Ideo boetius in. iij. de ꝯſolatōe ait. Omne nanqꝫ animal tueri ſaluteꝫlaborat mortem ꝑniciemqꝫ deuitat. Habet̉ quippe vita ab hominibusratōnabilibus carior ac p̄cioſior cunctis rebꝰ. Pro illa etem̄ ꝯſeruādānullū laborē refugiunt. q̄libet alia mala patienter tolerant. ⁊ ſolicitiſſime omnia oportuna remedia ip̄am vitā adiuuantia excogitāt ⁊ inueniunt. Veꝝtū nullo ingenio nulla vi nullaqꝫ arte fieri poteſt vt nō n̄niatur ⁊ determinet̉. Ea ꝓpter elaborandū eſt vt illa acqͥrat̉ vita que ineternū erit durata. qm̄ vt dic̄ ſaluator noſter in verbis p̄miſſis. Nonin ſolo pane viuit hō. qꝛ nō hec ſola vita ē q̄ ſuſtentat̉ materiali pane ſꝫet alia lōge felicior lōge melior lōgeqꝫ diuturnior q̄ reficit̉ bt̄a viſionedei. Cum gͦ pauciſſimi repiant̉ q̄ ad illā deſiderandā ſuā mentē infla-ment. ꝓpterea in hoc ſermone de vita homīs erimus v̓ba facturi. quāconſiderandā ꝓponimus ẜm triplicē ſtatū videlicet¶ Prīo ẜm ſtatu nat̉e ꝯdite ¶ De vita hominis ẜm ſtatu eius an̄ pcc̄mScd̓o ẜm ſtatuꝫ nat̉e lapſe. que erat ſine paſſione ſine laborē et ſineTercō ẜm ſtatū nat̉e bt̄e. moriendi neceſſitate ⁊ obligatōnē¶ Capitulum primūRimo ꝯſideranda ꝓponit̉ hominis vita ẜm ſtatū nat̉e ꝯditeſiue innocentie vl̓ originalis iuſticie an̄ .ſ. qͣꝫ pͥmi ꝑentes pec-caſſent. ⁊ in tali ſtatu repimus triplicē condicōꝫ humane nat̉ePrima ꝯdicō dicitur impaſſibilitatis. Secunda tranquillitatis. Terciaimmortalitatis ¶ Prima illius vite ꝯdicō d̓r impaſſibilitatis quia viuebat tūc hō ſine paſſione nullūqꝫ ⁊trarium eum lede̓ poterat. Vndeiſido. li. de tri. quē magr̄. xix. di. ſcd̓i li. allegat ſic inquit. Si hō in ꝑadiſoinnocenter viueret. nec ignis eum vreret. nec aqua mergeret. nec ae-ris abſentia ſuffocaret. nec omnia que nocēt mortalibus impeditet. Etaug̓. xiiij. li. de ci. dei. c. xxvj. ait. Viuebat itaqꝫ hō in ꝑadiſo ſic̄ volebatqͣndii hoc volebat quod deus iuſſerat. Viuebat fruēs deo ex quo bono bonus erat. Viuebat ſine vlla egeſtate ſemꝑ itaqꝫ viue̓ hn̄s in po-teſtate. Cibus aderat ne eſuriret. potus ne ſitiret. lignum vite ne illuſenecta diſſolueret. Nihil corruptōnis in corꝑe vl̓ ex corꝑe vllas moleſtias vllis eius ſenſibꝰ ingerebat. Nullus internus morbꝰ. nullꝰ ictꝰietuebat̉ extrinſecus. Summa in corꝑe ſanitas erat. in aīmo tota tra-quillitas. Hec augͥ. Sed ꝯtra iſta inſtare poſſumus ⁊ argue̓ multipli-citer. Primo ſic. Nulla dos corꝑis gl̓oſi ꝯpete̓ poterat corꝑi nō gl̓oſo. ſꝫ corpus primorum ꝑentū nō erat gl̓oſum. quia corpuſ efficit̉ gl̓oſum ꝑ redundantiā anime bt̄e. ⁊ anima primoꝝ ꝑentum n̄ erat bt̄a. qꝛnō videbat eſſentiā dei. ergo corꝑibus ill̓ nō potuit ꝯpēte̓ aliqua doscorꝑis gl̓oſi. ſꝫ īpaſſibilitas vt docēt theologi. xlix. di. qͣrti dos ē gl̓iſi.catoꝝ corꝑm. gͦ dos tal̓ in pͥmis ꝑentibꝰ eē nō potuit. Scd̓o arguitur