biliter nāqꝫ vnuſqͥſqꝫ magis diligere debꝫ ſeip̄m qͣꝫ alios et cōe bonuꝫet multoꝝ qͣꝫ ꝑticulare vel vnius. Sic letabant̉ de malo pharaonis fi-lij iſrael. qui exo. xv. dicebant. Cātemꝰ dn̄o. gl̓oſe enim hono rificatꝰ ēequū ⁊ aſcenſorem ꝓiecit in mare. Et du erāt in captiuitate in manueius dolebant de proſperitate illius. Edipſum fecerunt de proſperita-te et aduerſitate holofernis. alioꝝqꝫ q̄ populum dei vexare p̄ſumpſerunt. ¶ Secūdo pōt ꝓuenire dolor de alterius bono ex defectū. cū .ſ.quis dolet non ꝙ ꝓximus bonū illud habeat. ſꝫ quia illud ſibi deficit. etſi quis dolet ex defectu boni quod non eſt verum bonū. male agit ſicdolendo. vt ſi quis doleat. qꝛ non fornicat̉ ſicut multi faciunt et ſil̓ia.Si vero doleat qꝛ non habet quod eſt vere bonum et honeſtū recteagit. et cum dolor tal̓ circa honeſta verſat̉. ẜm ariſt. iij. rheto. vocat̉ ze-lus. de hoc dicebat paulus. j. cor. xiij. c. Emulemī ſpūalia. Et hieroni. adlethā de inſtitutōne filie. Mabeat ſocias cum qͥbus addiſcat qͥbꝰ inuideat quarū laudibꝰ mordeat̉. ¶ Tercō pōt ꝓuenire dolor de alterius bonō ex malignitate et iniquitatē. quādo diſplicet ml̓tis abſqꝫ ip̄oꝝ conimodo vl̓ incōmodo ꝙ alij habeant bonū. Et h̓ vt plurimū euenire ſolet ex inani gl̓a. Vn̄ greg̓. xj. mor. ait. Prima nāqꝫ ſoboles inanis gl̓ieeſt que dum oppreſſam mente corrupit inuidiā mox gignit. qꝛ dū vani nominis potentiā appetit. ne quis hāc alius adipiſci valeat tabeſcit.Et ex hoc eſt ꝙ inuidia ſolet eſſe inter pares. qꝛ vnuſquiſqꝫ appetit alioſin gl̓a ẜm ſuū ſtatū aut gradū ſuꝑare. Vn̄ nunqͣm ruſticꝰ aut agricola inuidebit doctori de ſciētia. nec mulier inuidebit militi de ſtrenuitate vel fortitudine. nec mercator aut ciuis religioſo de fama ſanctitatiſet ſic de alijs. Sed vnuſquiſqꝫ inuidet alteri de his bonis q̄ vel ip̄e habet vel habere intendit. Et tn̄ ſi h̓ fiat animo d̓liberato cū ſit ꝯtra caritatem pct̄m ē mortale. Caritas inqͥt apl̓s. j. cor. xiij. c. nō emulatur.¶ Ꝙ maligna beſtia inuidie ſꝑ offendit virtuoſos et ſanctos virosvt ex multis patet exemplis. ¶ Capitulum Secundum.Ecundū miſteriū declarandū de inuidia d̓r offenſio. hec enimbeſtia maligna offendit ſemꝑ virtuoſos et ſanctos viros. Vn̄valerius li. iiij. de amore et dilectōe ait. Nulla tam modeſtafacilitas eſt que malignitatis dentes vitare poſſit. Et ſen̄. de ꝯſolatōead paulinum. Inimica eſt ſemper alienis ꝓſectibus inuidia. Et ouid̓pͥmo de remedio amoris. Summa petit liuor perflant altiſſima vētiSumma petunt dextera fulmina miſſa iouis. Et ora. Fepius ventis agitat̉ ingens pinꝰ. et celſe grauiore caſu decidunt turres. feriuntqꝫ ſūmos fulgura montes. Et hiero. in epitaphio ſancte paule. Semper v̓-tutes perſequit̉ inuidia. Feriuntqꝫ ſummos fulgurā mōtes. Etem omnes ſancti emulos habuer̄t. In ꝑadiſo qͦꝫ ẜpens fuit cuiꝰ inuidia mors