p̄lidentias tꝑales. quas fugierūt gentilis. et ſit mēbunt̉ exaltari ad p̄ſidennias eternales. ſcribit̉ in pͥſ. Exaltabitte vt hereditate ta. tͣ. terrā. dico viuēciu. de qͣ in pͣſ. Ccedo vi. boͣ dmi in t̓. vi.iltā capiemꝰ hereditatē. id ē hēditario.iure. qꝛ vt d̓t Api. Rō. viij. Heredesquidē dei. cohedes autē xp̄i. hec ē preſidencia q̄ dat verā dignitatē ⁊ verā ptātē. Illa enim ē vera dignitas vt homovocet̉ deij et ſit. et illa eſt vera ptās cuinpuimtmunulla creatura cōtraire poteīt. hec aūtilla celeſtis preſidēcia nobis dat̉. ſicutIimit̓iAugi. in li. de ſilītudinibus dicit. vbiIimiputiuintloquit̉ de patre celeſti ſit. Regni ſui conlortes vos efficiet et heredes filioqꝫ ſuovnigenito ſibi ꝑ omnia eqͣli et cooīpotenti corꝑales ſtatuit ⁊ coheredes. oīqꝫtreature iubebit. Ut in omni qd̓ voleq̄nobis obediat vetatoſqꝫ noīe ſuo deosfaciet. ipſe tm̄ dicit. Ego dixi dij eſtiset fi. ex o. ſed ipſe de qͥ edificās eſt. tu vero deus edificatus ¶ Tercō humilitati q̄ cōſiltit ī eliorū ſibippſi p̄lacōne. tndet exaltatō vniu̓ſalis cōgratulacōnisEquū tūi et dignū eſt vt de illiq ſublimacione ei honore vniuerſaliter et ſingulariter oēs beati cōgaudeant. qui exvera humilitate in hac vita oēs ſibi ſuaeltimacōne digniores reputabat. ſicutbtūs et huīlimus. Franciſcus. de quolegimus. ꝙ nō ſolumi reputabat ſed eciā dicebat ſe maximū pertatorem. ⁊ tūquereritur qua cōſciētis hoc dicere potuiſſet. reſpondit. ꝙ ſi deus maximopectatori ſicut in graciā tētuliſſit. gracior ei foret. Sicut Apcſtolo Paulusqui ſua rrputaciane omnes apeſtolospreferebat. p̄mo Corintheorum. xv.Ego ſum minimi apoſtolorum qui nōſum dignus vocari aplūs. iueruit vt illud neuiē ꝑ anthonomaliam. id ē ꝑ excellenciam ſibi cōueniat. Ut qn̄ diciturapoſtolus ſimpliciter. nullo addito. n̄de alio ꝙͣ de ipſo accipi ſoleat. de hoc dr̄in Pſaluio. Exaltent eū in eccleſia plebis et. Eccleſia plebis eſt congregacōinferiorum ſanctorumi. cathedra ſeniorum eſt dignitas ſuꝑiorum ſanctorū.Illi igitur iubent̓ exultare et laudareQuia omnes tali humili congeatularidebent et vniuerſaliter congaudere.Unde legitur in vita ſpatrum. ꝙ quidam ſenex deſiderabat videre animamiuſti de corpore egredientem. et tum ꝓceſſiſſet vidit peregrinū in vite morienttm. net habentē curaui. ad quem cūacceſſiſſet deſcendit Gabriel M. chabelet angeli ad eum. rogabātqꝫ animamvt exiret qͣ non exeunte Gabriel Mithaheli. ſume eam inquit. cui reſpondit.Iulli ſumus vt edutamus ſine doloreeau et abſqꝫ vi. et etce vt videbatur vtnit Dauid et alij ſancti tum Cythara.pſallentes et iudulantis. et vt audiuit pſallentis egreſſa eſt. et recepta eMithahele. et ſit aſſūpta in celū¶ Do. xvijOlliciti ſeruare vnitatem ſpūsin vinculo patis. Ephelios. ſecundo.Quia nichil omnius eſt bonum niſi ſiteciam vnum. eo ꝙ ſcd̓m philoſophumcōuertātur ſimpliciter ruum et bonū.quia omnia appetunt eſſe ruum. ideoſanctus Apoſiolij monet ad patis vintulum et ad vnitatem animorū. bonūeuim patis cōſiruatiuū eſt vnitatis ꝙͣdiu em qͣtuor elementa quibus corpus