regnum filius eius roboam habenſ. xlj. annos. ſicut dicit ſcriptura. ?quando ſalomon incepit regnare ſcriptura non exprimit ſꝫ tm̄ expri-mit annos regni ſui. Mabuit ergo. xx. vel plures annos in pͥncipio regni ſui. Et ſic qn̄ mortuus fuit. lx. annos habuit ad minus. Et ſic cōueuenienter p̄t dici ꝙ poſt. l. ānos etatis ſue deprauatus fuit ꝑ muliereſet iam tūc poterat dici ſenex. qꝛ et leuite cōpleto anno. l. etatis ſue ẜuire ceſſabant in tabernaculo tanqͣꝫ ſenes vt habetur leuit̉. viij. cap̄. Sedrabi ſalomon arguit contra. qꝛ. iij. Reg̓. iij. c. ſalomon dixit in pͥncipioregni ſui. Ego ſum puer ꝑuulus ignorans exitum et introitum meūErgo tunc erat. xij. annoꝝ. Reſpōdet nico. ꝙ verbum illud ſalomoniſintelligendum eſt reſpectu tanti regiminis ſibi impoſiti. Vnde exodixxxiij. c. d̓r. Foſue filius nun puer nō recedebat d̓ tabernaculo. Et tamētunc erat. xlij. annoꝝ. Preterea. ij. ca. iij. reg̓. dixit dauid ſalomoni. Virſapiens es. Vir autē non dicit̉ ꝓprie niſi habens annos. xxx. vel circit̓.Et ſi adhuc dicat̉ ꝙ hiero. in epiſtola ad vitalem p̄ſbiteꝝ videatur dicere. ꝙ ſalomon. xj. annorum genuit roboam. et ꝙ. xij. anno etatis ſueaccepit regnum. dicendum ꝙ hiero. non loquit̉ ibi aſſertiue. vt ptꝫ exſine eiuſdē epiſtole. Hec de ſalomone ſufficiant. Quid dicemus d̓ alijluxurioſis et carnalibus. Nonne ip̄i inſaniunt nunc corizando. nūc cā-tando. nunc componendo veſtes. nunc caput eleuando ad feneſtrasmuliercularum. nunc vana et ocioſa loquendo. et huiuſmōi. Que om-nia quid aliud dixerim qͣꝫ fatuitates ⁊ inſanias falſas. Inuētus ſiquidēeſt aliqͥs nocturno temꝑe per longū ſpaciū ſub quadam feneſtra ſte-tiſſe. ibiqꝫ cōſpexiſſe cattam quādā quā ſuā credebat amaſiā. Loquebat̉illi et illa nō rn̄debat. ſupirabat lāguebat gemebat et anxiabat̉. Tādempetrullam quandā ꝓiecit ſuperius. qua perterritu animal mie mie clamans aufugit. O perditō temꝑis. o deprauatio ſenſus ocecitas fatuementiſ. Quid dicam de illis mulieribus ſtultis quas poete ſiue gentiles extollunt eo ꝙ amore victe ſeip̄as interfecerunt. O fatua ⁊ libidinoſa medea. Cur tibijp̄i mortem ītuliſti. Clamant poete tu ꝓpt̓ amorem iaſonis qui te rapuit. qui te eduxit patria. qui te decepit. et dere-liquit. O damnabiliſ amor qui ad tantā dementiam te ꝑduxit vt vnomomento corpus ſimul ⁊ animā interimeres. Et tu o cleopatra egiptiregīa quāta ſcelera ꝑpetraſti ꝓ amore marci anthonij tui. Scribit na-qꝫ plutarchus in vita eiuſdem marci anthomj ꝙ ſepius in alexandriamarcus anthonius noctu famulorum veſtibus indutus ꝑ vrbeꝫ ibatdomos popularium obſidebat. illudebatqꝫ homines ⁊ reportabat qn̄qꝫ v̓bera. Sed et cleopatra ſequebatur deferens ancille veſtimeta. Etdum bellum nauale cōmitteretur inter marcum anthonium et octa-uianum. cleopatra affuit ibi in aurea pupi et purpureo velo. Et poſt