ſpūaliter audientes. Nani omnis anima bona letanter audit magnalia ſummi imꝑatoris celorū. Et quicūqꝫ aliquē diligit de ip̄o libenterloquit̉. ⁊ libenter audit bn̄ de illo loquētes. Si qui deū amāt. ⁊ ex chriſto ſunt. verba eiuſ audiūt. vt d̓r. io. viij. c. Et maria magdalena que dilexit multū luce. vij. ſat̉ari nō poterat audiēdo v̓ba melliflua xp̄i ieſuluc̄. x. c. ¶ Qunta vtilitas d̓r exēplatio. Prebet nāqꝫ audiētes v̓bū deiexemplū bonū ꝓximis ſuis. Nā ſepe ꝯtingit vt hi q̄ infime ſūt cōdicionis. videntes viros graues vtputa religioſos viros doctos nobi-les ⁊ honeſtos ciues ad predicatōeꝫ confluere. animent̉ ⁊ ipſi ad eamaudiendū diligenter. Ergo vt finem huic ſermoni faciā cū tam grādiatanqꝫ mirifica ſint priuilegia verbi diiuini omnes aduoco cunctos inuito ſinguliſqꝫ clamo. Venite ⁊ audite vt audiendo v̓bum dei acqͥrerepoſſitis eius gratiā. ⁊ deinde ꝑuenire ad beatā gloriā. in qua chriſtusbn̄dictus viuit et regnat in ſecula ſeculorum. Amen.¶ Feria ſecunda poſt dominicam in ſexageſima de verbo dei¶ Sermo nonus.et de eius auditione.A corde bono ⁊ optimo audientes verbū retinēt et fructuꝫafferūt in patiētia. Verba ſunt chriſti ieſu ſaluatoris origina-liter. luc̄. viij. c. Quāuis multa dicta ſint in ſuꝑiori ſermone d̓predicato verbo dei. reſtāt tn̄ adhuc de eius auditōe aliqͣ diſſerenda. Opus em̄ eſt confutare illos. q̄ vel audire reſpuūt. vel negligeter audiūt. aut audiētes n̄cuſtodiūt v̓bū. Et reuera ſatis ſuꝑqꝫ neceſſaria eſt hec ꝯfabulatio vt inducant̉ homines ad audiendū verbū di-uinū cum effectu ⁊ vtilitate ſalutis ſue. Nam nō deſunt dyaboli tem-ptamenta ad remouendas mentes ab auditu ſpūalis doctrine. cū ip̄aſit quaſi ſagitta vulnerās aſtutiā eius. idcirco d̓ auditōe verbi dei dice̓volētes notabimꝰ in hͦ ẜmone principaliter tria miſteria dclaranda.¶ Primū d̓r inductio ¶ Qual̓r omnes inducuntur ad audiendum ver-¶ Secūdum modificatio bum dei a ſcriptura a natura ⁊ ab exemplis¶ Capitulum. jTercium obligatio.Rimū miſteriū d̓clarandū d̓ auditione verbi dei d̓r inductioad illud etem̄ audiendū inducimur ꝓpter tria. primo ꝓpternaturā ſcd̓o ꝓpter ſcripturaꝫ. tercio ꝓpter exempla. ¶Primoinducimur vt libent̓ audiamꝰ verbū dei ab ip̄a natura. Nam vt ſene-ca ad lucilium ait. Dociles natura nos edidit. Et ſecundum ciceronemin ſua rhetorica. Is docilis eſt qui vult attente audire. Et vt ideꝫ cicero ni. q. tuſcul̓. ait Ineſt mentibus noſtris inſatīabilis quedam cupidi-tas veri videndi Qd̓ in. j. de officijs confirmat. d. Omnes trahimur etducimur ad ꝯgnitiōis et ſcīe cupiditatem. in qua excellere pulchrumputamꝰ. Et hoc ip̄m ar explicauit in j. metha inquiēs Omnes homīes