Sicut epiſcopum.¶ Ꝙ pecunia eſt materia inductiua peccati ſymonie. ⁊ quō pecuniaaccipit̉ multipliciter ⁊ multiplici mincre¶ Capitulum ij.Ecudum miſteriū contēplandū de ſymonia dicit̉ inductioEſt nāqꝫ huiꝰ ſceleris materia inductiua pecunia ſumēdo pecuniam large vt in ſermone p̄cedenti dictū eſt ꝓ omni eo qd̓poteſt tēporaliter poſſideri. Poteſt etiam pecunia dici quidquid precio temporali ſeu extimari poteſt ſeu mēſurari. Nō ſolum pecunia numerata in monētis auri argēti et eris vel ea que cōmuniter cōſueue-runt emi vel vendi. vt vala aurea vel argētea. animalia. agri et huiuſ-modi. ſed etiam preces ex quibꝰ acquirit̉ fauor popularis et obſequiatemporaliter preſtita. Vnde dicit grego. j. q. j. c. Sūt nōnulli. Cum vi-rum iuſtū ꝓpheta deſcriberet. ait. Beatus qui excutit manus ſuas abomni munere: Quia aliud eſt munuſ ab obſequio. aliud a manu. aliudalingua Munus ab oſequio eſt ſeruitus indebite impenſa. Munus amanū pecunia eſt. Munus a lingua fauor ſcꝫ mūdanus. Et per quodlibet hoꝝ munerū cum interuenit in ſpiricualibꝰ cōmittit̉ ſymonia. vtibidem grogo dicit. Et ad idem j. q. iij. c. Saluator. vrbanus ait Quicu-q res eccleſiaſticaſ. id eſt. ſpiritualīa que dei dona ſunt. n̄ ad hoc qd̓ inſtitute ſunt ſed ad ꝓpria lucra munere līgue vel indebiti obſequij vl̓pecunie largit̉ vel adipiſcit̉ ſymoniacus eſt. Et quantum ad munus alingͣua. ſciendū ꝙ ſiquis prelatus ꝯfert beneficium eccleſiaſticū ſeu dignitatem eccleſiaſticā vel aliquod ſacramentū ad p̄ces alicuius hac in-tentione principali vt eius precibꝰ confereti laus vel famā acquixaturvel vt cōtrarium euitet̉ ſymoniā cōmittit. Et ſi preces porriguntur abalio ꝓ indigno de beneficio curato vel ſimplici. et ille qui porrigit etqui exaudit ſymoniā cōmittit. ſi ad preces factas principaliter mouetur. Si aūt preces porrigunt̉ ꝓ digno et ad ydoneitatem reſpicit̉ nōad preces principaliter. nec rogās nec ꝯferens male facit nec ſymoniācōmittit. Si vero qͥs ꝓ ſe p̄ces porrigat d̓ beneficio ſimplici. nō repu-tat̉ ſymonia ſi alias eſt dignus. Nam ſi indignus ſymoniacus repu-tatur. Et ſimiliter ſymonia inducut p̄ces ꝓ ſe porrecte de beneficō cūrato etiā ſi alias ſit dignus. qꝛ ratōe ambitionis ⁊ p̄ſumptionis repu-tatur eoīp̄o indignus ẜm beatū thomam in iiij. di. xxv. et ſecūda ſecūde q. ceteſima. ⁊ xay. in ſumma ſua. Quātum ad munus ab obſequioreputatur ſymonia qn̄ quis ſeruiret alicui prelato obſequio inho-nelto. Sed quo ad obſequia honeſta videlicꝫ ordīata ad vtilitate eccle-ſie vel prelati rationabilem nō reputat̉ ſymonia ita tamē ꝙ nō principaliter ſeruies faciat propter illud cōſequenduꝫ. Vnde gregorius aitEccleſiaſticis vtilitatibus deſeriuētē eccleſiaſtica oportet remuneratōe