alicui hac intentōne et ſine vt fraudulent̉ ſiue corꝑaliter ſiue ſpūaliterei noceat.¶ Qualiter ſe habeat adulatō in ꝯꝑatōne ad homicidium. ⁊ ad detra-ctōem ⁊ ad illum cui fit.¶ Capl̓m. ij.Secundū miſteriū ꝯtemplandū d̓ adulatōe dr̄ offēſio. in quoaꝑiendū ē qͣꝫ grauit̓ offendit et peccat adulator. Et ad h̓ clari-us intelligendum tria dubia diſputemus. ¶ Primum dubiūVtꝝ peccatum adulatōnis ſit grauius peccato homicidij. Et reſpōdetalex. ꝙ adulatō ⁊ homicidium in grauedine ſe habet ſicut excedētia etexceſſa. Qd̓ ptꝫ. qꝛ homicidium eſt grauiꝰ peccatum adulatōe duplicirōe. Prima eſt. quia lingua adulatoris non nocet ita efficaciter ſic̄ gla-dius perſecutoris. Quod patꝫ. qꝛ gladius ꝑſecutoris effectiue occiditquaſi ſufficiēs cauſa mortis. Lingua autē adulatoris nō ita efficaciternocet. qꝛ nullus poteſt eſſe alteri ſufficiens cauſa peccandi. Ergo cumgladius ꝑſecutoris ſit cauſa mortis efficiēter. ⁊ lingua adulatoris ſit cāpeccandi nō efficiēter ſꝫ occaſionaliter. ideo homicidiū eſt grauius peccatum adulatōne. Scd̓a rō eſt quia maluꝫ irrecupabile eſt grauiꝰ ma-lo recuꝑabili. Sed nocumētum homicidij eſt irrecuperabile. nocumē-tum vero adulatōnis eſt recuꝑabile. ergo ⁊cͣ. Ex alia vero parte adulatio eſt grauius peccatum homicidio duplici rōe. Prima eſt. quia peccatum quanto eſt magis nociuum in p̄cioſioribꝰ rebus tanto grauiuseſt. Sꝫ lingua adulatoris plus nocet in precioſioribꝰ bonis ſcꝫ ī bonisſpūalibꝰ qͣꝫ gladius ꝑſecutoris qͥ nocet in corꝑalibꝰ tm̄. ergo ⁊cͣ. Ecd̓arō eſt. quia peccatū quāto occultius nocet ⁊ minus caueri pōt tanto ēgrauius. Sꝫ peccatum adulatōnis occultius nocet. Magis em̄ poteſtcaueri a manu ꝑſecutoris qͣꝫ a lingua adulatoris. ergo ⁊cͣ. ¶ Secundūdubiū. Vtꝝ adulator ita grauiter peccet ſicut ille cui adulat̉. Reſpōdꝫalex vbi ſupra duobꝰ modis. Primo ſimpliciter ⁊ abſolute ſine aliquadiſtinctōe. ꝙ ille q̄ adulatur alteri ⁊ nocet ei plus peccat ⁊ plus nocꝫ ſibi qͣꝫ illi cui adulatur. ratō eſt. qꝛ ſibi nocet tāqͣꝫ ſufficiēs cauſa peccandiAlijs aūt nocet ⁊ eſt cā peccati occaſionaliter tm̄. Scd̓o rn̄detur cumdiſtinctōe. Nam diſtinguendum eſt de illo cui aliqͥs adulat̉. Aut em̄ille non aſſentit adulatōni. aut aſſentit. Primo cū quis n̄ aſſentit adu̓-latōiij. tunc adulator peccat mortaliter ex intentōne inducendi illū adpeccatum mortale quantum in eo fuit. licꝫ ille adulatōni nō aſſentiret.Secūdo vero cū quis adulatōni ꝯſentit ⁊ acqͥeſcit. tūc de tali diſtīguoQuia eſt quidam qui d̓cipitur credēdo adulatori plus de ſeip̄o qͣꝫ ſibi⁊ talis cum decipitur ab adulatore minus peccat qꝫ adulator. Eſt aliꝰqui non ſolum credit adulatori ſꝫ etiam fouet ip̄m ⁊ procurat vt fiatadulatō et talis plus peccat qͣꝫ adulator. ¶ Tercium dubium. Vtruꝫ