uantes feſta. Et rn̄deo ꝙ ſic. qꝛ faciunt cōtra p̄ceptum dei. Ninc ē ꝙ inveteri lege vt habetur numeri. xv. cum inuentus eſſet homo colligēsligna in die ſabbati. ꝑ moyſen et aaron recluſus eſt in carcereꝫ. dixitqꝫ dominus ad moyſen. Morte moriatur homo iſte. obruat eum lapidibꝰ omnis turba extra caſtra. Cūqꝫ eduxiſſent eum foras. ꝯbruerūtlapidibꝰ et mortuus eſt ſicut p̄ceperat dominus. Poteſt tamē aliqͥs ſilaborat aūt aliquid aliud facit diebꝰ feſtis excuſari a peccato ꝓpter triaPrimo ꝓpter necceſſitatem. vt patꝫ extra d̓ ferijs. c. cōqueſtus. ⁊ ī gloibi ſuꝑ verbo. neceſſitas vrgeat. d̓r. puta ſi res eſſet ꝑitura. Et ſūt plu-ra exempla. ff. d̓ ferijs. l. i. ij. et. iij. ⁊ vbi res celeritatem d̓ſiderat. ff. d̓ dā-no. infecto. l. i SSecūdo excuſant̉ laborāteſ in feſtis ꝓpter pietatem puta ſcd̓m glo. in preallegato. c. ꝯqueſtꝰ. cā d̓bilium perſonaꝝ. qꝛ in oꝑibus mīe dieꝝ diſtinctō nō ē habenda vt patꝫ. lxxvj. di. c. Vtinā. Et d̓ ꝯſe. di. v. c. Vnqͣꝫ Tercō excuſant̉ laborāteſ diebꝰ feſtis ꝓpter modicitateqn̄ ſcꝫ opus modicū eſſet et paruum. qꝛ ſcd̓m theologos. qd̓ modicū ērō apprehēdit quaſi nihil. Sꝫ quis explicꝫ quātꝰ in xp̄ianis etiā ī feſtorum ſanctificatōne inueniatur abuſus. Nam cupiditate ⁊ auaricia ducti diebꝰ feſtis mercata frequētant et nundinas. qd̓ ꝓhibet̉ in. c. j. extrad̓ ferijs. Nonnll̓i etiā abſqꝫ neceſſitate vendūt et emunt. miſſas ⁊ aliaofficia negligentes. cōducūt merces in curribus equis et mulis. et faciunt alia oꝑa ẜuilia non ſine peccato. Nec illud peccatū leue putand̓eſt quo ingratus et miſer homo dedignatur reddere deo parteꝫ temporis ſibi cōceſſi.¶ Qual̓r feſta ẜuanda ſunt cum deuotōe cordis oris ⁊ oꝑis quod tamen a xp̄ianis multis non ſit īmo videt̉ ꝯtrarium. ¶ Capl̓m. iij.Ertium miſterium de feſtis dicit̉ obẜuatōnis. Obẜuāda ſuntfeſta a fidelibus cum omni deuotōe et ſanctificanda triplicit̓Primo corde. Secundo ore. Tercō opere. ¶ Primo ſunt ſanctificāda feſta corde. vt vnuſquiſqꝫ memor ſit dei et beneficōrum eius.Nam in precepto ſolo de ſanctificatōne ſabbati poſitum ē hoc vocabulum. Memento. ad denotandū ꝙ tali die ad ſpūalium contemplatōnem animus ſit reuocandus. Minc yſi. ait. Purgandus eſt primo animus atqꝫ a temporalium rerum cogitatōnibus ſegregādus vtputaacies cordis ad deum vere et ſimpliciter dirigatur. Optima auteꝫ eſtregula a nobis tradita in tractatu de virtutibus et in ſermone d̓ prudentia. in qua ponuntur ſeptem de quibus vnuſquiſqꝫ memor eſſe debet. Inſuper ſecundum quoſdam cum preceptum de ſanctificatōne ſeſti ſit affirmatiuum et obliget ſemper ſed non ad ſemper. tenetur homo ex debito die dominico vel ſeniel in hebdomāda deo vacare atqꝫdeum recognoſcere in aliqua hora licet non in qualibet. aliter peccat