vel bonum tꝑale vt diuitias gl̓aꝫ honoreꝫ potētiā. vl̓ bonū ſpūale vtgr̄aꝫ ſciāꝫ ſapīam p̄dicatōꝫ ꝓph̓iam ⁊ hmōi ſibi attribuit vel a ſe habe̓n̄ aūt a deo. ¶ Notādū tn̄ ẜm tho pͥma ſcd̓e. q. clxij. Ꝙ extimatō rōnisexiſtimat vniu̓ſale bonū qd̓ hꝫ n̄ hr̄e a deo ſꝫ a ſeip̄o. Et h̓ ꝑtinet ad infidelitatē. cū recta fides heat ꝙ deꝰ eſt autor oīm bonoꝝ. Scd̓o corrū-pit̉ extimatō rōnis in ꝑticulari ꝓpt̓ aliquā paſſionē. ſicut v̓bi gr̄a. Si aliqͥs ſentiret in vniu̓ſali fornicatōꝫ n̄ eſſe pctm̄ eēt infidel̓. Nō āt infi-delis cēſetur fornicator q̄ fornicatōꝫ eligit tanqͣꝫ bonū ꝓpt̓ ꝯcupiſcētiepaſſioēꝫ. Ita a ſil̓i. Si qͥs exiſtimaret vl̓r ⁊ abſolute deū n̄ eſſe omniuꝫcreatorē eēt hereſis vl̓ inſidelitatis pcc̄m. Sed ꝙ aliqͥs ꝓpt̓ mordinatūamoreꝫ ꝓpͥe excellētie ita de bonis ſuis gloriet̉ ac ſi ea a ſeip̄o haberetꝑtinet ad ſuꝑbiā n̄ ad infidelitatē. Cōtra tales ſic ſuꝑbiētes dic̄ apl̓us.j. choꝝ. iiij. c. Quid hēs qd̓ n̄ accepiſti. ſi autē accepiſti qͥd gl̓aris qͣſi n̄accepis. Et iacobi. j. Omne datū optimū ⁊ oē donū ꝑfectū de ſuiſuꝫ ēEt ij. pal̓. Tua ſunt oīa ⁊ q̄ de manu tua accepimꝰ dedimꝰ tibi. ¶ Secūda ſpēs ſuꝑbie ē cū q̓s bonū qd̓ hēt aſcribit ſibi ⁊ ꝓprijs meritis credēdo aliquā excellētiā eſſe in nat̉a vl̓ gr̄a vl̓ fortuna. id eſt. tꝑibꝰ ſuismeritis ⁊ v̓tute. ꝓ qͥbꝰ vr̄ ſuꝑbo ꝙ deꝰ ſibi ſit obligatꝰ. Cōtra quoseſt dictū apl̓i. ij. ad titū. iij. c. Nō ex oꝑibꝰ iuſticie q̄ fecimꝰ nos ſꝫ ſcd̓mſuā mīam ſaluos nos fec̄. ¶ Tercia ſpēs ſuꝑbie ē cū qnis iactat ſe habere bonū qd̓ n̄ hēt vt aptu ingeniū. capace memoriā. induſtriā ī agedis prudētiā in regimine. pulcritudinē in ꝑſona. ſciām in mēte. vl̓ ꝑfectōnem in vita ⁊ ſil̓ia. de qͥbꝰ qͥs gl̓atur cū tn̄ illa n̄ habeat vl̓ n̄ tm̄ ſicut exiſtimat ſe hr̄e. Et hͨ exiſtimatō ſatis ꝑiculoſa ē in his q̄ ſe ſcōs re-putāt ꝓpi̓ bonoꝝ oꝑm exꝑientiā. ⁊ in ſua ſanctitate ꝯfidūt. eo ꝙ de-facili ruūt. ſic̄ ptꝫ in petro q̄ dicebat in ſeip̄o ꝯfidēs. luc̄. xxij. Et ſi oportuerit me mori tecū n̄ te negabo. Suꝑ qͦ v̓bo amb̓. ait. Si petrꝰ lapſuseſt q̄ dixerat. Et ſi oēs ſcādalizati fuerint in te ſꝫ n̄ ego. q̄s aliꝰ de ſe iure p̄ſumat. Deniqꝫ ⁊ dauid qͥ dixit. Ego dixi in abūdatia mea n̄ mouebor in eternū. eā ſibi iactātiā offuiſſe ꝯfitet̉. d. Auertiſti faciē tuā a me⁊ factꝰ ſum ꝯturbatꝰ q̄ v̓ba notant̉. vj. q j. c. Emitare. Ad hāc ſpēm ſuꝑbie ꝑtinet excuſare ſuos defectꝰ ⁊ alleuiare illos. ¶ Quarta ſpēs ſuꝑbie eſt cū q̓s ceteris deſpectis ſingularit̓ vult videri. In hāc ruit pha-riſeꝰ q̄ ſeip̄m iuſtificabat ⁊ dānabat publicanū ⁊ ceteros pctōres. lucexviij. c. Dicebat enim. Deꝰ grās tibi ago. qꝛ n̄ ſum ſic̄ ceteri hōies ad-ulteri raptores iniuſti velut et̓ h̓ publicanꝰ. Feu̓ino bis in ſabbato. decimas do omniū q̄ poſſideo. Nac ſuꝑbia periclitant̉ qͣi tꝑibꝰ iſtis oēsq̄ ſe credūt bn̄ viue̓. qͦꝝ officium eſt ꝯplace̓ mūdo. iudicare ꝓximos. d̓trahere ceteris. magnificare ſeip̄os. mendacia loq̄. odia retinere. ⁊ iactater ſe nominare bonos. reliquos appellare malos. de qͥbꝰ exp̄ſſius
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten