et vocalis. Mentalis ꝯfeſſio ē recognitō pcc̄i et offenſe dei. et hoc ē dedictamine naturali in ſpāli. ẜm qd̓ ꝯgnitō offenſe eſt de dictamīe na-ture. Cognitō at̄ offenſe hūane eſt de dictamīe nat̉e ꝑ ſe ẜm qd̓ ē rō-nalis. Sꝫ ꝯgnitō diuine offenſe ē de dictamīe nat̉e adiute aliqͦ mō ꝑfidē. Quō āt ſcit hō ſe offendiſſe deū quē nō videt. niſi ꝑ aliquē radiuifidei h̓ cognoſcat. Cū gͦ deū ꝯgnoſcit hō ſe ꝑ p̄uaricatōꝫ inhonorare.nat̉a dictat ꝙ ab ip̄o miẜicordia eſt hūilit̓ petēdā. Et hͦ nūqͣm ē niſi recognoſcat̉ culpa. Vocalis v̓o ꝯfeſſio eſt duplex .ſ. q̄ ſit deo. et q̄ ſit hoīVocalit̓ ꝯfiteri d̓o dictat nat̉a n̄ ſimplicit̓ ſed in caſu. vtputa qn̄ deꝰ exigit. ſic̄ exegit ab adā ⁊ cham. d̓ qͥbꝰ ſcribit̉ ſic d̓ pe. di. j. §. Dennqꝫ ꝓpe. cVoluiſſent. Deniqꝫ vt ꝑſpicue apꝑeat nemine ſine ꝯfeſſiōe a pcc̄o mūdari. ab ip̄iꝰ hūani generis pͥncipio ſumamꝰ exordiū. Pctī trāſgreſſione primi ꝑentes corrupti. a dn̄o ſunt requiſiti de culpa vt pctm̄ qd̓trāſgrediēdo ꝯmiſerāt. ꝯfitēdo delerēt. Serpēs āt de culpa reqͥſitꝰ nōeſt. qꝛ ꝑ ꝯfeſſionē nō reuocabat̉ ad veniā. Cham qͦꝫ cū prime p̄uaricationi fratricidiū addidiſſet. ſil̓r a dn̄o de culpa eſt reqͥſitꝰ cū ei d̓r. Vbi ēabel frat̓ tuꝰ. Sꝫ qꝛ ſuꝑbus capiti ſuo pcc̄m ſuū ꝯfiteri noluit. potiusmendacit̉ negādo dn̄m ſuū falle̓ conatꝰ eſt. d. Nunq̄d cuſtos fratrismei ſum ego. indignꝰ venia iudicatꝰ eſt. Vn̄ in deſperatōis ꝓfundummerſus eſt dū ait. Maior eſt iniqͥtas meaqͣꝫ vt veniā merear. Et vagꝰet ꝓfugus exijt a facie d̓i. ſigͥficās eos qͥ pcc̄m̄ ſuū cōfiteri diſſimulāt reſpectū diuine miſeratōis indignos hr̄i. Nec ibi. Vocalit̓ v̓o ꝯfiteri homini nō dictat nat̉a niſi in generali. dictat em̄ omnibꝰ mōis recōciliari oporte̓ d̓o qͥbꝰ ip̄e ſtatuit. xō nat̉a dictat ꝙ ſi. deꝰ arbitꝝ ꝯſtituerꝫinter ſe ⁊ pcc̄ore ꝙ ip̄i eſſꝫ culpa reuelāda. ⁊ ita dictat in generali. Delege at̓ ſcript̉e dic̄ bon̄. ꝙ duo principalit̓ ſunt in cōfeſſionē ꝓpt̓ q̄ oportuit et ꝯueniēs fuit cōfeſſionē inſtituu. Primū ē ꝓpt̓ declaratōꝫ pcc̄i ⁊manifeſtatōꝫ. ⁊ ille eſt finis cōfeſſionis in ſe. Scd̓s finis ē ꝓpt̓ recōciliationē faciendā deo ⁊ eiꝰ ecc̄ie. Primo gͦ ſit ꝓpt̓ pcc̄i deteſtationē. Peccator eīdū male agit odit lucē. ⁊ iō in reu̓ſione ad iuſticiā oportꝫ redargͣui in fructuoſa oꝑa tenebraꝝ. Que āt arguūt̉ a lumine manifeſtant̉.hoc āt eſt ꝑ cōfeſſionē. Et iō debuit in ea lege inſtitui cōfeſſio in qͣ eſtmanifeſtato v̓itatis. in qͣ v̓bū caro factū eſt. vt intelligibile fie̓t ſenſibile ⁊ manifeſtū. hec qͥdē eſt lex gr̄e. Iō qͣꝫtū ad primū fine ſibi ꝯpetit cōfeſſionis inſtitutio. Alius finis eſt ad recōciliatōnē faciendā hūano arbitrio mediāte. Id̓o ſit homini vt hō ſit iudex ⁊ arbiter. inter pcc̄oremet deū. Arbiter at̄ tal̓ dꝫ eſſe q̄ poſſit appone̓ manū in vtꝝqꝫ. Tal̓ aūtnon potuit eſſe quouſqꝫ deꝰ factus eſt hō. Et tūc hō deificatꝰ datꝰ eſtnobis mediator et arbiter xp̄c qui potuit arguere ⁊ manuꝫ ponere invtrūqꝫ. Hic reliquit in eccleſia ſucceſſores quos ⁊ arbitros ꝯſtituit et
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten