Icit ei ieſus. Da mihi bibere. Scribunt̉ hec̄ verba ioh̓. iiij. c. ⁊in euāgelio hodierno. Cēſenda ſunt duriora ſaxis pectora q̄xp̄o ih̓u pietatem exhibere nolunt. Contulit quidem ip̄e nōbis innumerabilia bona ⁊ qn̄qꝫ de illis a nobis petit vt ſic amplioraſuperaddat. Petebat nāqꝫ hodie bibere a ſamaritana vt illam ſatiaretaqua admirabili ⁊ ſuauiſſima gratie ſue. Sic ⁊ ſepe ab homībuſ exigitmiſericordiam ⁊ clemētiam pro ſuo amore proximis exhibendā quā-tenus largiat eis copioſus premia eterne vite. Quia vero hoc maxīedecet penitentes vt per elemoſinarum largitōes ſatiſ faciāt pro peccatis ſuis. idcirco in p̄ſenti ſermone de elemoſina aliqua p̄curremꝰ. quāxp̄c a ſamaritana poſcebat. d. Da mihi bibe̓. De ip̄a itaqꝫ el̓ia tria mi-ſteria principalia erunt declarāda.¶ Primū d̓r inductō. ¶ Ꝙ ſepteꝫ ſunt illa qͥbꝰ inducimur ad miſericor-diam ꝓximis exhibenda et ad ꝓmpte elemoſiScd̓m condicō¶ Tercium diſtinctō nas largiendum.¶ Capl̓m pͥmūRimū miſterium de el̓ia declarandum d̓r inductō. In quo videre debemꝰ atqꝫ notare ſeptem rōnes precipuas quare vnuſquiſqꝫ promptus eſſe debet ad el̓mas liberaliter largienduꝫ.Prima dicitur autoritas. ſcd̓a conformitas. tercia exemplaritas. qͣrtaꝓprietas. quinta ſocietas. ſexta gratioſitas. ſeptima felicitas. ¶ Primaratō inducens homines ad el̓ias liberaliter largiendū dicit̉ autoritasOmnis em̄ autoritas ſcripturaꝝ hoc clamat. hoc dicit. h̓ predicat. Vnd̓dauid pſal. xl. Beatus qui intel. ſuꝑ eg̓. ⁊ pau. ⁊cͣ. Et thobie. iiij. Noli a-uertere faciem tuam ab vllo paupe. Ita em̄ fiet vt nō auertatur a te facies domini. Et. xij. c. Bona ē oratō cum ieiunio ⁊ el̓ia. Et ecc̄ iij. c. Ig-nem ardentem extinguit aqua ⁊ el̓ia reſiſtit peccatis. Et. vij. c. Eacereel̓mam ne deſpiceas. Et. xxix. c. Pone theſauꝝ tuū in p̄ceptis altiſſimi⁊ proderit tibi magis qꝫ aurum. Cōclude el̓iam in ſinu pauꝑis ⁊ hecorabit ꝓ te ⁊ liberabit ab omni malo. Et ꝓuerb̓. xix. c. Fenerat̉ dn̄o q̄miẜetur pauꝑis ⁊ viciſſitudinem ſuā reddet ei. Et eſa. lviij. Frāge eſu-rienti panem tuū ⁊ vagos egenoſqꝫ induc in do. t. cū vi. nū. opi. e. et. c.tuā ne deſpexeriſ. Et ioh̓. i. canonica. iij. c. Qui habuerit ſub̓am hꝰ mūdi⁊ viderit fratre ſuum ncc̄itatem habentē. ⁊ clauſerit viſcera ſua ab eo.quō caritas dei manet in illo. Et hiero. lxxxvj. di. c. qͥ clementiā. Qui clenientiā nō habet nec indutꝰ ē viſcera mīe ⁊ lacrimaꝝ qͣꝫuis ſpūalis ſitnō adimplet legem xp̄i. Et ambro. in li. de officijs. Natura ius ꝯūe generauit. vſurpatō vero ius pͥuatum fecit. Vn̄ ſunt multi qͥ nullaꝫ hnt īagris aut in vineis portionem. hoꝝ inopie de cōpia quā dedit dn̄s diuitibuſ eſt ꝯſulendū. vt ⁊ ip̄i deo ꝓ terre fecūditatē bn̄dicant nobiſcū