¶ Qual̓r pctm̄ eſt fugiendū qꝛ diſplicet deo qꝛ pctōr tranſgredit̉ p̄cepta eiꝰ ꝯtenit infinitū bonū ⁊ ꝓuocat ira eiꝰ¶ CanjErcia rō qͣre pctm̄ ē fugiēdū d̓r diſplicētie. Diſplicꝫ nāqꝫ ⁊ abominabilē ē oīpotēti d̓o ꝓpt̓ tria. Prīo ꝓpt̓ trāſgreſſiōꝫ. Scd̓oꝓpt̓ derelictōꝫ. Tercio ꝓpt̓ ꝓuocatōꝫ. ¶ Prīo pctm̄ diſplicetd̓o ꝓpt̓ trāſgreſſionē. qꝛ ꝑ illud trāſgrediunt̉ hoīes ⁊ ꝯtēnūt māda taeiꝰ Propterea dixit augͥ. in li. contra manicheos. Pctm̄ eſt ī v̓itatisp̄ceptio vl̓ in ip̄a v̓itatē errare. Et idē queꝫ mgr̄ induc̄ in tex. xxxv di-ijli. Octm̄ eſt dc̄m vl̓ factū vel ꝯcupitū ꝯtra legē dei. Et ābro. lib̓. deparadiſo. Octm̄ ē p̄uaricatio legis d̓ine ⁊ celeſtium inobediētia mandatoꝝ. Si gͦ diſplicet pr̄i vt filiꝰ eiꝰ ſua p̄cepta recuſet ⁊ ꝑuipēdat. ſi cuiqꝫ hōi mortali in aliqͣ ſuꝑioritate ꝯſtituto gͣue ē a ſuis ſubditis deſpiciatqꝫ ꝯteni. qͣnto magis abominabile ē excelſo celoꝝ regi ſi peccādohōies eiuſqꝫ mādata violādo maieſtati ſue iniuriā faciūt. O pctōresexcecati ꝯgnoſcite vias vr̄as. Cognoſcite errores merite dānatōnis.Quotienſcūqꝫ pctīs mortal̓r deū oīpotentem vilipēditis. ¶ Scd̓opctm̄ diſplicēt deo rōne derelictōis. qꝛ qͦtienſcūqꝫ qͥs mortal̓r peccatderelinqͥt ipſum q̄ eſt ſummū bonum. veꝝ bonū. deſiderabile bonumdu̓abile bonū. bonū inqͣꝫ qͦ ſolo aīa repleri pt̄ ⁊ ſatiari. ꝓ bō vili. ꝓ bonō mom̄taneo. ꝓ bono tꝑali. ꝓ bono qd̓ ſine d̓o nullū bonū eſt. Vt eīinqͥt aug̓. ī li. de libe. ar. Octm̄ ē ſpreto incōmutabili bono bonis cō-mutabilibꝰ adhere̓. Minc ꝑ hie. ij. c. de pctōribꝰ deꝰ ꝯq̄rit̉. d. Me de reliq̄rūt fōtē aque viue ⁊ foderūt ſibi ciſternas diſſipatas q̄ ꝯtine̓ nō va-lent aqͣs. Fōs aq̄ viue d̓r ip̄e deꝰ. qꝛ ī eo eſt oīs boni indeficiēs pleni-tudo. Minc aug̓. iiij. li. ꝯfeſ. ait. Redite p̄uaricatores ad cor ⁊ inherēteei qͥ fec̄ vos. ſtate in eo ⁊ ſtabitis. q̄eſcite in eo ⁊ q̄eti eritis bonū qd̓ q̄ritis ab illo ē. Ciſterne āt diſſipate vocant̉ huiꝰ ſeculi bona q̄ abſqꝫ deonihil ſunt. tō augͥ. vnij. ꝯfeſ. dicebat. Oīs copia q̄ deꝰ meꝰ non eſt egēſtas mihi eſt. Diſplice̓t vtiqꝫ cuicūqꝫ formoſe puelle ſi ſpōſus ſuus eade̓licta turpiſſime me̓tricule adhere̓t. Turbaret̉ qͥlibet magnꝰ dn̄s gͣtioſus ⁊ liberal̓ ſi eiꝰ famuli eo ſprēto ſeruiret alicui dn̄o pauperi ꝑciſſimo ⁊ auariſſimo. Quāto magis indignari dꝫ deꝰ infinitu bonū cum anobis deſeritur propter ſuperbum dyabolum aut corruptibilem carnem vel tranſitorium ac labilem mundum. ¶ Tercio peccatum diſ-plicet deo ratione prouocationis. per illud vtiqꝫ prouocatur et inducitur ad indignationem et iram. Totus ſuauis et dulcis eſt pius cle-mens miſericors atqꝫ benignus. et proprium eius eſt miſereri. tamēiraſcitur indignatur et quaſi cogitur vt reos damnet. quos voluiſſetſaluare Cur damnauit chai. propter peccatum. Cur iudā. ꝓpt̓ pctm̄Cur oēs illos q̄ in iudicio cuꝫ dyabolo iudicabūtur eternis ignibus