portam tēpli. In nomine ih̓u ſurge et ambula. ¶ Tercō miracula ſuntſufficiens teſtimoniū xp̄i dīnitatis propter documentum. qꝛ filium ſedei p̄dicabat. Vnd̓ ioh̓. v. dixit Pater meus vſqꝫ modo oꝑatur et egooperor. Et ioh̓. vj. Sicut miſit me viuens pater et ego viuo ꝓpter patrem. Et ioh̓. vij. Si me ſciretis forſitan ⁊ patrem meū ſciretis. Et ioh̓.viij. Ego et pater vnū ſumus. Et ioh̓. xvj. Exiui a patre et veni in mudum. iterū relinquo mundū et vado ad patrem. Niſi hoc fuiſſet verūnequaqͣꝫ ei aſtitiſſet diuina virtus in miraculoꝝ patratōe. Nam īpoſſibile eſt ip̄m deum tam ſceleſto mendacō ferre teſtimoniū ꝑ oꝑa niſinite virtutis que ſunt miracula vera. Ex hoc greg̓ in omel̓. de eph̓ia ꝯtra duros iudeos ſic pulcre loquit̉. Omnia elementa autore ſuū veniſſe teſtata ſunt. Vt em̄ de his quaſi quodā humano vſu loquar. deū hūcceli eſſe cognouerūt. qꝛ ꝓtinus ſtellam miſerūt. Mare cognouit. quiaſub eius plantis ſe calcabile p̄buit. Terra cognouit. quia contremuit.Sol cognouit. quia lucis ſue radios abſcondit. Saxa et pariētes cog-nouerunt qꝛ temꝑe mortis eius ſciſſa ſunt. Infernus ꝯgnouit. qꝛ hoſquos tenebat captiuos reddidit. Et tn̄ hunc quem deū omnia elem̄tainſenſibilia ſenſerunt. adhuc infideliuꝫ iudeoꝝ corda deū eſſe minimeagnoſcunt. et duriora ſaxis ad pnīam ſcindi nolunt. eūqꝫ ꝯfiteri abne-gant quem elementa vt diximus aut ſignis aut ſciſſionibus deum clamant.¶ Ꝙ apparet diuinitas xp̄i rōne ſanctificatōnis animaꝝ. remiſſionispeccatoꝝ. et ꝓductōnis mundi.¶ Capitulū tercium.Ercō inſinuenuſ diuinitatē xp̄i rōne. Quecūqꝫ enim attribuūtur ẜm veritatē alicui illa que nō poſſunt ꝯuenire niſi ſoli deoille eſt deus. Sꝫ xp̄o attribuunt̉ ẜm veritate ea que cōueniūtſoli deo. ergo ip̄e eſt deus. Sunt aūt illa pͥncipalia tria. Primū ē aīaꝝſanctificatō. Secundū peccatoꝝ remiſſio. Terciū md̓i ꝓductō. ¶ Primum quod deo ꝯuenit eſt animarum ſanctificatō. Ideo ip̄e leuit. xix.c. ait Ego dominus qͥ ſanctifico vos. Nocip̄m d̓r de xp̄o. Vn̄ heb̓. vltioIeſus vt ſanctificaret ꝑ ſuum ſangninem ppl̓m extra portam paſſus ē¶ Secundū quod deo ꝯuenit eſt peccatoꝝ remiſſio. Propterea pereſa. xliij. ip̄e ſic loquit̉. Ego ſum qui deleo iniquitates veſtras. Sed dexp̄o math̓. ij. angelus dixit ioſeph. Ip̄e em̄ ſaluum faciet ppl̓m ſuum apeccatis eoꝝ. Ex hoc math̓. ix. c. habet̉. ꝙ cum quidaꝫ ex ſcribis murmūrarent intra ſe quia xp̄c dixit palitico. Confide fili remittunt̉ tibi pec-tata tua. xp̄c reſpondit. Vt quid cogitatis mala in cordibuſ veſtris qͥdeſt facilius dicere remittuntur tibi peccata tua an dicere ſurge et ani-bula. Vt ſciatis aūt qꝛ filius hoīs habꝫ ptātem dimittendi peccata tuc