hēt vin ſatiſfactuuā ⁊ ꝓdeſt his ꝓ qͥbꝰ offert̉. tam viuis qͣꝫ deſunctisSed in ſatiſfactōne magis atteditur affectꝰ offerentis qͣꝫ qualitas oblatōnis. Quāuis ergo hec oblatio ex ſui quātitate ſufficiat ad ſatiſfaciendū pro omni pena. tamen ſit ſatiſfactoria illis ꝓ quibus offerturvel etiā ꝓ offerrētibus ẜm quātitatem ſue deuotōnis ⁊ non pro totapena. hſinc alex. papa de ꝯſe. di. ij. in. c. nihil. ait. Nihil in ſacrificijs maius eē cepitqꝫ corpus ⁊ ſanguis chriſti. nec vlla oblatio hac potior eſtſꝫ oēs precellit. q̄ pura ꝯſciētia eſt domino offerēda. ¶ Quartꝰ fructꝰdeuote cōicātium dicitur defenſio. defendit vtiqꝫ hoc ſacramentum p̄ſeruando a peccatis futuris. vt enim ait tho. vbi ſupra. peccatum eſt q̄dam mors ſpūalis anime. vnde hoc modo preſeruatur aliquis a pctōfuturo quo preſeruatur corpus a morte futura. Qd̓ quidem ſit dupliciter. Vno modo inquātum hominis natura interius roboratur contra interiora corruptiua. ⁊ ſic p̄ſeruatur a morte per cibū ⁊ medicinaꝫAlio modo per hoc ꝙ munitur ꝯtra exteriores impugnatōes. ⁊ ſic p̄ſeruatur ꝑ arma quibꝰ munitur corpus. Vtroqꝫ autem modo hoc ſacramentum ꝯſeruat a peccato. Nam primo quideꝫ per hoc ꝙ chriſto⁊iungit per gratiam roborat ſpūalem vitam hominis tanqͣꝫ ſpūalismedicina. ſcd̓m illud pſal̓. Paīs cor hominis ꝯfirmat. Et augͥ. ſuꝑ ioh̓.ait. Securus accede panis eſt non venenum. Scd̓o inquātū eſt ſignuꝫpaſſionis chriſti per quā victi ſunt demones repellit ipſorum impugnatōnem. Vn̄ criẜ. ſuper ioh̓. ait. Vt leones flāmā ſpirātes de mēſa dn̄irecedimꝰ terribiles demōībꝰ facti. ¶ Notādū t̓n̄ ꝙ lꝫ h̓ ſacram̄tū qͣntūeſt de ſe habet virtutem preſeruatiuam a peccato. non tamen auferthomini poſſibilitatem peccandi. eo ꝙ homo in ſtatu vie eſt huius cōdicionis ꝙ poteſt flecti in bonum ⁊ in malum. ¶ Quintus fructusdeuote communicantium dicitur releuatio. ſi .n. homo poſt deuotamcommunionem in peccatum rueret facilius ab illo ſurgere poteſt qͣmſi ante illud non communicaſſet. Ratō eſt quia vt diximus per ſacraꝫcommunionem anima roboratur ⁊ fortificatur. ⁊ ideo facilius eſt forti reſurgere qͣꝫ debili. ¶ Sextus fructus deuote communicantiuꝫ dicitur cibatio. Cibat vtiqꝫ hoc ſacramentum ſpūaliter animam ⁊ ml̓totiēs miraculoſe reficit ip̄m corpus. Dicit̉ em̄ de bt̄a katherina d̓ ſenis.ꝙ ſepiꝰ cōione ſuſcepta ꝑ dies pl̓imos ſine cibo ⁊ potu pſiſtebat abſqꝫaliqͣ ſui corꝑis leſiōe. ¶ Septimꝰ fructꝰ d̓r gl̓ificatō. fac̄ etiā hͦ ſacr̄m adaugmētū gl̓ie q̄ ſeqͥtur ad augmētū grē. Quāto eī aīa ꝓficit ⁊ creſcitin grā tāto cōpioſiorē gl̓iaꝫ ꝓmeret̉. ſꝫ qui deuote ⁊ huilit̓ ſuſcipit ſa-cramentum eucariſtie ꝓficit in gratia vt tactum ē ſuꝑius. Idcirco ab-undantius gloriam obtinebit. Currite igitur omnes ⁊ ꝯſciētijs a peccatis emūdatis ſacrā cōionē accipite. qꝛ ſaluator nr̄ dixit ioh̓. v. ſi quis