ſocius ⁊ feraꝝ ſepe choris intererā puellaꝝ ⁊ ī frigido corꝑe ⁊ ficca iācarne p̄mortua ſola libidinū incendia bulliebāt. Fāqꝫ quotidie flebaꝫ etrepugͣnte carnē ebdomadaꝝ inediā ſubiugabā. Memini me clamātēdie crebro iūxiſſe cū nocte. nec pͥus a pectoris ceſſaſſe v̓beribꝰ qͣꝫ re-diret dn̄o imꝑante trāq̄ͥllitas. Ip̄am qͦꝫ cellulā meā qͣſi cogitatōnū mearū ꝯſcientiā ꝑtimiſcebā. Et mihiniet iratꝰ ⁊ rigidꝰ ſolꝰ deſerta penētrabāEt vt mihi teſtis eſt dn̄s pꝰ ml̓tas lacrimas pꝰ celo oculos inherēteſnōnunqͣꝫ videbar mihi intereſſe agmībꝰ āgeloꝝ. Nec hiero. Sꝫ qͥd dealijs om̄ībꝰ ſanctiſ dicā. Nōne ꝑ abſtinentiā afflictōꝫqꝫ ieuunioꝝ ſuꝑerauer̄t luxuriā. Et vt de alijs taceā. dicā tm̄ qd̓ de bt̄o frāciſcoſcribit īſua legēda d. Bon̄. Inqͥt eī ſic. Attendēs illud apl̓i verbū. qͥ at̄ ſunt xp̄icarne ſuā crucifixerūt cū vicijs ⁊ ꝯcupiſcētijs. vt crucis armaturā iigiter ſuo ferret in corꝑe tāta diſcipline rigiditate ſenſuales appetitꝰ arcebat vt vix neceſſaria ſumeret ſuſtētatōni nat̉e. Difficile nāqꝫ fore dicebat neceſſitati corꝑis ſatiſface̓ ⁊ ꝓnitati ſēſuū n̄ pere. Propt̓ qd̓ coctacibaria ſanitatis tꝑe vix admittebat ⁊ raro. admiſſa v̓o aūt ꝯficiebat cinere. aūt ꝯdimēti ſaporē admixtōe aq̄ vl̓ pl̓imū reddebat inſipidum.De potū vini qͥd dicā. cū de aqͣdū ſitis eſtuaret ardoe̓ vix ad ſufficien-tiā biberit. ptꝫ gͦ ꝙ ꝑieiuniū corpꝰ aīe inimicū maxime refrenatur.¶ Scd̓o ꝓdeſt ieiuniū corꝑi ip̄m ſanādo. nā viſum ē ꝑ exꝑientiā ꝙ mag̓ꝓdeſt ſanitati corꝑis abſtinētia moderata qͣꝫ nimiꝰ ⁊ exceſſiuꝰ ciboꝝvſus. Quinimo vt pl̓imū ex gula oēs egretudines euenire ſolēt. Vn̄de ꝯſe di. v. c. Ne tales. d̓r. Morbi ſaturitate nimia ꝯcitāt̉. Et ſeneca adlucilliū ſic ait Medicina quondā paucaꝝ ſciētia fuit herbaꝝ qͥbꝰ ſiſteret̉fluēs ſanguis. vulnera coirēt paulatim. Deinde in hāc ꝑuenit tā ml̓tiplicē varietatē. Nec ē miꝝ tūc illā minꝰ negocij habuiſſe firmiſ adhucſolidiſqꝫ corꝑibꝰ ⁊ facili cibo nec ꝑ artē voluptatēqꝫ corrupto. q̄ pꝰ qͣmcepit nō ad tollendā ſꝫ ad irritandā famē. qͣre inuēte ſunt mille ꝯditu-re qͥbꝰ adhibitis excitaret̉. Que deſiderātibꝰ alimēta erāt onera ſūt pleniſ. En̄ pallor ⁊ neruoꝝ vino marcentiū tremor ⁊ miſerabilior ex cruciatibꝰ qͣꝫ ex fame macies Inde incerti tabētiuꝫ pedes ⁊ ſꝑ quaſi in ip̄aebrietate titubatō. En̄ et in totā cutē humor admiſſus diſtētuſqꝫ vēterdū male aſſueſcit plus caꝑe qͣꝫ poterat. Et tādem ꝯcludit ml̓tos morbos ml̓ta fercula feciſſe. Et joh̓. os aureū de ꝯſe. di. v. inj. c. Nihil. h̓ ip̄mcōfirmat. D. Abundātia morbū fac et moleſtias ingerit et egretudinesgenerat. Iōhiero ꝯtra iouinianū ait. Egrotāti tibi nō alit̓ ſanitas reſtituit̉ niſi tenui cibo victūqꝫ caſtigato q̄ dieta d̓r Et id̓ hiero. i. c. Legimꝰde ꝯſe. di. v. Legimꝰ quoſdā morbo articulari et podagre humoribꝰ laborātes ꝓſcriptōe bonoꝝ ad ſimplicē mēſam et pauꝑes cibos reda-ctos ꝯualuiſſe. Caruer̄t em̄ ſolicitudine diſpēſande domꝰ et epulaiuꝫ