nūciauit ꝑ karolū de malateſt. ſuū in hoc ꝓcuratorem. iohānes xxiij.fugam arripuit ſed captus ꝑ imꝑatorem redijt. et tandem depoſitusfuit. Benedictus etiā qui nec venire nec mittere voluit depoſitꝰ fuitvbi creatus fuit dominus oddode caluna cardinalis qui fuit martinꝰpapa q̄ntꝰ. ¶ Secūda eſt diſcordia ciuilis ꝑtialitatis. qn̄ ciues relicioamore cōmunis boni. cōu̓tēteſqꝫ omnia ad ꝓprium cōmodum diſcor-dant ad inuicē. Nam vt inquit ariſ. ij. politice. Ciuilitas quedā cōmu-nicatio eſt. Et ibidē. Policia eſt ordo quidem inhabitātium cuiitatemQuādo ergo ciues nō regunt̉ ẜm ordinem nec ſunt cōmunicatiui addiſſenſiones veniūt. Tales ſunt hodie quaſi in omnibꝰ ciuitatibꝰ yta-lie tirāni quidam. de quibꝰ dici poteſt qd̓ ſapīēs ait ꝓuer. xxix. Omēshomines peſtilētes diſſipāt ciuitatē. Et vt idem ait xj. c. In benedictōeiuſtorum exaltabit̉ ciuitas et ore impioꝝ ſubuertet̉. Empij equideꝫ etpartiales nō reipublice ſed ꝓprie vtilitati ſemꝑ inuigilāt. Cōtra quoſait caſſiodorus li. iij. epiſtolaꝝ. Nobiliſſimi ciuis eſt patrie ſue augmēta cogitare. Et tullius in primo de officijs. Omnino qui reipublice p̄-ſunt ſeruēt duo precepta platōnis. Vnū vt vtilitatem ciuiū ſic tueant̉vt quecūqꝫ agūt ad eam referāt. obliti cōmodoꝝ ſuoꝝ. Alterū vt totūcorpus reipublice curet. nedum parte aliquā tueant̉ reliquas deſerātVt em̄ tutela ſic ꝓcuratio reipublice ad eoꝝ vtilitatē qui cōmiſſi ſuntnō ad eorum quibꝰ cōmiſſa eſt gerēda ē. Qui aūt ꝑti ciuiū cōſulūt. partem negligūt. rem ꝑnicioſiſſimā in ciuitatē inducūt. ſeditōꝫ atqꝫ diſcordiam. Minc apud atheniēſes magne diſcordie orte et in noſtra repu-blica nō ſolum ſeditiones ſed etiā peſtifera bella ciuilia. que grauis ⁊fortis ciuis in republica dignus principatu fugiet atqꝫ oderit tradet-qꝫ ſe totum reipublice. neqꝫ opēs aut potētiam ꝯſectabit̉. totāqꝫ eamſic tuebit̉ vt omnibꝰ cōſulat. nec nō criminibꝰ falſis in odium aūt inui-diam vacabit. Omninoqꝫ ita iuſticie honeſtatiqꝫ adhereſcet vt ea con-ſeruet. quāuis grauiter offendat. morteqꝫ appetat potius qͣꝫ deſerat illaque dixi. Miſeria omnino eſt ambitio honorūqꝫ cōtentio. de qua preclare eſt apud eūdem platōnē. Nec ille. Nam ⁊ antiq̄ romani etiā ꝓpt̓rēpublicā domeſticas iniurias diſſimulabāt. Vnde valerius maxi. lib̓inj. rubrica de moderatōe. Stagippus teciates hortātibꝰ amicis vt grauem in adminiſtratōe reipublice et emulum ſibi vehemēter adu̓ſariūſed alioqͥn ꝓbū ⁊ ornatū viꝝ qͣlibet rōe vl̓ tolleret vl̓ ſubmoue̓t. negauit ſe factuꝝ. ne que in tutelā patrie bonꝰ ciuis locū obtineret malꝰ etimprobꝰ occuparet. ſeqꝫ vehenti adu̓ſario vrgeri qͣꝫ patriā egregio aduocato care̓ p̄optauit. En eod̓ lib̓. valeriꝰ rubrica. q̄ ex īimicis iūcti ſūtamicicia. aliud refert exemplū. Emiliꝰ inqͥt lepidꝰ bis cōſul et pontifexmaximus ſpledoreqꝫ horum par vite grauitate diutinas inimicicias