aliud aūt eſt illud a quo malū ꝓuenire pōt. Primo mō deus qui eſtip̄a bonitas obiectū timoris eſſe nō p̄t. Secūdo aūt mō pōt eē obiectū timoris inquātū ab ip̄o vel ꝑ cōꝑatōem ad ip̄m nobis poteſt aliqd̓ malū imminere. Ab ip̄o quidē pōt imiminere malū pene qd̓ nō eſtſimpliciter malū ſꝫ ẜm quid. bonū aūt ſimpliciter. cū bonū dicat̉ in ordine ad finē. malū aūt importat huius ordinis priuatōem. Illud autēeſt malū ſimpliciter qd̓ excludit ordinē a fine vltimo qd̓ eſt malū culpe. malū aūt pene eſt quidē malū inquātum priuat aliquid ꝑticularit̓Eſt tn̄ bonū ſimpliciter inquātū depedet ab ordine vltimi finis. Percōparatōem aūt ad deū poteſt nobis malū culpe ꝓuenire ſi ab eo ſepemur. Ideo dicere poſſumus ꝙ triplici rōe deus merito ſit timēdusa nobis et ab omnibꝰ hominibꝰ. Primo rōe ſeꝑatōis. Secūdo ratiōeflagellatōis. Tercio rōe damnatōis. ¶ Primo timēdus eſt deus rōeſeꝑatōis. qꝛ licet ip̄e ſit bonus. grāde tn̄ malū eſt ipſi anime cū ꝓpterſua culpā ab illo ſeꝑat̉. magis etem̄ malū eſt ꝑ culpā ſeꝑari a deo qͣꝫ ſine illa om̄es atrociſſimas penas ſuſtinere. Vn̄ anſel. in li. de ſimilitudinibꝰ ait. Si hic cernerē peccati pudorē ⁊ ibi inferni horrorē. ⁊ neceſſario vni eoꝝ haberē immergi. prius me in infernū mergerē qͣꝫ in mepctm̄ dimitterē. mallē em̄ purꝰ ⁊ īnocēs gēhēnā intrare qͣꝫ ſorde pollutus et ſorde indutus celeſtia regna tenere. Hec ille. Et nimiꝝ ita ēꝙ om̄e damnū incōꝑabile eſt ſeparatōi ab ip̄o deo. Qd̓ ꝯſiderans dauid poſt cōmiſſionē peccati dicebat. Euerūt mihi lacrime mee panesdie ac nocte dū dicit̉ mihi quotidie vbi eſt deus tuꝰ. Cognoſcebat ſequippe a deo ſeꝑatum et dolebat. ꝯſiderabat dānū et triſtabat̉. Audiebat ſuā cōſciētiā ſibi dicētē. Vbi eſt deus. Vbi fons omnis boni. Vbi q̄te creauit vt ſui ꝑticipē in eterna gloria faceret. Et tūc amariſſime flebat. Neū me. qꝛ ꝑdidi illū. ꝑdidi inquā qn̄ ꝑ peccatū ab illo diſceſſi etme ſpōte ſua gratia priuaui. O flēdū malū. O dolēdū dānū ꝑdidiſſedeū. O peccatrix. O vana creatura. Cur peccare nō times qn̄ certiſſima eſſe potes ꝑ peccatū priuari deo. Times ꝑdere tꝑalia hec ⁊ caduca bona. cur nō times p̄dere deū celi. Timēdꝰ itaqꝫ eſt vt dictū ē deꝰne ꝑ peccatū anima ſeꝑet̉ ab illo ¶ Secūdo timēdus eſt deus rōe flagellatōis. Ip̄e equidē eſt qui et ſepe ⁊ multipliciter ꝓpter peccata peccatores flagellat. Multa inquit pſal. flagella pctōris. Ab illis aūt nullus vt in ſuꝑiori ſermone tractatū eſt ſe defendere valet. Nō valuitſe defende̓ ſenacherib cū cētū octogintaqͥnqꝫ milibꝰ armatoꝝ. qn̄ vnanocte angelus dn̄i omēs illos interemit. ⁊ filij ip̄ius ſenacherib iudicio dei ꝑcuſſerūt eum gladio ⁊ interfecerūt in tēplo. Vt dicit̉ inj. re.xix. c. Nō valuit ſe defendere antiochus tū om̄i potētatu ſuo que ſuꝑbiā repletū ignē ſpirātem in iudeos manꝰ dei horribili plaga ꝑcuſſit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten