incendium Vnde Narrat Euſebius. ꝙquidaui xpriſtianus temporibus ſuisductus ad martirium omnia leto vultu ꝑ̄tulit tormentorum genera. Carnifices vero fatigati tamquam vrcti dimiſerunt eum. Cumqꝫ Euſebius ab eoqueret ſi in tanta ſuſpenſione et laceā̓tione carnium doluiſſet. ille ait nichilquaſi dolui. Nam in ipſis tormentisAngelus cum albo ſudario aderat quimichi ſcmper ſudoreu de facie abſtergebat. ex quo tantam dulcedineu animauiea ſenciebat. ꝙ graue īuichi fuit qn̄nie de atuleo deponentes liberū dimiſerunt. Nam et hoc ſciens beatus Martinus cum ſeniel ei in via diabolus obuialſet. et quo iret inquireret. ait. Uadoquocumqꝫ me miſerit dominus. Cuidiabolus. Vade. quia tibi quocumqꝫieris aduerſabor. Cui ſanctus. Si dominus michi fuerit adiutor nō tuueboquid faciat mithi homo. Captus igit̉a latronibus inter alpes. viius vnumcuſeui leuauit vt euui ꝑtuteret. tumqꝫalius inanū eius tenuiſſet ne eum feriret. queſiuit a Martino ſi tiuiū. ſſet.Cui ſanctus. Ilunquā fui ſecurior. qꝛſcis dominū in necelſitatibus maximeaſtuturum. Scriptum eſt Yſaye quinquageſimotertio. Quis tu vt timeasab homine mortali. et a filio heminis.qui quaſi fenum ita areſcit et oblitus ēdouiini creatoris tui qui titendit celoset fundauit terrā et formidaſti a ſacieeorum qui tribulabant et te querebantad ꝑdendum. Vbi nunc eſt furor tribulationis. quaſi diceret. Nullus hoſtis timendus eſt. poſtꝙͣ adiutorem deuui exercituum tecum habes. ¶ Secundo.xiijvidere debemus intra nos tarnis ſtiuiulum cōtinue inpugnantem ne fortecadamus. Fundata eſt eniu douiusnoſtra in artna et ſeuiper minatur ruinaui. nec a caſu poteſt eſſe tuta niſi diligentiſſime fuerit conſeruata. IudeApoſtolus dicit. Qui ſe putat ſtare videat ne cadat. facile ruit turris q̄ multum ſe tollit in altum. nec arbor excellaa fulmine tuta erit. ſimiliter net a ventis ſi multum ſuttreuerit in alta. uiſifortes radices in terra figat. ſed ꝓpteaquantumtumqꝫ ſit homo ſanctus. quātumcumqꝫ ad alta ꝓuectus. ſi ſe cultodra non ſeruauerit et forte omnis maliet radicem perfecte non ſubiecerit facileruine patebit. Nam et ſanttus Auibrolius. ſemel per tiuitetem Mediolaneūincedens vidit ꝙ quidam in via grauiter ruiſſet. et aliuui quendau illi noncōpacientem. ſed eius caſuui ridentem.dixitqꝫ ſanctus. Qui putat ſe ſtare videat ne tadat. ſtatiūīqꝫ ille verſus inprecipitium. ceattus eſt caſum deflereꝓprium. qui riſerat alienuui. et ſituteſt in corporalibus ſit eſt et in ſpiritualibus. Quis enim quantūcumqꝫ ſanctus cadere non formidet. Quis ſi ignēin ſinū habeat veſtimenterum ceuibuſtioneui nen timeat. Quomodo homopoterit iſſe abſque dolore. ſi habeat inventre ſerpentem. ſed ſtiniulus carniseſt ſerpens ventris et flamina mortal̓ignis. q̄ euina noſtra depaſcit. Quisigitur tutus erit. Vnde Sereinie. iij.Vide vias tuas in cōualle. et vide quidficeris. quaſi dicet. Semper ne tadasvias tuas attende et ſta in cōualle. id ēin humilitate nō in mente ende poſſis