Vnus ex eis ait. Quis eſt ille qui uosaīpicit Cumqꝫ quidā irtūt vt videretterriti clamiauerūt ve ve ve vas vatuūſed ſignatū. ſtatimqꝫ oīs illa turba diſꝑuit demonū. Dicit̉ eciā in hiſtō triꝑtita. ꝙ neus illorū qui tēpore Conſtātini vex illum trucis portabat tēporebelli. potuit vnꝙͣ vulnerari vel capi.ergo ſi ad d̓fenſionē hoīs tanta ī viuētibus eſt virtus trutis. quantum putasauxilij cōferre mortuis cum tunc in extrema uccītate ſint. Septis Cruxxp̄i eſt ſignū ꝑueniētibus ad gloriamꝑductiuū. et in ipſa gloria ornatiuū.Nulli eū celeſtis ianua claudit̉. ſi vex.illuui trucis ab eo ferat̉ Vnde dicit̉ inquadā hiſto. ꝙ latro qui fuerat cū dn̄otrucifixus vadens ad paradilū deliciarum. ſuꝑ ſe detulit trucis ſignū. qd̓ dūvidit angelus cultodiens ꝑadilum. ſtatim eum intrare ꝑmiſit. ꝓpter qd̓ etApocalipſis ſeptimo. dicit̉ ꝙ Iol ānesvidit nuuuierū ſignatorū ex omnibꝰ gētibus ſtantes autē tronū amictis ſiol̓albis et palme in manibus eorū Cūqꝫquereret. qui eſſent. audiuit. hij ſunt ꝙvenerunt ex uagna tribulatōae. et lauerunt ſtolas ſuas in ſanguine agniergo ſi in celis volumq coronari neceſſehabeuius hoc ſigno ſignari cū ſit gloriecollatiuū. et in ipſa gloriā ornatiuum.Ad quā nos perducere dignetur ⁊c.De ſancto Matheo Aplōet Euangeliſta.Onuerſus ſum vt videreu votēq̄ loquebatur mecum Apocalipſis pͥmoPeccatum ſicut docet Auguſtinus. Eſtauerſio ab incōmutabili bono. et cōuerſio ad cōmutabile bonū. In emni emmortali pertato ſūt necellaria iſea duo.ſcilicet Auerſio ⁊ Cōuerſis. ſed auerſiseſt in pectato. ſitut formale. et cōuerſisſicut materiale. et ideo auſis ⁊ cōuerſienon ſunt duo pectata. ſed vnū. et ſuntſimul iſta duo .ſ. auerſis et cōuerſioNam ſicut in de Gnatione et Corrupcōne elementorū. et phūs diui. Gn̓acōvniij eſt corruptio alteriq. et eteuerſo.ſit etiā ſuo mō intelligendū eſt in pͣccō.quia nunꝙͣ quis a deo auertit̉. niſi adaliud cōuertat̉. et duui ad cōmutabilebonū conuertit̉. ab intōnutabili bonoauertit̉. veruui. qꝛ oīa pectata in auſion cōueniūt. ex illa ꝑte diſtingui nonpn̄t. qꝛ nulla int̓ſe differūt ꝑ ea in qͣbcōueniunt. ergo ex ꝑte cōu̓ſionis ad cōuiutabile boriū ſit diſtinctio peccatorūUn̄ cōuerſio ad petuniā dicit auariciaCūuerſio ad ꝓpriā excellenciā dr̄ ſuꝑbia. et ſit oīs culpa denoīat̉ a cōuerſiōeꝓpria. ita ꝙ ſit hec denoīatio a matīanō a ferma. Sꝫ Nō ꝙ qꝛ ſuplex ēaīa non p̄t ſil̓ et ſel̓ ad duo cōuerti boͣ.et maxīe ſi ſint diſiāciā multū. Quarehemo cōuerſus ad intōmutābile bonūnō poteſt cōuerti ad cōmūtabile bonū.ymmodū ad deū cōuertit̉ neceſſe eſt vta bono cōmutabili eius facies auertat̉qꝛ ergo btūs Math. tēꝙͣ publicanꝙ cātad mūdū cōuerſq. et a deo auſus a xp̄orotatus. neceſſe hūit faciē a lutro. quointēdebat auertē et ſe ad xp̄m rocantēcōuerte. Unde optime dicit. Cōuerſusſum vt vi. vo. ⁊t. pino vt videre me vocautē. In quo u̓bo on̄dit in duobo ſuāobedienciā et cōuerſionē eſſe ꝑfectamſcilicet. Ex parte cordis a quo omnebonum initiatur. Cor bonum omnt