eius deuorabit̉ omnis terra qꝛ ꝯſummatōem cum feſtinatōne facietrunctis habitantibus terram. Scd̓m aute auguſtinuꝫ tempus iudicijaliquādo dies iudicij aliquādo dies domini nūcupatur. Nunc v̓o vl-timi iudicij diuini diē dicimus nouiſſimum tꝑs. Nam ꝑ quot dies h̓iudiciū tendat̉ incertū eſt. Sed ſcripturarum more dies ſolet poni ꝓtꝑe. Si v̓o aliqius obijceret ꝯtra autoritates p̄dictas quibꝰ iudiciuꝫaſſerit̉ ꝙ aliter eſſent intelligende. eo vt habet̉ naū. j. non iudicabit deꝰbis in idip̄m. Sed nunc deus iudicat de ſingulis oꝑibus hominumcum cuilibet poſt morte retribuat penā vl̓ gloriam. ergo eos iterumnō iudicabit. Rn̄det rich̓el. xvj. di. quarti. ꝙ iudiciū quo nūc iudicat de-us ē cuiuſlibet ꝑſone ſingularis. nec eſt omnibꝰ manifeſtū nec tribuittotum p̄miū nec totum ſuppliciū. quia punit animas nō in corporibꝰet ſimilit̓ p̄maat de ꝯmūi lege. Illud at̄ iudiciū qd̓ futuꝝ ē erit omniūſimul ⁊ omnibꝰ manifeſtū ⁊ reddet̉ cuilibet ſui pͥmij ⁊ ſui ſupplicij complementū. ⁊ ꝯpoſitū ex aīma ⁊ corꝑe iudicabit̉. Sic gͦ ptꝫ ꝙ nō iudicabit bis in idip̄m. qꝛ penā quā animabꝰ an̄ inflixerat iteꝝ nō infliget.ſꝫ qd̓ deerat ſuꝑaddēt. Minc aug̓. li. xx. de ci. dei. c. j. ait. Eſte dies iudicijꝓprie iā vocat̉. eo ꝙ nullus ibi erit imꝑite querelē locus cur iniuſtusille ſit felix. ille iuſtus infelix. omniū nāqꝫ tūc n̄ niſi bonoꝝ vera ⁊ ple-na felicitas. ⁊ omniū nō niſi maloꝝ digna ⁊ ſumma inſelicitas appare-bit. Nec ille¶ Ꝙ xp̄c ⁊ eiꝰ apl̓i p̄dixerunt aꝑte vniuerſale iudiciū eſſe futurumquo omnes boni ⁊ mali ꝯgregabunt̉ ante tribunal iudicis ¶ Ca. ij.Ecundū teſtimoniū quo ꝓbat̉ futuꝝ iudiciū eſt xp̄i et apoſtolorum. Ip̄e nanqꝫ ſaluator cū obiurgaret ciuitates in qͥbꝰ v̓tu-tes magnas fecerat neqꝫ crediderāt. math̓. xj. ait. Vetibi corozaim. ve tibi bethſaida. qꝛ ſi in tyro ⁊ ſidone facte eſſent virtutes quefacte ſunt olim in vobis. in cilicio ⁊ cinere penitentiā egiſſent. Veruntamen dico vobis tyro ⁊ ſidoni remiſſius erit qͣꝫ vobiſ in die iudiciEt math̓. xij. Viri niniuite ſurgent in iudicō cum generatōe iſta ⁊ cōeam. qꝛ pe. ege. in p̄dicatōe iōne Notandū tn̄ ꝓ intelligētia iſtoꝝ verborum ẜm rich̓. in quarto di. xlvij. ꝙ extendēdo nomē iudicandi qͥnqꝫmodis poteſt aliciū ꝯuenire iudiciū. Primo ex ordinaria poteſtatē. ⁊ſic iudicabit tota trinitas. Secūdo delegata poteſtate et ſic iudicabitfiliꝰ ſcꝫ chriſtus. inqͣꝫtū homo Foh̓. v. Pater omne iudicium dedit filioEt daniel̓. vij. Aſpiciebā donec throni poſiti ſunt. ⁊ antiquus dieꝝ ſe-dit. Et infra. Aſpiciebam in viſione noctis. et ecce cū nubibꝰ celi quaſifilius hominis veniebat. ⁊ vſqꝫ ad antiquū dieꝝ ꝑuenit ⁊ in cōſpectueius obtulerunt eum. ⁊ dedit ei poteſtatem ⁊ honorē ⁊ regnū vt oēstribꝰ ppl̓i ⁊ lingue ip̄i ſeruirēt. ⁊ poteſtas eiꝰ poteſtas eterna. que nō