Et. j. q. j. c. Viliſſimus. dicitur. Viliſſimus eſt amputandus niſi precellatſcientia ⁊ ſcītate q̄ eſt honore preſtātior. Ad idē ē. c. Nō oꝑtet. j. q. vij.¶ Scd̓m dubiū erat vtꝝ vltͣ epiſcopalē dignitateꝫ ſit pctm̄ appēte̓ aliquas dignitates vel officia ſeu bn̄ficia vt abbatiā prioratū ⁊cͣ. Et vid̓ꝫꝙ nō. Quia qd̓ nō eſt ꝓhibitū ꝑ aliquod ius videt̉ eē ꝯceſſuꝫ. xiij. q. ij.c hebron. §. ſequēti. Sꝫ iſta nullo iure ꝓhibētur. gͦ vt licita ꝯcedūt̉ Cōtra hmōi vid̓r eē reiueritas. Et rō eſt qꝛ vbi eadem ratō. ibi ⁊ idē iusNam de ſil̓ibꝰ idē eſt iudiciū. ar. di. v. c. Ad eiꝰ. Sꝫ rō qͣre illicitꝰ ē appetitꝰ ep̄atꝰ eſt ꝓpt̓ curā quā hꝫ annexā. qꝛ p̄ſumptuoſuꝫ nimis ē vt qͥsſe reputet idoneū ad regēdas animas alioꝝ. Sꝫ eadē rō eſt in qͦlibetpredictoꝝ. qꝛ .ſ. in oībꝰ ē cura ānexa nec differūt ab ep̄atu niſi ẜm magis ⁊ minus. qꝛ vt ptꝫ epūs hꝫ curā vl̓em totiꝰ dioceẜ ſue. ſꝫ ī p̄dictisofficijs ꝯſtituti hn̄t curā ꝑticularē viꝫ vnius ꝑrochie vl̓ vniꝰ collegitTaliū āt appetitꝰ n̄ diu̓ſificat ſpēm ſꝫ quidditatē pctī. ſic̄ appete̓ furarivnū florenū eſt eiuſdē ſpēi cū appetitu furādi mille. lꝫ hͦ ſit gͣuiꝰ. ſic inꝓpoſito de appetitu ep̄atꝰ ⁊ alioꝝ bn̄ficioꝝ curatoꝝ. Prete̓a ẜm thorai. hoſ. ⁊ gof. q̄ petit ꝓ ſe aliqd̓ predictoꝝ ſi alias ſit dignꝰ. efficit̉ indignꝰ rōe preſumptōis ⁊ ꝯmittit ſimoniaꝫ gͦ peccat mortalit̓. Et pro hacꝯcluſione faciūt dicta ſcōꝝ. Vn̄ criẜ. xxx. di. c. Multi. ait. Quicūqꝫ deſid̓rauerit pͥmatū in t̓ra inueniet ⁊fuſione in celo. nec int̓ ſeruos xp̄i cō-putabit̉ q̄ de pͥmatu tractauerit. nullꝰ āt inuenit ꝯfuſioēꝫ in celo aut ſepat̉ a ꝯſortio ſeruoꝝ chriſti niſi ꝓpt̓ mortale. gͦ ⁊cͣ. Et. j. q. j. c. Principatꝰ. Leo papa ait. Prīcipatꝰ id ē prelatō quē aūt ſeditio extorſit aut abitꝰ occupauit etiā ſi moribꝰ n̄ offendat aūt actibꝰ ipſiꝰ tn̄ initij ſui ē pnitioſus exēplo. ⁊ difficile ē vt bono ꝑagātur exitu q̄ malo ſunt inchoata principio. ſed n̄ d̓r aliqͥd ꝑnitioſum niſi mortale. ¶ Sciendū aūt ꝙid qd̓ dictū eſt .ſ. ꝙ n̄ licet pēte̓ bn̄ficiū curatū nec peti pt̄ abſqꝫ vicio ſimonie. Aliq̄ illud nō tenēt. vt bern̄. 2. v. v̓. Hāc opimionē ſeq̄ videnturcuriales. ſꝫ tn̄ nō eſt tuta. forte poſſet dici ꝙ q̄ intenderet deo ẜuire īclero nō ꝓpt̓ honores maiores cōſequendos ⁊ diuitias in ſeculo. ſꝫ ꝙſtatus ille melior eſt qͣꝫ ſecularis ⁊ diuinis applicatus ⁊ magis ſibi gtus ⁊ in eo poſitus appetit ſibi prouideri de beneficio. ⁊ petit illud aſuperioribꝰ vt poſſit ſcd̓um condicionem ſuam ſuſtentari. non ad pōpam ſed ad decentiam. non habens intentōnem ad curam nec ad ho-nores ⁊ gradus ⁊ ad pinguius beneficium ſed ad ſui gubernatōneꝫita contentus de ſimplici beneficio ſicut de curato dummodo ſibi ſuffi-ciens eſſet non peccaret. Appetit em̄ ⁊ querit qd̓ ē de iure d̓ino debi-tū. videlicet ꝙ q̄ altari ſeruit de altari dꝫ viuere vt dicit apl̓s. qd̓ ē lici-tu cuilibet. Et qͣꝫuis cura annexa ſit ei quod ſibi cōfert̉. oculꝰ eius noneſt ad hͦ principaliter ſꝫ ad ſuſtentatōnem ſibi debitaꝫ ex ẜuitō eccl̓ie