dimiſſa redire nō pn̄t. qꝛ nulla res anichilata redire pōt eadem numero niſi ꝑ diuinā potentiaꝫ. iuxta illud auicēne. iij. meta. Quod anichila-tum eſt nō redit. Peccatū aūt cū remittit̉ anichilat̉ ⁊ ꝑ oꝑatōneꝫ diuine potētie reuerti nō pōt. qꝛ vt inqͥt augͥ. li. lxxxiij. q. Deo auctore nōſit homo deterior. Dicūt̉ tamē peccata dimiſſa redire inquātū ſequenſculpa magis grauat̉ qͣꝫ ſi peccata illa nō fuiſſent dimiſſa. Quantū veroad penā vtꝝ dānatuſ ꝓ pctīs q̄ ꝯmiſit poſt peccata dimiſſa puniaturtm̄ ꝓ illis ꝓ quibus dānatus eſt aut pro alijs dimiſſis. et ſic pct̄a redibunt qͣntum ad penā. Rn̄det rich̓. Ꝙ pena que debebatur pro pctīsdimiſſis aūt eſt tota expleta ante ſequens mortale aūt n̄. Si nō tūc dico ꝙ remanēt obligatus pctōr ad ſolutōem reſidui pene. ſi in illo pec-cato mortali moriat̉ ꝓ pct̄is illis remiſſis quo ad culpā nō quo ad pe-nam. Et iō ꝓ illis in inferno pena eterna puniet̉. Sꝫ ꝑ accidenſ quia inpct̄o mortali nulla pena eſt ſatiſfactoria in cōſpectu dei. Et ideo qͣntūcūqꝫ puniat̉ ſemꝑ remanebit obligatus ad penam. Illa tamē pena eritminus intenſa qͣꝫ ſi illa pct̄a nō fuiſſent ei dimiſſa. Si vero pena eſt ſo-luta ante ſequens mortale pct̄a remiſſa non redeunt niſi inquātuꝫ agrauant ſequens pct̄m. ꝓpter quā aggrauatōem ſibi maior pena d̓bet̉ꝓpter hoc dr̄ nau. j. Non iudicabit deus bis in idip̄m. Et de pe. di. vij.verſus finem. Diuina clemētia dimiſſa pct̄a vlterius in vltōnem venire nō patitur. Cum ergo exiſtentibꝰ in caritate ꝑ indulgentias remittatur pena tꝑalis ꝓ pct̄is debita ſi poſt ꝓpter alia peccata ſeq̄ntia tl̓esin inferno damnent̉ nō amplius punient̉ ꝓ pct̄is illis ꝓ qͥbꝰ iā remiſſionem pene indulgentijs mediantibuſ obtinuerunt. Ergo currāt pctōres ſitientes ad fontem pietatis et clemētie dn̄i noſtri ih̓u xp̄i. ⁊ d̓ ſuispct̄is vere cōfeſſi penitētes indulgentias que concedunt̉ ꝓcurent acqͥrere vt ſic a pena liberati ſcandere valeāt regna celorum. vbi chriſtusdeꝰ dei filius regnat cum patre ⁊ ſpirituſancto per infinita ſecula ſecūloꝝ Amen.¶ Eeria quinta quarte hebdomade in quadrageſima d̓ vidui-tate ſeruanda et de eius laudibus atqꝫ preconijs quibꝰ ſublimat̉¶ Sermo. lj.Ec vidua erat et turba ciuitatis multa cum illa. quā cum vidiſſet dn̄s miſericordia motus ſuꝑ illā dixit illi. Noli flere. ScriVbunt̉ hec v̓ba lu. vij. et in euan. hō. Vſus eſt pietate multa ſal-uator noſter erga vidua vnicum filiū ſuum mortē iam extinctu doleter et amare lugentē ip̄am quidem vt euangelica lectō teſtatur pͥmoconſolatus eſt verbis demū ſuſcitatū filium ei benigne reſtituit. qͦ exēplo clareſcit quanta ſit vidualis ſtatus gratia quantuſue decor. qͣntuꝫ