delatum. multūqꝫ ſe humilians. atqꝫiriunijs et orōnibꝰ vacans. tādem poſtorōes ſuas inuenit panē ſibi diuinitꝙmiſſum quē nemo hoīm detuleat qͦ ſufficeret ad alterā diicam. ſitqꝫ de bono īmelius ꝓfecit. Et cū ſemel ad quēdamdiſcipulū infirmū feſtinaret. ſoli declinanti ad occaſum dixit. In nomine dūinr̄i iheſu xp̄i pauliſpar ſta. donec adinfirmū veniā. et ſtatimi ſol obediuit eiſtans in loco ſuo donet ad infiruiū veniret. Qui cū illit ꝑueniſſet inuenit fratrem defunctū. et facta orōne dixit addefunctum. quid magis deſideras eſſecum xp̄o an adhuc ꝑmanere. Cui deſunctus reſumpto ſpiritu ait. quid inereuotas pater. uelius redire et elſe tūxp̄o. ꝑmanere aūt in carne mithi neceſſarium non eſt. Cui vir dei. Obdormiinquit fili et ora ꝓ uit. qui ſtatī obdormiuit in dn̄o. ¶ Scd̓o digne aubulailimmi tumlatmmius ſi ſupra nos nō attollimur. quidāextollunt̉ ex magnitudine noīs et gle.quidā ex decencia pulthritudinis et forruullimome. Sed ꝙ iſta extollencia fatua ſit.beatus Iob on̄t. xiij. vbi dicit. Meōrianoſtra cōꝑabitur cineri. et redigenturin lutum cineres noſtri. Vnde Greg.3jmoral̓. xi. ſuꝑ illud verbū dicit. Recteſtultorum intōria cineri cōꝑatur quiaibi ponit̉ vbi ab aura rapiatur. quantuintūqꝫ tui quiſqꝫ ꝓ ꝑficienda gloriaſui noīs elaboret. mneuioriā ſuam qualitinerē poſuit. quia hant ticius ventusmortalitatis rapit. ceruix ī lutū redigitur. tū ſuꝑbus quiſqꝫ humiliatur inmorte. et elata caro tabeſcit in putredine. Si volumus ergo digue aubularedebemus extollenciam cauere exemploPſalmiſte. Acqꝫ ambulaui in magnisneqꝫ in mira. ſuꝑ me. In mirabilibusſupra ſe aubulat qui magna de ſeipſoeſtimat. ſitut ille. luce. xij. Hominis cuiuſdam ager vberes fructus attulit. etuit intra ſe. Quid ſaciam qꝛ non habeovbi cōgregeui fructus meos. deſtruamhorre a iiea et maiora faciā. et illuc congregabo omnia q̄ nata ſūt michi. et bona miea et ditam aniuie mee Anima habes multa bona repoſita in annos plurimos. requieſce. tomede. bibe. epulareGꝫ quia meuioriā ſuam quaſi cinertupoſuit. ideo ſequitur ꝙ dn̄s ſibi dixit.Gtulte hac nocte repetent aniuiā tuama te ⁊tͣ. Sed vtinā iſti qui extollunturex magnitudine diuiciarumi et potentie vellent inemoriter retinere qd̓ legiuius paganos quoſdam meniille.Recitat Tulius de Dyouiſio tyrannoꝙ tum quidaui amitus eius Democleslaudaret copiam eius. inaieſtatem doīnatus. rtrum habundantiam. magnilitenciam ediuui regiarumi et allereretnunꝙͣ beatiorem quemꝙͣ fuiſſe. rn̄ditille. Vis ſcire inquit fortunam meamCuinqꝫ ille velle dixiſſet collocari eumiuſſit Dioniſius in letto aurro pulcherrimo. et menſaui fecit preparari opulentami. putros et iuuenes ad mīſtrandum electos conſiltere fecit et precepit.Cuuqꝫ adeſſent omnes delicie. et Democles videretur ſibi fortunatus iuſſittyrannus fulgentem gladium et elimatum filo ſerico appenſum dimitti vt impendēt capiti et trinibus illius Cūqꝫille net pulchros miniſtros reſpiceretnet ad menſami manum porrigeret necin lectum aureum intēderet pre timore