Ouid admirabilius qͣꝫ res ſplendore illuſtrata verboruꝫ. tantam vimhabet illa que recte a bono poeta dicta eſt vox atqꝫ nimirum reginarerum orō vt non modo inclinantem erigere aut ſtantē inclinare ſedetiam aduerſante atqꝫ repugnantem vt imꝑator bonus ac fortis ca-pere poſſit Nec ille. Sunt ad hoc ꝓpoſitum exempla Nam recitat valerius quāta ſit vis eloquentie. ⁊ tull̓. in qōnibꝰ tuſculanis. ꝙ egeſiascyrenaicꝰ phūs qͥdaꝫ cirene ciuitatis egipti adeo copioſe diſſerebat debono mortis mala vite pleniſſime demonſtrando ꝙ multi auditis ill̓ſibi inferebant mortem. qua propter a rege ptholomeo ꝓhibitus eſtilla amplius edocere. Refert adhuc valeꝰ de ſtudio et induſtria. ꝙ ca-to ceſorinus tam eloquens fuit ꝙ nunqͣꝫ ab aliquo grauatꝰ per aliumdefendi voluiſſet. Et vt plimiꝰ dicit in li. de viris illuſtribꝰ qͣdragēſiesquater accuſatus ꝑ ſe ſolū cām dixit. optimeqꝫ fuit abſolutꝰ Et tulliuſin j. qōnum tuſculanarū ſcribit Euit in eo tanta eloquētia quanta illistꝑibus dici potuiſſet. De tullio inſuꝑ ſic ait lact. li. iij. di. inſtitu. Tulliꝰſummus phus ſecte achademice p̄fectus orator ſua eloquētia cordahominuꝫ in manibꝰ ſuis habuit vt quidquid vſquā eloquij ꝑ latinorūalueos fluxit ab hoc fonte ꝓgreſſuꝫ eſt. Quanta autē vis dicendi fue-rit in eo aꝑte ponit plutarchus vitā eiuſ deſcribēſ. Dicit em̄ ꝙ cū cicero venit rhodū ad appolloniū milonis cariſſimū oratorem ⁊ poſſido-nium phm̄ glorioſum. tradit̉ appolloniū cum eſſet exꝑs latine linguerogaſſe cicerone vt grece aliquid declararet. qd̓ cicero libens fecit. Exilla declaratōe oēs in ſtuporē verſi non poterant ſaturari de laudibusciceronis. Sꝫ ⁊ appolloniꝰ venit in tantaꝫ admiratōeꝫ ꝙ velut ꝑ exta-ſim tractus nō intelligebat et per multā morā tacitus ſedit. dixit tandem. Te nempe cicero laudo ⁊ admiror. Sꝫ me fortuna grecoꝝ miſitvt videam eruditiōeꝫ ⁊ eloquentiā q̄ ſola bonorū nobis relicta erat ꝑte romani acceſſiſſe. Subdit ⁊ idem plutarchus de facundia ciceroniſꝙ du orauit apud ceſarem ꝓ quinto ligario qui ex aduerſarijs ceſariſerat. tanta gratia admirabilis fuit vt ceſar in plurimos colores vul-tum verterit. manifeſtūqꝫ fuit ꝙ animꝰ ceſariſ mutabat̉. pharſalicā tn̄pugnā cū orator attingeret ceſar velut amēs corꝑe ac mente alienatꝰeſt. quoſdāqꝫ ē manibꝰ ſuis fluxiſſe libellos dn̄t. quare ceſar dulci orōevictus eū crimīe liberauit Terciū qd̓ pōt homineſ inducere ad aliqͥdcredendū vel oꝑandū d̓r tꝑaliuꝫ bonoꝝ ꝓmiſſio. Sic machumēth de-mulſit aures oīm eoꝝ qui ip̄m colunt ⁊ venerant̉. ꝓmiſit eis diuitiasꝯceſſit laſciuias ⁊ ad oēꝫ voluptatē libere laxauit habenas. Quid igit̉de apoſtolis p̄dicantibꝰ euangeliū tenēdū ē. An ip̄i dyaletici aut rhetorici vl̓ forte tꝑalia ꝓmittētes. Abſit. De illis etem̄ ait augu. li. xxij. deci. dei. c. v. In eruditos lib̓alibꝰ diſciplīs ⁊ oīo qͣntū ad iſtoꝝ doctrināˢ