adoudievipati
minimū aut minutū d̓ ſuis bōiſ erogae̓ pauꝑibꝰ. ⁊ difficiliꝰ ē pati mottē ꝓ xp̄o qͣꝫ abſqꝫ ip̄a quoſcūqꝫ alios labores. Tal̓ difficultas ſimplicit̓auget meritū qꝛ mag̓ meret̉ q̄ maiꝰ oꝑat̉ bonū. et d̓ hac dic̄ hiero. adexuꝑantiū hͨ v̓ba. Nūdū xp̄m nūdꝰ ſeque̓ duꝝ grāde difficile ſꝫ magͣſṫ p̄miaScd̓a difficl̓tas ad bn̄ oꝑādū ē ex circūſtātia extrinſeca origi-nē trahēs. ſic̄ difficiliꝰ ē: abſtine̓ a cib̓ et ieiunare vbi multi ſt̄ ꝯuiuāteset ꝯmedētes qͣꝫ in ſolitudine. Et hͨ difficultas ꝑ accidēs auget meriturqn̄ .ſ. q̄s tales occaſiōes ab abſtinētia retͣhēteſ euitare n̄ p̄t. ſꝫ ſi qͥs huiꝰmōi tēptatōes declinare nollet nō. ꝓpt̓ea qꝛ difficiliꝰ oꝑat̉ bonū magiſmeret̉. Hīc hiero. adu̓ſus vigilātiū q̄ dicebat. Cur ꝑgis ad he̓mū. Rn̄-dit vt te n̄ videa. vt te n̄ audiā. vt tuo furore n̄ mouear. vt tua bella nōpatiar. ne me capiat oculꝰ me̓tricis et pulcerrima ad illicitos deducatāplexꝰ. Rn̄deb̓ hͦ nō ē pugnare ſꝫ fugze̓. Sta in acie adu̓ſarijs armatusobſiſte. Fateor imbecillitatē meā Nolo ſpe pugͣre victorie ne ꝑdā aliqn̄ victoriā. ſi fuge̓o gladiū euitari. Percia ē difficultas ex vicō ꝑſoneagētiˢ ꝓueniēſ. Sic̄ difficiliꝰ ē ẜuare caſtitatē ei q̄ diu libidī deẜuiuit qͣꝫilli qͥ ꝯtinēt̓ vixit. Et tal̓ difficultas ineritū nō auget. Qd̓ hiero. exp̄ſſeteſtat̉ in epl̓a ad euſtoch. ad quā ſic ſcribit. Soror tua bleſilla etatē ma-ior ſꝫ ꝓpoſito mīor ſe pͥmo mēſe pꝰ acceptū maritū viduata ē. O infelix hūana ꝯdicio et fut̉i neſcia. Nā h̓gītatis coronā et nuptiaꝝ ꝑdiditvoluptatē. Et quāqͣꝫ ẜm pudicicie gͣdū teneat qͣs illā exiſtīas ꝑ momēta ſuſtine̓ cruces ſpectāte qͦtidie in ſorore qd̓ ī ſe videt amiſiſſe ⁊ cumdifficilius exptā careat voluptate minorē tn̄ ꝯtinētie hr̄e mercedemHec ille ¶ Tercō dubitari ſolꝫ circa bonū et̓ne vite in ſuꝑioritate. Anſupiꝰ ſit copioſiꝰ et affluētiꝰ bonū q̄buſlibꝫ tꝑalibꝰ bōis. Et qꝛ d̓ illo diffuſiꝰ tͣctaturi erimꝰ loco ſuo. ꝓ pn̄ti ſufficiat audire ſic dicēte. greg̓. inomel̓. Si ꝯſideremꝰ frēs cariſſimi q̄ et qͣnta ſt̓ q̄ vob̓ ꝓmittūt̉ in celisvileſcūt aīo oīa q̄ hn̄t̉ in t̓ris. Terrena nāqꝫ ſub̓a ſuꝑne felicitati ꝯꝑatapōdꝰ ē n̄ ſubſidiū. Tēpalis vita et̓ne vite ꝯꝑata mors ē potiꝰ dicēda qͣꝫvita. Ip̄e em̄ qͦtidianꝰ deſcūs corruptōis qͥd ē aliud qͣꝫ q̄dam ꝓlixitasmortis. Que āt lingua dice̓ vel qͥs intellcūs caꝑe ſuffic̄ illa ſuꝑne ciuitatis quāta ſint gaudia āgeloꝝ choris int̓eſſe cū bt̄iſſimis ſpiritibꝰ gl̓eꝯditoris aſſiſte̓. pn̄tē dei vultū cerne̓ incircūſcpͥtū lumē vide̓ nll̓o mortis metu affici incorruptōnis ꝑpetue mune̓ letari Hec ille. Q v̓e bo-nū d̓ſiderabile. bonū amabile bonū. qͥetū bonū. ꝑſcm̄ bonū. ab oī maloſeꝑatum qd̓ deus pijſſimus parat laborātibꝰ ꝓ ſuo amore. O bonū in-deficiēs. Ronū excedens q̄cunqꝫ tꝑalia ꝯmoda q̄libꝫ huius ſcl̓i blandimēta. qd̓ negligētes pctōres et miſeri ꝓ momētanea huius tꝑis breuuiſſimi ꝓſperitate amittūt. Quid dici pōt magis ingratū qͣꝫ dei iugūrefugere. ad quod ſequit̉ tam copioſa merces. O ſurdi. O ſtulti ⁊ tar