¶ Scd̓o. flent damnati ex omni amiſſione bonorū Cum eū naturale ſit hōiappetere bonū. nec qd̓ natuāle eſt relinquid natura ꝙͣ diu eſt vt Soecio docet.Vnde ignis vbiqꝫ calet et aqua ſemperfrigida eſt. licet caleſiat per accidens.dauinati ſemꝑ habent appetitū boni.tum ergo ſe excluſos cōſpiciunt. pre anguſtia gemiunt. et hoc ſignatum fuit.Geneſis. xxvij. vbi habetur. ꝙ Eſauvllulatū magno flebat. eo ꝙ patris benedcōnes perdiderat. ¶ Tercō. flentdauinati ex tellerancia termētorum.qd̓ peius cogitari poteſt ꝙͣ omni bonoꝓditō penā pati ex omni termēto. n̄llūeiū ē ibi bonū. net aliqd̓ de eſt ibi malūet ꝓpterea dr̄ in lute. ve nebis qui ridetis qꝛ pleabitis. vnde verbū eſt cuiuſlibet dauinati. illd̓ Iob. verſa ē in luctūcythara noſtra. et organū meū in votēflenciū. qꝛ tunor que timebā euenit in.et qd̓ verebar accidit. Si q̄ras. vn̄ ſcis.ꝙ tanta ſit pena malorum. ſi forte huitſcripture hoc dicenti non tredis. ſaltemhoc cogita quantū domiq amitos ſuos.ymio tarillimos filios viros īuoxiosſanctos martires et ſcōs Aplōs in hacvita alflixit dumi ignibus et beſtijs. etomnibus penis eos tradi ꝑmiſit. quidfacturus eſt immitis qͣre non cogitas.qͥd vnito filio numꝙͣ culpe obnixo fecitQuare nō attendis. quō vnū pectatūprimi ꝑntis puniuit. ꝓ quo totā poſteritatē tot calamitatiba. tot doloribuset tot oneribꝰ et martirijs. et tot gn̓ibus penarū expoſuit. Igit̉ quid factūrus eſt tot pct̄is ab eis inpune hit frīsUnde dr̄ Iēmue. xlix. Ecce inqͥt domioqͥbus nō erat iudiciū vt biberent calicē16bibentes bibent. qͣſi dicēt. ſi iuſtis toruiala intulit. quid malis ſit facturusaduerte. Vnde dr̄ xlv. eiuſd̓ Ecce quosedifitaui ego deſtruo. et quos plantauiego euello. et tū queris tibi gaudiū etdelectamenta. noli inqͦt querē. Ecce adducā malū ſuꝑ ouinē tarnē. ſitut ergoibi erit continuij. ſit et ſcridor denciumadeo magiitj. vt longe lateqꝫ audiatur.Et ſitut mō ſtrident deutibꝰ cōtra vicinos pauꝑes. ita tunc ſiridebunt cōtraſeuietipſos. filij in ꝑutes et ꝑntes in filios. pͣſ. Obſeruabit pctōr iuſtū et ſtridebit ſuper eū dentibꝰ ſuis. Sic modofatiunt. ſed tunc nō iniuſtos. qꝛ ibi nōerunt. ſed ꝓprias carnes mutus deuorabunt. Saluator igit̉ noſter qͦ nos adnuptias tam ſolemnes inuitat. ab hoceterno fletu ſua pretate cuſtodiat. et adſuam gloriā introducat Amen.¶ Diīca viceſima.Idete quomodo caute ambuletisEphelios. v. quia nullo mō in hac vitaeſt ſtandū. ſed eſt centinue incedendumꝓpter vie peritulum et inſidiantiumlatronū tum multa ſapiencia ⁊ tautelaeſt aubulandū. Non em̄ de ponte caditqui cū ſapiencia vadit. tito eū et ſepein via quis ceſpitat. deuiat atqꝫ tadit.qui pedes incōpoſite ponit. et viā quaeūdum ſit nō aduertit. ¶ Et ideo inverbo premillo Apoſtolus facit Duo.Priuis eūī mneuet ad cōſideracōnem debitam. de qͥbus eū in hijs q̄ agimij preire debet attenta cōſideratio tauiꝙͣ itineris diſcretiua. et ilta conſideratio necellaria notatur. cum iniqui. videte.