vbi etas cōſentit ad vicium Ninc hiero. ad nepocianum ait. Matremita tu vide ne per illam videre cogaris quaꝝ vultus ita cordi inhere-ant et tacitū viuat ſub pectore vulnus. Et ioh̓. baptiſta ſanctā matreꝫhabuit pontificiſqꝫ filius erat. et tn̄ nec matris affectu nec patris opbꝰvincebat̉ vt in domo ꝑentuꝫ cū ꝑiculo viueret caſtitatis. Nlec ille. Etxxxij. di. c. hoſpitiolū. Moſpitiolū tuum aut raro aut nūqͣꝫ mulieruꝫ pedes terāt. qꝛ non poteſt toto corde habitare cū deo. q̄ feminaꝝ acceſſibus copulat̉. Si igit̉ ꝑiculoſum ē viris volentibꝰ deo fuire cū mulieribus conuerſari. quātomiagīs et mulieribꝰ ip̄is q̄ debilioris ſunt aīmiinferioriſqꝫ nature. Debent em̄ vidue cauere oēs malas ſuſpitōes. hīchiero. ad ſaluiniā. Caueto omnes ſuſpitōnes et qͥdqͥd rōnabilit̓ fingipōt ne fingat̉ an deuita. Debēt adhuc vidue libēter inhabitare domūaudireqꝫ hieroni. d. ad euſto. Rarus tibi ſit egreſſus in publicū mr̄estibi querant̉ in cubiculo. Et non tm̄ viroꝝ ſꝫ matronaꝝ non frequētare domꝰ. cū hiero. dicat iteꝝ ad euſto. Nolo hēas ꝯſortium matrona-rum. nolo ad nobilium accedas domus. nolo te frequenter videri vtꝯtēnas quod eſſe noluiſti. Cur facis iniuriam viro tuo. Ad hominisꝯiugem dei ſponſa qͥd ꝓperaſ. Diſce in hac parte ſanctā ſuꝑbiam. Scito te ill̓ eē meliorē Nec ille. ¶ Tercia regula viduaꝝ d̓r d̓uotōnis. d̓bent itaqꝫ eē deuote. timētes. diligentes. deſiderantes et colentes deuꝫVn et apl̓s. .j. thi. v. ait. Si qua vidua filios aut nepotes hꝫ diſcat pͥmūdomū ſua regere et mutuā vicem reddere parentibꝰ. hoc em̄ acceptuꝫeſt coram deo. Que autem vere vidua eſt et deſolata ſperet in deū etinſtet obſecratōnibꝰ et or̄onibꝰ die ac nocte. Mmōi viduis ꝯpatit̉ deꝰeaſqꝫ conſolat̉ tribuens in hoc ſeculo ſuam gratiam ⁊ in futuro ſempiternam gloriā in qua viuit ⁊ regnat deus per infinita ſeculorum ſecūla Amen-¶ Feria ſexta quarte hebdinade in quadrageſima. de diuinitate domini noſtri ih̓u xp̄i. qui licet vorꝰ fuerit hō fuit eciā verꝰ deuseiuſdem cum patre etſpūſancto nature.¶ Sermo. lij.Ves xp̄c filius dei viui qui in hunc md̓m veniſti. Scribūturhec verba ioh̓. xj. c. et in euan. ho. Peridetur tam a gentilibusqͣm a iudeis immaculata fides noſtra. qm̄ predicat confitet̉ etadorat chriſtum crucifixuꝫ tanqͣꝫ veruꝫ deum dominatorem celi ⁊ terre. Verumtn̄ veritas iſta tam multipliciter eſt declarata: vt ampliꝰ merito negari non poſſit. Ad cōfuſione tamē omnium eorum qͥ ꝯtrariūtenent. aſtruuntqꝫ xp̄m purū hominem fuiſſe non deum. in pn̄ti ẜmone curabimus oſtendere. ꝙ xp̄c eſt verꝰ deus dei filius ab eterno a patre genitꝰ eiuſdem cum patre et ſpūſancto ſub̓e ſiue nature. Et diffuſe de ſua diuinitate loquemur. Allam cōfitebat̉ deuotiſſima martha cū