apis officiaī̓e ad hoc oēs dormiūt. ⁊ adſonum eius euigilant cū de mane ſurgunt et vni regi obtꝑant ſine diuiliorfideliter. ꝙ ꝓ eius ſuſtentatōe ſe moriſame ꝑmittūt ¶ Tercium qd̓ nos advnitatem inducit: eſt vnitas creatureexteī̓oīs. vnde debemqj attēdere qꝛ vnocelo cōcludimur. vna luna de nocte dirigimur. vno igne a frigore liberamur.vne mari circūdamur. ex vna aqua potamur. vna terra ſuſtētamur. tuiij fruttibus educamur Si ergo lapides qͦ excedem monte exciduntur. et arbores q̄in eodem loro opere nature generant̉.in qͣdam naturr ſimilituine vniūtur:quanto forcius vniri deberent homīesqui tāta rerum multitudine vniūtur.Item vide ꝙ amor natuālis ſicut Boetius dicit. vnit celeſtia corpora vnitate ꝑmaxima n̄llo vnꝙͣ tꝑe ꝑturbata. vnit vniu̓ſa infiriora. vnit inuitē hec etilla. duꝫ imis inclinat lūma. et lūmisſubicit ima. ergo ſi ꝓpter hominū gentratianem vt cēpleretur numerq elettorum hec vnitas tanta a deo ē ordinata: quāto forcius vnio inter homineseſſe debet. ꝓpter quos eſt tanta vnioalijs data. Oīm cūī que in inundo ſūtfinis eſt ipſe homo. ſitut habetur ſcd̓ophiſitorū Item ſi amor nature vnit tāta diuerſa pucipia ſit̄ ſūt mateīa ⁊ forma. quorū vnum ē omnino palliuū.alterū omnino actiuum. quid debet eēinter humana corda que cōueniunt ineadem natura. Itē vbi maior cōtrarietas qͣ inter quatuor elemēta; vbi igīseſt calidus et ſittus. ⁊ ecōtra aqua frigida et humida. ergo ſi iſta tam cōtraria in vnum ꝑ amorē cuius virtus eſtvnitiua in omni corpore inueniunturvnita: quō n̄ poſſunt vniri hūana corda que ſunt ſumnilia in natura? Itē vbimiaior diu̓ſitas ꝙͣ inter corpus et aīamquerū vuū eſt corꝑale et alterū ſpūalevnū cōpoſitiſſimum. alterū ſimpliciſſimiū. vnū qͣntū. alterū nō extenſū. vnūmortale. alterū īmortale. ⁊ tn̄ ꝑ auorētā fortiſſimo vinculo vniunt̉ vt net corpus ab anima. nec anima a corpore. n̄violenciā maxima ſeꝑetur. ergo qͦd eſtꝙ aniuie tā ſimiles inter ſe. n̄ ſe poſſūtamare Itē quāta diſſimilitudo ē intermēbra humani corꝑis. In que euimoculus eſt ſimilis auri vel auīs manuivel manus cruri. vel cri pedi. vel pescapiti. ſiue cordi? Et tn̄ tāto auiee̓ nectuntur. vt vnū pro altero ſe exponat.vnū ꝓ alteo ſe vulnerari faciat. et alterum ab altero leſū nūꝙͣ vindictam expetat. ſed vnūqd̓qꝫ alteri pro poſſe deſeruiat. Unde hanc ſimilitudinē notāsdiligenter Apo. dicit. ij. ad Ro. Sicutin vns corꝑe maulta membra habemusoīa autē membra non eundē attum habent: ita multi vnum corpus ſumq intriſto. ſinguli autē alt̓ alterius mēbraEt expreſſe hoc idem ponit p̄uia Corīthe. xiij. Ex quibꝰ verbis tale eliciturargumentum. Quanta corpus animadignitate excedit: tāto maior debet eſſevnitas intncium ꝙͣ vnitas corporum.Si ergo tantus debet eſſe amor int̓ corpalia membra: quantus eſſe debet inter ſpiritualia? Sed nos ſpiritualiterſumus membra corꝑis xpriſti. ſitut exipſis pꝫ verbis Aplī. Ergo magis ꝙͣmē bra corꝑis ur̄i debes eſſe vniti Sedplorād̓ eſt hodie qꝛ lōge maior ē vnitas