ſcribēs in epl̓a ad exuꝑantiū. Si fieri p̄t imitare ioſeph ⁊ egiptie dn̄epalliū de̓linque. nūdꝰ chriſtū nūdū ſeque̓. Nec ſolū a chriſto eiuſqꝫ ſanctis veꝝ etiā a gētilibꝰ ſepe monemur vt hꝰ vite gaudia ꝑuipendamreſpūamuſqꝫ oīa bona eius Vn̄ ⁊ ſene. ad lucilliū ait. Noli huic trāquillitaci ꝯfide̓. Et iteꝝ ad eūdē. Clamo. vitate q̄ vulgo placent q̄ caſus adomne fortuitu bonū ſuſpicioſi pauidiqꝫ ſubſiſtite. Et fera ⁊ piſcis ſepealiqͣ oblectatōe decipit̉. munera iſta fortune putatis. inſidie ſunt. Quiſquis veſtꝝ tutā age̓ vitā volēt. iſta viſcata bn̄ficia deuitet qͣꝫ plurimūin quibꝰ h̓ qͦꝫ miſerrimi fallimur. qd̓ dū hr̄e putamꝰ in p̄cipitia curſusiſta deducit ⁊ huius eminetis vite exitus cade̓ eſt.¶ Qual̓r chriſtꝰ exēplo ſuo nos docuit obẜuare ⁊ cuſtodie̓ ſibi valdeaccepta virtute caſtitatis¶ Capitulum. v.Vintū exēplū a chriſto nob̓ datū fuit obẜuāde caſtitatis. qd̓euāgeliſta explicauit cū dixit. Et cū accepiſſet lintheū p̄cinxitſe. Nos etiā lubos p̄cinctos hr̄e debemꝰ. ẜm illud. luc̄. xij. Sitlūbi veſtri p̄cincti. Que v̓ba exponēs gre. in omel̓. ait. Lūbos em̄ p̄cīgimꝰ cū carnis luxuriā ꝑ ꝯtinētiā coartamꝰ. Sꝫ vt dic̄ augꝰ. que allegauimꝰ in ẜmone de luxuria. Ent̓ oīa chriſtianoꝝ certamina duriora ſuntp̄lia caſtitatis. in qͥbꝰ qͦtidiana eſt pugna ⁊ rara victoria. Oquāta ml̓titudo dānat̉ ꝓpt̓ vicia carnis. Et q̄s explicet qͦt ſunt illi q̄ vt ꝑſiſtāt inmiſerijs ⁊ turpitudinē. ꝯfiteri ⁊ cōicare poſtponūt. Quis etiā enumeret qͦt inueniunt̉ q̄ pꝰ p̄petrata nefandiſſima ac fetidiſſima pctā carnalia p̄ v̓ecūdia illa nō ꝯfitent̓. ⁊ ſine v̓a emēdatōe ꝯſcīe accedunt ad ſa-cram ꝯmunionem. O infelix ꝯdicō taliū ſic facientium qui iudiciumdei manducāt ⁊ bibunt.¶ Qualiter chriſtꝰ exemplo ſuo nos docuit vt humilitatis exercitia¶ Capitulum vinon recuſemus.Extū exēplū qd̓ chriſtꝰ nob̓ tribuit d̓r exercede huilitatis. de qͦeuāge. ſubdit. Deinde miſit aquā in peluī ⁊ cepit la. pe. d. ⁊ ex.l. quo. e. p̄. O qͥd erat vide̓ regē angeloꝝ ⁊ dn̄m celi ⁊ terregenuflexū an̄ pedēs diſcipl̓oꝝ. ⁊ māibꝰ ꝓpͥis ꝯtractātē ⁊ lauāte pedēsillos ſordidos ⁊ lutōſos. Int̓roga eū aīa mea ⁊ dic illi. Cur o bone ieſu tm̄ te hūilias vt defatigatꝰ ⁊ mādefactꝰ ſudore pedes diſcipl̓is tuiſlauēs. Et rn̄debit tibi ꝓtinꝰ. O aīa. mea caritas q̄ me t̓xit vſqꝫ ad exinanitōꝫ. vſqꝫ ad formā ẜui. ip̄a me ſic hūiliae̓ ꝯpellit. q̄nimo ⁊ maiora hūilitatis officia ſuſcipe coget cū die craſtīa crucifixꝰ ⁊ nūdꝰ cū latrōibꝰ d̓putabor. Sꝫ diſcite a me oēs qꝛ mitis ſuꝫ ⁊ hūil̓ corde. ¶ Qualiterxp̄c exēplo ſuo nos docuit vt deſiderem̉ ſuꝑnā felicitatē. ¶ Ca. vij.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten