fiderium petentis. tal̓ fuit petitō ſenſualitatis. cuius deſiderium eratad non moriendum. vt magiſter ſen. dic̄ in litte̓a. Si aūt loqͣmur de p̄dicta or̄oe quātū ad formā ſic cū forma petitōis reſpicia: diſcretōꝫ ꝓpōnētis ⁊ tal̓ modis ꝓponēdi ſit a diſcretōe rōis. ꝯcedēdū eſt ꝙ tal̓ or̄ofuit voluntatis ratōnalis. Ad quod melius intelligendum notandumẜm bon̄. ⁊ rich̓. ꝙ cum in chriſto ſint plures nature intellectuales vi-delicet diuina ⁊ humana. neceſſe eſt in chriſto plures eſſe voluntates.quod magiſter in tex. ꝑ ml̓timodas autoritates ſanctoꝝ on̄dit. Vn̄ ſinumerent̉ volūtates chriſti ẜm naturas due ſunt ſcꝫ diuina ⁊ huma-na. ſꝫ ẜm ꝑſonas tres ſunt .ſ. voluntas diuina. ⁊ voluntas aīe rōnal̓. etvolūtas appetitiua ſenſitiua. q̄ exteſo noīe volūtatis volūtas d̓r qꝛ mōuetur poſt apprehenſione. qꝛ ꝓprie loquendo de noīe volūtatis volūtas nō inuenit̉ niſi in parte anime rōnalis ẜm ph̓m. iij. de anima. Igit̉tanqͣꝫ verꝰ hō cogitās. īmo clare vidēs dn̄s ieſus chriſtus q̄ ſibi paban-tur in ꝓximo paſſiōes. q̄ martiria in ſuo corpore toleraturus erat. volūtate quadam pietatis dicebat. Pater ſi poſſibile eſt trāſfer a me calicē iſtum. Verutn̄ q ſic eſt volūtas tua vt ꝓ humano genere moriendo ⁊ patiendo fatiſ faciā. ecce me ꝓmptiſſimū ⁊ patū. fiat non qd̓ egovolo volūtate ſenſualitatis. ſꝫ qd̓ tu. qꝛ ego idē volo volūtate rōis. Obone ieſu doctor veritatis qui cepiſti facere ⁊ docere. tū nobis dixiſtivt orātes loq̄remur pr̄i v̓buꝫ hoc qd̓ tu in tua agonia ſepiꝰ replicaſti.fiat voluntas tua. Ob quod leo papa in ſermone de paſſionē ait. Necvox omnes fideles inſtruxit. omnes ꝯfeſſores accendit. omnes mar-tites coronauit. Nam quis mundrodia. quis temptatōnum turbines.quis poſſit perſecutoꝝ ſuꝑare terrores. niſi chriſtus in omnibus ⁊ ꝓoībus patri diceret. fiat volūtas tua. Diſcāt gͦ hāc vocem oēs eccl̓ie filij vt cū aduerſitas violenter aliciuꝰ temptatōis incubit ſeꝑato tremo-re formidinis accipiant tolerantiam paſſionis. Nec ille. ¶ Tercio ap-paret vehemētia doloriſ chriſti in ſua or̄one ex confortatōe. tā vrgensem̄ erat dolor eiꝰ vt ⁊ angelꝰ ad eū ꝯfortandū mitteret̉. Apparuit inqͥtlucas angelus ei ꝯfortās eū. Apparitō aūt illa ẜm nico. de lira fuit ī viſione corꝑali. Vbi oſtenditur ꝙ in eo erat vera humanitas que ꝯfor-tabat̉ ꝯtra triſticiā inſurgētem in parte ſenſitiua ex apprehenſiōe mortis imminentis. Et factus in agonia prolixius orabat. Grat auteꝫ hecagonia reluctatō ſenſualitatis morte horrētis ⁊ rōnis ipſam acceptātis. qꝛ v̓tute d̓ina quelibet pars ꝑmittebatur agere ⁊ pati quod eratſibi ꝓprium. Et factus ē ſudor eiꝰ ſicut gutte ſanguinis decurrētis interram. Ex vehem̄ti eī anxietate fiebat vt n̄ ſolū hūores exirēt ꝑ ſudorem. ſꝫ et̄ aliquid de ſanguine ſudorē tingente. Scd̓m v̓o opi. aliquoꝝ