Druckschrift 
Sermones quadragesimales de poenitentia
Einzelbild herunterladen
 

ſuū ſtelle cadēt de celo. Et luc̄. xxj. Erūt ſigna in ſole luna et ſtellisEt hoc p̄dixit eſa. xiij. c. Stelle celi ſplendor eaꝝ expādet lumē ſuum. obtenebratus eſt ſol in ortu ſuo luna ſplēdebit in lumine ſuoEt apoc̄. viij. Quartus angelus tuba cecinit ꝑcuſſa eſt terciā ꝑs ſoliſterciā ps lune tercia ꝑs ſtellaꝝ ita vt obſcuraret̉ tercia ꝑs eaꝝ Circa obſcuratōeꝫ ſol̓ notandū ē ẜm alex. in. iij. ꝑte ſūme rich̓. ſequūmagiſtꝝ. xlviij. di. qͣrti li. ſolē lunā obſcurari pt̄ intelligi vl̓ in ip̄oaduentu iudicis. ſic dicunt̉ obſcurari ſui luminis: pͥuatōe ſꝫ ſuperueniente maioris luminis claritate. Et hoc p̄dixit eſayas. xxiiij. capl̓oErubeſcet lunā ꝯfundet̉ ſol regnauerit dn̄s exercituū in montē ſion in hieruſalē ī ꝯſpectu ſenū ſuoꝝ fuerit gl̓ificatus. Poteſt etiaꝫintelligi ſolē lunā obſcurari an̄ iudicis aduētū. ſic patient̓ eclipſiniſuꝑnaturalit̓. qm̄ ſi paterent̓ naturā oporteret hec poni int̓ ſigna multotiēs hoc acciderit. Illa eſt ſnīa thomē. li. iiij. di. xlviij. articuloſecūdo. in rn̄ſione ad ſecūdam inſtātiam. Sꝫ credēdum eſt ꝯtra na-turā patient̉ ſimul eclipſim ad terrorē hominū. Per naturā em̄ īpoſſi-bile eſſet ſimul paterēt̉ eclipſim qꝛ naturalis eclipſis ſol̓ cauſat̉ in-terpoſitōem lune inter aſpectū noſtꝝ ſoliſqꝫ. Et natural̓ eclipſis lune interpoſitōꝫ terre dyamētralit̓ inter ſolē et lunā. De illa eclipſi ſicꝓphetauit iohel. ij. c. Sol vertet̉ in tenebras luna in ſanguinē anteqͣꝫveniet dies magnꝰ dn̄i horribil̓. De caſu et̄ ſtellaꝝ ẜm aug̓. xx. ci.dei. c. xxiiij. credēdum eſt tropica ſit illa locutō. qua d̓r ſtellaſ cade-re de celo. eo ꝓprie loquēdo verificari poſſet. qꝛ corꝑa celeſtiaſunt grauia nec corruptibilia vt dic̄ ari. j. de celo mūdo. ō dicūt̉ ca-dere de celo qꝛ videbūtur lumine ſuo priuari ſuꝑueniēte claritate maiori. Vel poteſt intelligi ſtelle cadent de celo qͣntum ad apparitōemqꝛ inflamati vapores in tāta multitudine deſcendēt videbit̉ aſpiciētibus ſint ſtelle de celo cadētes. Secundum ſignum erit angl̓icarum virtutum ꝯmotō. De quo math̓. xxiiij. Virtutes celorum moue-būtur. Et hoc ẜm doctores p̄fatos poteſt dupliciter intelligi. aut proordine virtutū ẜm dyoniſiū. li. de angelica gerarchia ē mediuſ ī media gerarchia. Aut omībꝰ celeſtibꝰ ſpiritibꝰ. Primo tanto v̓tutesceloꝝ ꝯmouebunt̉. qꝛ angeli illius ordinis quoꝝ officiū ē circa mūduꝫregimē gerere. faciēdo aliqua facta inſolita ad reuocandū mentes ho-minum in deum modicū tempus an̄ xp̄i aduentu faciēt facta maio-ris admiratōniſ qͣꝫ vnqͣꝫ an̄ fecerint. in ip̄o xp̄i aduentu moue̓ ceſſa-bunt corꝑa celeſtia. Accipiēdo v̓o virtutes omnibꝰ angel̓ bt̄is dicūtur moueri ẜm magiſtꝝ motu damnatōis vl̓ aliqͣ ꝑturbatōne pauoris. ſꝫ quadā admiratōe eoꝝ videbūt. Et ſic ītelligit̉ illd̓ iob. xxvj.Colūne celi ꝯtremiſcūt pauēt ad nutū eiꝰ Terciū ſignum d̓r ſigni