itticj.mēpaē ful diiland etvttoris ꝑ

igit̉ iuſticia tercō mō ſumpta ſumit̉ iuſtificatō paſſiue accepta. cꝫ profieri iuſtū nō ꝓ facere iuſtū. Et hoc et̓ nō ꝑ modū ſimplicis generatōnis qꝛ ſic poſſet ꝯpete̓ ei qui non eſſet in peccato dum iuſticiā accipeta deo. ſicut adam in pͥncipio accepit iuſticiam originalem cum adhucnon haberet peccatum. Sed ſumit̉ ꝓut huiuſmodi iuſtificatō in homine includit ratōem motus d̓ contrario in ꝯtrarium .ſ. ab iniuſticia adiuſticiam. ¶Secundum notandum ꝙ ad iuſtificatōnem impij concurrunt quattuor ꝑ ordinē. Primū eſt gr̄e infuſio. Secundū motus liberi arbitrij ꝑ fidem formatā in deū. Tercium eſt motus liberi arbitrijin deteſtatōnē peccati. Quartū eſt remiſſio culpe. Tercium notādūẜm rich̓. in. iiij. di. xvij. ꝙ iuſtificatō impij quātū ad ea que ſunt d̓ eiuseſſentia. ſcꝫ quantū ad peccatorū remiſſionem et gr̄e infuſionem. ſit ininſtāti. qꝛ ẜm illud actu. ij. ca. ſuꝑ illo verbo. Factus eſt repente de celo ſonus tanqͣꝫ aduenientis ſpūs vehementis. Neſcit tarda molimīaſpūſſancti gr̄a ¶ Scd̓o ꝯtingit dubitae̓ d̓ iuſtificatōe impij circa oꝑisexcellentiā. Vtrū ſit maximum opus dei. Et videt̉ ꝙ ſic. Nam in pſal̓d̓r. miſeratōnes eius ſuper omnia oꝑa eius Et eccleſia cantat Deus q̄omnipotētiam tuam parcendo maxime et miſerendo manifeſtas. Etaug̓. exponens illud ioh̓. xiiij. Maiora horū faciet. ait. Maius eſt vt eximpio iuſtus fiat qͣꝫ creare celum et terrā. Sed in contrariuꝫ arguerepoſſumus. Primo qꝛ ꝑ iuſtificatōem impij cōſequit̉ aliquis graꝫ vie.ſꝫ ꝑ glorificatōem conſeqͥt̉ aliqͥs gr̄am pr̄ie q̄ maior eſt. ergo glorifica-tio angeloꝝ vel hominū eſt maius opus qͣꝫ impij iuſtificatō Scd̓o arguimus qm̄ iuſtificatō īpij ordinat̉ ad bonū ꝑticulare vnius hominiſSed bonū vniuerſale. ſcꝫ vniuerſi eſt maius qͣꝫ bonū vnius hominisvt patet in. j. ethi. ergo maius opus eſt creato. celi et terre qͣꝫ iuſtificatio impij. Rn̄det tho. ſcd̓a ſcd̓a vbi ſupra. ꝙ opus aliqd̓ p̄t dici magnūdupl̓r. Vno mō ex ꝑte modi agedi. Et ſic maximū eſt opus creatōniſin quo ex nihilo ſit aliqͥd. Alio modo p̄t dici magnū aliqͥd ꝓpt̓ eius magnitudinē qd̓ fit. Et ẜm hoc maius opus ē iuſtificatō impij q̄ terminatur ad bonum eternum diuine participatōis qͣꝫ creato celi et terre q̄terminat̉ ad bonum nature mutabilis. Vnde augͥ. cum dixiſſet. ꝙ ma-ius eſt ꝙ ex impio fiat iuſtus ⁊cͣ. ſubiunxit. Celum em̄ et terratranſibunt. p̄deſtinatorum aūt ſalus et iuſtificatō ꝑmanebit. Ad pͥmū auteꝫargumentum quod infert̉. ꝙ glorificatō angelorū et hominū eſt ma-ius opus qͣꝫ impij iuſtificato. dicendum ꝙ aliquid magnum d̓r duplr̄Vno modo ẜm quātitatem abſolutā. et hoc modo donū gl̓e e maiusqͣꝫ donū gr̄e iuſtificantis impiū. Et ẜm hoc glorificatō iuſtoꝝ ē maiꝰopus qͣꝫ iuſtificatio impij. Alio modo d̓r aliquid magnum quantitateꝓportionis. ſicut dicit̉ mons ꝑuus ⁊ milium magnū. Et hoc mō donū