nec pietate mouetur. nec p̄tibus inclinat̉. Aō credat ſe dei amitū. qui hab etaīm ad miſericordiā durū. nam cōſtatꝙ ignis ſpūalis eſt potēcior valde ꝙͣ material̓. cōſtat eciā ꝙ cor humanū cū ſitcarneū dt ſua natura mini eſt durū ꝙͣſit ferrum. Patet ergo tū ex ꝑte ignistū ex ꝑte cord̓. ꝙ potēcior ſit ignis ſpūalis reſpectu cordis ꝙͣ reſpectu ferri ſitignis material̓. Quia ſi qd̓ miqͣ videt̉ineſſe ineſt. multo forcio qd̓ magis videbit̉ inerit. ergo ſi ad pūciā ignis material̓ ferrū de ncc̄tate molleſcit. et duriciam ſuā ꝑdit. multo forcio tor humanū ſit molle ⁊ tentrū. ſi diuino ſit igneinflūmatū. Non ergo credat dīno ſe igne ardere. qͦ ad cōpaciendum ꝓximo īuenit ſe duruii eſſe. bene igitur dicit.Oportet te miſereri ⁊tͣ. Unde maximeduo noͣnt̉. Inū ex ꝑte ſerui Ilterū exꝑte domini. qd̓ ponit̉ ex ꝑte ſerui. ponitur vt preceptū. qd̓ vero ſubditur exꝑte domini nobis ꝓponit̉ in exemplūPrimo ergo on̄ditur nobis necellariū.cū dicit. Oportuit te mi. cōſer. t. Scd̓oſubdit formā et modū cūaddit̉. Sicutet ego. t. mi. lū. Tunc eū eſt vera miſericordia qn̄ ſit indulgemius ꝓximo exaīo. ſitut a deo indulgei volum q̄ nobis¶ Eſt ergo Aondū. ꝙ licet omnia nrābona ſint nobis ex miſericordia. maxime ſunt tria. q̄ diuinā miſericordiā on̄dunt eſſe ꝑmaximā. Primo em on̄ditelſe maxima in gratuita tollacione bonorū. Std̓o in relaxatione oīm debitōrum ſiue delictorum. Tercō vero in cōſernacōne bonorū ſiue donorū. magnūeſt tuni homini deo aduerſanti tot bona cōferre. uiaius eſſe videt̉ tot debitacondonare. ſed maxiuū valde eſt hoīeꝫin gracia cōſeruare. quid em prodeſſetbonorū collatio. quid valeret malorumoīm relaxatio. niſi ſequeret̉ in bono cōſeruatio. ¶ Dico ergo. ꝙ diuina miſericordia. Primo monſtrat̉ in collacōnebonorum tam naturaliū ꝙͣ tꝑalium etgratuitorū. quis em vllis verbis expriuiere poſſet. quanta bona nobis deqͥ exmiſericordia dedit. nō ſolum naturaliaet tꝑalia et gratuita cōtulit. Sed ip̄mſuum vnigenitum nobis dedit. quē deſua ſubſtancia genuit. et ꝓ quē omniaq̄ in mundo ſunt fecit. Dum em̄ miſericordia ſola motus. filium ſibi vnicū etkariſſimū nobis dedit. tōſtat ꝙ per eūet cum es omnia bona nobis donauit.Vnde de Sapiā incrrata dicit ſapiēs.Gapīe. vii. venerunt in omnia boͣ ꝑit̓cū illa. Quō poſſet deeſſe aliqd̓ benū.vbi datur homini ſumiuiū bonum. noneū vt Boetiq dicit. Suiiuiū bonū eſſepoſſet tui vel minimū bonum deeſſet.Reſtat ergo ꝙͣ cū deus pr̄ hoc tūī benūex mīa nobis cōtulit ꝙ uihil ē. qd̓ exmiſeī cordia nobis non cōtulerit. Undehot aītēdens ꝓpheta dicebat. Suſcepiniq̇ deqͥ mīaꝫ in medio tēpli tui. in medio ꝓpterea dicit. qꝛ oē mediū eſt pleniſſiuū et influencia maxiuiū. Nā ſolqꝛ mediū planetarū eſi. in ſuꝑiora ⁊ inferiora eſt ſui luīs diffuliuū. Cor qꝛ eſtin medio aīalis īnctū et vitā cūctis mēbris diffundit. Terra qꝛ in mnrdio iuūdi cōſiſtit īter omnia elei. enta eſt maxime fecunditatis. Quid igitur fuitin medio templi miſericordiā dei ſuſcipere. niſi cum ipſo filio ex miſericordianobis dato oīa gn̓a bonorū accipere?