vt ſit ſint veri ignis nutritīa. Eſt igit̉.viris ſpūalibus fortiter oꝑandum hocigne intenſis. qꝛ ſicut dicit GregoriusAmor dei non eſt ocōſus. operet̉ enimmagna ſi eſt. ſi autē operari rennuit.amor non eſt. Arbor eū que fructumnon fert eo tempore quo debet. de ſe teſtimoniū ꝑhibet. ꝙ calore ſibi debito caret. et ideo eſt digna ſutcidi et ardendaignibus tradi. qꝛ homo qui nūc rēnuitoꝑari eterno poſt mortē tradendus eſtigni. In quo poſtꝙͣ ſteterit ꝑ tot millemilia annorū. quot ſunt arenule oīmmariū adhuc tm inſtare habebit. ſicutquando incepit et in infinitū magis.¶ Quarto ad cōſeruatōnem ignis ſpiritualis requirit̉ vera humiliacō mētisſitut em̄ materia l̓ ignis cito extinguit̉et in fauillam reſoluitur. niſi bene cineribus cooꝑiatur. ſit ſpiritualis ignistuaneſcit cito niſi tinere vere humilitatis fuerit tooptus. Speties enim certevalde ſunt redolentes ſed niſi clauſe teneant̓ vt reſpirare nō poſſint citiſſimeeuaneſcunt. Beatus ergo laurentius.amorem quo tetus ardebat et nutriuitſemper optima meditando. ſeuiper optima loquendo. ſeuper eptima operādo. et ſeuper vilia de ſe faciendo. ꝓpter que in tantū amor exertuit in torde vt vix ſentiret ignem qui exteriusardebat in corpore. Vnde et dicebat detio Alſalti me miſer ex vna parte. giraaliam et manduca. hoc eciā igne totusaccenſus clamabat. poſt beatum Sixtum papam. Quo progrederis paterline filio ⁊tͣ. Quid inquit in me diſplituit paternitati tue. Nūquid degenerēprobaſti experire terte ⁊cͣ. Cui Epiſcopus. Non ego te deſero fili. ſed maioratibi debentur pro fide xpriſti tertamina. Nos. quaſi ſenes ⁊cͣ. lege vtriuſqꝫhiſtoriam et predita.¶ De Allumtione beate¶ Marit virginis.De eſt iſta que Aſcendit de deſerto affluens delicijs. innixa ſuꝑdilectum. Canticorum Octauo. Quiafacta mirifica ſolent exprimi verbo auimiratōnis et perſona ignota. ſub verbis dubitacōnis. ideo ſpiritus ſanctuspreſcieus virginem glorioſam. ſuperchoros angelorum. tam venerabiliter.ꝙͣ mirabiliter fore exaltardam. de tamextellente domina quaſi ignata. licetab eterns precognita in perſona ſupernorum tiuium in verba aumiratīe dubitatōnis prorumpit. dicens. Que eſtiſta que aleendit de deſerto alfluēs delicijs ⁊tͣ Certe illa eſt que diu latitauerat in abilſo humilitatis. Illa nuncaſcendit ad tronum maieſtatis. terribilis vt caſtrorum aties ordinata. tuius animam iaui dudum penetraueātgladius paſſionis. illa affluit delicijsſuauiter tauiquā cella vinaria. que eciāprius creatorem ſuum baiulauerat inargaſtulo ſui ventris taltiſſimi. ideonunt innixa eſt ſuper dilectum ſuummirabiliter tauiquā virgo regia. miroigitur et ſingulari modo in ubis iſtisſupradictis de Cantitis ſeptiuis. inſinuatur allumtio virginis fuiſſe comimendabilis Quantum ad Triplicemprerogatiuam. qua iſta domina glorioſa virgo perfecte reſplenduit. ſcilicet