffeciſſet ad redemptōnem ſiue ad liberatōnem. ideonō excuſatur iudas a peccato neqꝫ iudei. Et ſi dicat̉ roma. viij. Prop̓ofilio ſuo nō peꝑcit deus ſꝫ ꝓ nobis oībus tradidit illū. Et eſa. liij. Tradidit in mortem aīam ſuam. gͦ ſicut pater ⁊ filius non peccauerūt. a ſimili n̄ peccauit iudas neqꝫ iudei. Rn̄dꝫ tho. iij. ꝑte. q. xlvij. ꝙ eadē actiodiu̓ſimode iudicat̉ ī bono vl̓ ī malo ẜm qd̓ ex diu̓ſa radicē ꝓcedit. Pr̄em̄ t̓didit chriſtū paſſioni ex caritate. qd̓ intelligi pt̄. Vno qͥdeꝫ mō ẜmqd̓ ſua eterna volūtate p̄ordinauit paſſiōꝫ xp̄i ad hūani gene̓is libe̓atōꝫ ẜm illd̓ eſa. liij. Dn̄s poſuit in eo iniqͥtate oīm nr̄m. Scd̓o nō ꝓte-gēdo eū a paſſiōe ſꝫ exponēdo ꝑſequētibꝰ vt aug̓ dicit. Ip̄e v̓o filiꝰ tͣdidit ſeip̄m paſſioni ꝓpt̓ hūilitatē ⁊ ex obedientia factus ꝓ nob̓ obedi-