vt patet de conſe. di. iij. c. Aque ſale conſperſam Tercio ꝑ ieiunia et ꝑelemoſinarum largitionē. vt habet̉. lxxxij. di. c. p̄ſbiter. Et de pe. di. j. c.medicina ⁊. c. qͣmobrem. ⁊ di. iij. c. cauedum Quarto ꝑ dominica orōeꝫde pe. di nj c. de quotidianis Quinto ꝑ deuotā peccatoris confeſſionēde ꝑe. di. j. c. tres actōes. ⁊ diſ. ij. c. ſi eſt inquit̉ Sexto ꝑ generalem confeſſionē in ecc̄ia factam. vt de pe. di. iij. c. de quotidianis. In caſu tamēcontingit ꝙ homo teneat̉ venialia cōfiteri. ſiue ꝓpter dubiū ſiue ꝓptereccleſiaſticū ſtatutū. Propter dubium tn̄ quādo quis ꝓbabiliter d̓ ali-quo peccato dubitat vtrum ſit mortale vl̓ veniale. quia pcc̄or ſi nō penitet de illo ſicut de mortali diſcrimini ſe exponit. Et ideo debet cōfiteri. Similiter ꝓpter ſtatutū ꝯfitenda ſunt venialia ſicut dictū eſt ſu-perius de neceſſitate confitēdi ſemel in āno vl̓ de religioſis. Quoniamvero multi hoc audiētes ſcrupuloſi ſatis efficiunt̉ dubitantes neſcireconfiteri ſua pctā vt decet. Ego dico ⁊ teneo ꝙ ſi quis cum voluntateſe emendādi ⁊ ꝓpoſito bono ad ⁊feſſionē accedit faciēs qd̓ in ſe eſt vtbene ꝯfiteat̉. ⁊ nullius peccati recordaret̉ ⁊ nullā diceret circumſtātiaꝫet multa omitteret que ad ꝯfeſſione neceſſaria eſſe dicūtur. cōſideratavoluntatē bona ⁊ penſata humana infirmitate vl̓ ignorātia talis fru-ctū confeſſionis minime priuaret̉. Ergo cum bona ad deū fiducia diſ-ponant ſe omnes pcc̄ores ꝓut poterunt. vt ſciant pcc̄a ſua cōfiteri. eta chriſto ſanitate ⁊ ſalute ſimul cum languido que ſanauit in euāgeliofirmiter obtinebunt hic ꝑ grām ⁊ in futuro ꝑ gl̓am in quā viuit met̓-num deus qui eſt bn̄dictus. Amen¶ Sabbato ſecunde hebdomāde in quadrageſima de fructuo-ſa ⁊ vtili ꝯfeſſione pcc̄oꝝ Sermo vigēſimus nonusIc eſt filius meus dilectus in quo mihi bn̄ ꝯplacui. ip̄m audite. Math̓. xvij. et in euangelio hodierno. Seruāda ſunt chri-eſti p̄cepta animo leto ⁊ libenti corde que veꝝ deum credimꝰſaluatorē noſtꝝ. Teſtat̉ nāqꝫ euangeliū hodiernū qualiter chriſtꝰ trāſfiguratus eſt in monte adeo patre ⁊ ſpūſancto veſtimētum diuinitatis accepit. Ip̄e ergo nobis viā ſalutis aperuit. penitētiamqꝫ pꝰ ꝯmiſſapeccata illam eſſe p̄dicauit. Ip̄e ſacerdotibꝰ claues ecc̄ie ꝯſignauit quibꝰpoſſent peccatoribꝰ aꝑire ianuā regni celorum. Ip̄e ſanguine ſuum of-fert omnibꝰ quibꝰ merita ꝓpria nō ſufficiūt vt illius merito veniā aſſequant̉ ⁊ remiſſione. Quoniā vero homines ſaluare ſic voluit ꝑ gr̄amſuam. ⁊ etiā ip̄i faciāt quod in ſe eſt ⁊ p̄cipue peccata ſua ſacerdotibusconſitēdo. Idcirco vnuſquiſqꝫ illum audire debet. Vox em̄ eius ē mat̉iiij. di. Penitētiā agite. Et quia hec pnīa ꝯfeſſionem includit idcirco p̄ter ea que in p̄cedentibꝰ dicta ſunt adhuc ī hoc ſermone tria miſteriaponemus ꝯtemplanda.
42H