¶ Ꝙ oēs debēt ꝓmpto animo ſeruare p̄cepta dei ob reuerētiā diui-ne maieſtatis. et qͣre deus hōiem obligauit ad illā ¶ Capl̓m. lij.Ecundū qd̓ nos animat ⁊ inducit ad obediētiā dei dicit̉ dei reuerētia. Dictat eqͥdē ip̄a natura reuerētiā exhibēdā fore ſummo imꝑatori celi tͣre āgeloꝝ et hoīm oīmqꝫ creat̉aꝝ. Hoc ātmaxime ſit cū eius mādata ẜuant̉ ad q̄ ip̄e hōies ligauit rōnabilit̓ maxime ꝓpt̓ tria. Primo ꝓpt̓ auxiliatōem. ſcd̓o ꝓpt̓ iuſtificatōem. Tercioꝓpt̓ huiliatōem. ¶ Primo deꝰ rōnabilit̓ obligauit hōies ad obẜuātiāmādatoꝝ ꝓpt̓ auxiliatōem. vt ſic auxiliū hr̄et libeꝝ arbitriū qd̓ pot̓ata bono defice̓ et in malū declīare. Qm̄ vt inqͥt hiero. ad demet̓. v̓. Vtꝝqꝫ nos poſſe voluit optimus creator ſꝫ face̓ tm̄ qd̓ imꝑauit. Et ſi obij-ceret̉ ꝙ obligatō repugnat lib̓tati. et vt aug̓. d. ſupra gen̄. ad lrāꝫ. Meliores iudicauit hōies q̄ ei lib̓aliter deẜuiret. Si gͦ a pͥncipio deuſ reliqͥt hoīem in māu ꝯſilij ſui dādo ei lib̓tatē arbitrij. videt̉ ꝙ nullo mō d̓buerit adde̓ obligatōnem p̄cepti. Rn̄deri p̄t ẜm Bon̄. ꝙ obligatō adbonū nō repugnat lib̓tati ſimpl̓r ſꝫ repugnat lib̓tati peccādi. Quantoāt qͥs magis inheret v̓tutibꝰ et euitat pcca tāto liberior eē cenſet̉. Qd̓plane on̄dit̉ in ſermōe. j. de v̓tutibꝰ. Et hoc exp̄ſſe aſſeruit tullius in padoxis. Dictū inqͥt ē ab eruditiſſimis neminē niſi ſapiētē libeꝝ eē. Nācū ſeruitꝰ ſit obediētia fracti animi atꝫ abiecti et arbitrio ſuo carentiſqͦs neget oēs leues oēs cupidos oēs deniqꝫ imꝓbos eē ẜuos. Hec illeScd̓o deꝰ rōnabilit̓ obligauit hōies ad obſeruātiā p̄ceptoꝝ ꝓpteriuſtificatōem. Decēs nāqꝫ ē iuſtū iudicē ẜm merita retribue̓. Sꝫ meri-tū et demeritū nō hꝫ locū vbi nulla cadit obligatō leg̓. Quare ꝯueniens fuit vt deꝰ hominē cui cōtulerat libeꝝ arbitriū ẜm iuſticiā remuneraret. Ꝙ ſi obijce̓t̉ ꝙ maioris lib̓tatis ē dare aliqͥd ſine merito qͣꝫ cūmerito. ⁊ deꝰ ē lib̓aliſſimus. gͦ videt̉ ꝙ debuit hmōi dare bt̄itudinē ſinemerito. et ꝑ ꝯn̄s ſine mādatoꝝ obligatōe. Dici p̄t ꝙ licꝫ hoc veruꝫ ſitex ꝑte dei dātis bt̄itudinē ſine merito. nō tn̄ ē tāte gl̓e et excellentie exꝑte ſuſcipiētis. et qm̄ dn̄s in cōferēdo p̄miū nō tm̄ attēdit ſue lib̓alitatis māifeſtatōem imo et̄ et glorie nr̄e ꝓmotōem. Hinc ē ꝙ maluit nobis dare eternā bt̄itudinē ꝑ impletōem mādatoꝝ et meritu obediētieqͣꝫ nullo merito p̄cedēte. Neqꝫ ꝓpt̓ea merita nrā derogāt diuine lib̓alitati. qꝛ deꝰ remuerat vlt ꝯdignū Ob qd̓ hiero. in qͣſtiōibꝰ ad helbidiāexclamabat. d. O quāta bt̄itudo ꝓ ꝑuis magͣ acciꝑe. et̓na ꝓ breuibꝰ. ꝓmorit̉is ſꝑ viuētia. Et idē ad celāciā inqͥt. Quid tā ingͣtū. qͥd tā ſuꝑbuꝫvideri p̄t qͣꝫ adu̓ſꝰ eiꝰ viue̓ volūtatē q̄ iō aliqͥd imꝑat vt cās hēat remunerādi. Neqꝫ em̄ obſequij nr̄i d̓s indiget ſꝫ nos illiꝰ indigemꝰ imꝑioNec ille. ¶ Tercō rōnabiliter d̓s obligauit hōies ad obſeruanda mā-data ꝓpt̓ huiliatōꝫ. Decēs nāqꝫ erat vt hō ꝯgͦſce̓t deū ſuꝑiorē et dn̄m