Qm̄ ergo beati carēt malo pene ſenſibil̓ ⁊ cū hoc hn̄t dei viſionē dā-nati ecōtrario ſunt ī tenebriſ ⁊ puniunt̉ pēa ſenſibili. Paruuli ſcd̓m ordinē rectū diuine eqͥtatiſ debent cōicare ī vno cū dānatis ⁊ in alio cūbeatis. Sed nō poſſent cōicare cū beatis ī hn̄do diuinā p̄ſentiā. qꝛ tūcin nullo cōicarent cū dānatis. Preſentia enī viſionis dei nō ſtat cū pena ſenſibili. Fō beatis cōicant in hͦ ꝙ carēt omī afflictōe exteriori et interiori. cum dānatis v̓o in hoc ꝙ priuant̉ viſione dei ⁊ lucis corꝑalisParuuli igit̉ ſic diuino iudicio inter beatos et ſimplicit̓ miſeros quaſiin medio conſtituti hoc nouerūt. Et cū ex vna parte ꝯſideratio gene-ret deſolatōeꝫ ex altera ꝯſolatōem ita eqͣ lance diuino iudicō eoꝝ cognitō et affectō librant̉ ⁊ in tali ſtatu ꝑpetuant̉ vt nec triſticia deijciatnec leticia reficiat. Et in hoc mirabilis oſtenditur ordo diuine ſapien-tie que cuncta nouit ſuis lociſdiſponere ⁊ ad ſuam gloriam ordinareNam ſicut in beatis potiſſime manifeſtat̉ miſericordia et in dānatisiuſticia. ita in iſtis mīa ſimul et iuſticia. Et ex hoc ptꝫ ꝙ non facit de-aīas fruſtra quas nouit de corꝑe an̄ ſuſceptōem baptilmatis egreſſuras. Oīa enim facit deꝰ ad ſuā gloriā manifeſtandaꝫ. Vnde ſi tu q̄rasquid paruuli faciunt vtꝝ addiſcant vel conferant vel aliqd̓ opus exerceant. breuit̓ ego reſpondeo ꝙ diuine iuſticie equitas et īmutabilitasin eodem ſtatu qͣntum ad corꝑa et quantū ad animas ſiue ad cognitiuam et quo ad affectiuā ꝑpetualiter eos ꝯſolidat vt nec ꝓficiāt nec d̓ficiant nec letent̓ nec triſtentur ſꝫ ſemꝑ ſic vniformiter maneāt vt ſintmat̉ia laudandi diuinū iudiciū. quod ſic equū ⁊ iuſtū eſt vt nullū ma-lum relinquat īpunitum ⁊ nullū bonū irremuneratū et perfectiſſimeteneat mediū int̓ ſuperfluū et diminutū. Hec bon̄. Ego aūt dico ꝙ dif-ficile ē aſſignare ꝑuuloꝝ dānatoꝝ qualitate et conditōem. Nobis ta-menſufficere debet ꝙ dei iuſticia eos perpetue cōdemnabit. Et in hocredarguende ſunt libidinoſe matres fornicarie et adultere immo ſi-licide quarū culpa ſit ſepe numero vt vel in vtero vel extra vterumparuuli interficiantūr. O nefandiſſimum ſcelus. O deteſtandū maluꝫquo ſit vt anime ſiml̓ ⁊ corꝑa ꝑimant̉ ¶ Scd̓a infidelitas eſt moraliūph̓orum qui ſcd̓m rōis regulam vixerunt extollentes virtutes viciavero reprobantes tn̄ fidem non habuerūt nec explicitam nec implici-tam. Qui ꝓfecto oēs ex diuina iuſticia cū dānatis ſunt deputati. Necdurū videri dꝫ iſta ſentire de ſapientibus huius ſeculi. Qm̄ vt inquitpaulꝰ ad ro. j. iexcuſabiles ſunt. Quia cū deū ꝯgnouiſſent n̄ ſicut deūgl̓ificarūt aut grās egerūt ſed euanuerūt in cogitationibꝰ ſuis ⁊ ob-ſcuratum ē inſipiens cor eoꝝ et dicentes ſe eſſe ſapientes ſtulti factiſunt. ¶ Tercia ē infidelitas malicioſoꝝ. Que ſcd̓m tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. x. ēꝑ ꝯtrarietatē ad fidē qn̄ ſaliq̓s repugnat auditui fid̓i vl̓ ip̄am ꝯtenit.