q̄ aderunt eſtimatōne in mediū votataDiſcant ergo adoleſcētes in tꝑe adoleſtencie ſue linguas ſuas domare. niſi eīꝓ magnā a iuuētute alſuetudinem eſtmēbrū vix domabile. ꝓpter qd̓ dr̄ Ia.iij. Oīs naͣ beſtiarū et volutrū et ſetpētum et teterorū deuat̉ et domata ſunta natura huāna. linguā aūt nullus hoīuum domare poteſt. et ꝓpter hoc legiꝙꝙ aliqͣ ſancti vt polſent līguas ſuas douiare lapillos ſub lingua portaueruntcōtiuue. Gentiles eciā magis volebantlinguis tarē ꝙͣ alijs notiuū aliq̓d ꝓferre. Un̄ Boe. in. iij. Cū dioniſiq quēdāvirū ſupplitijs vt tirāuus adacturumputaret vt aduerſū ſe facte cōiuratōnisſocios ꝓdet. linguā ille momordit atqꝫabſcidit et in os tirāni ſeuiētis abiecit.Iſtd̓ fecit vnus paganq. ſed heu ꝙͦ carꝙeſt qͦ hoc fatēt xp̄ianq. Tercō adoleſtentibꝰ eſt predicand̓ vt execrent̉ īobediēcie faſtuoſitatē. In obediā offert̉ deo volūtas ꝓpria q̄ int̓ oīa ſac̓ficia ē deoacceptiſſiā. iuxta illud Ectl̓. iiij. Melior eſt obediā ꝙͣ victime. legitur eciā invitaſpatrū. ꝙ dixit quidaꝫ ſenex. Nonpugnāt demones nobiſcū qn̄ faciꝙ nrāsvoluntates.qͣꝫ ipſa tūc voluntas deuīonū fit. ꝓpterea eū eſt volūtas muruseneij int̓ hoīem et deū quā ſi reliq̄rit hōpoterit dicē. In deo ineo tranſgrediaruiurū. Iſtū ergo mnurū dn̄t adoleſcētestranſire et ſuꝑioribꝰ ſuis hūiliter ebedire Vn̄ ſcribit̉. i. Pe. vlt̓. Adoleſcētesſubditi eſtote ſenioribus: qn̄ lingua eſtrecēs et tenera tunc faciliq flectitur. tūaūt antiquat̉ et indureſtit tunt fatiliꝙfrangit̉ ꝙͣ flectat̉. Similiter iuuenesin adoleſcencia ſua facile ſunt ad obedi-endū alſuefactibiles. ſi auttu in iuuētute ſua non didicerint vix in ſenio obdientes erunt. ꝓpter qd̓ dr̄ Eccl̓. xxx.Curua teruitē eiuis in iuueritute ⁊ tūde latera eius dū infans ē ne forte īduret et nō credat tibi. Si aduerterent iuuenes obediē virtuolitatem et inobedientie penitudinem. ſe aptarēt ad obediencie ꝓmptitudinē. Sic effitax et utuoſa eſt obediā ſubditorū quā exhibētp̄latis ſuis vt mereat̉ obedienciā creature irrōnalis. Un̄ legit̉ in vitaſpatrūꝙ Iohānes diſcipulus abbatis Paulitāte huīlitatis et obediē fuit vt in p̄llopenitus abbati cōtradicēt īꝑanti vel īaliquo muriuraret. cui cū abbas p̄ciperet pro quodā negocio ire in ꝓuiūvitū et reuerti. dixit abbati. pater audiui ꝙ leena eſt ibi. tunc ſenior quaſi ioiumiciriūūjcōſe dixit ei. Si venerit ad te alliga eāet adduc tētū. cū veniſſet ad locuꝫ iamveſpere egreſſa leena irruit in eum quāipſe apprehendēs tenere voluit ſed ipſade mauū eius fugit. ſequenſqꝫ eā dixitAbbas p̄cepit vt dutā te ad eum. et cōtiuus ſtetit beſtia. et apprehendēs eamreuertebat̉ ducēs leenā alligatā. qd̓ videns ſenex volens eū humiliare dixit.Canem ſatue deduxiſti michi. ſicut tiinſenſatus es. ita et beſtia tua. et ſoluens leenā ire p̄miſit. De penitudineautem īobedientie exemplum habemꝙin ipſo filio lucrecij. de quo narrat Boeti. de diſciplina ſcholarium. ꝙ fuit abſqꝫ diſciplina nutritus conſumens ſuaī aleis et iueret̉cijs negocijs. et a prē redētus creberrime de angultijs trutis.tandem captus pn̄tis penuria rediminō potuit. Qui cū lacrinuis voce q̄rula