de terra loquit̉. Sciaut ſe eſſe terramamare terram. ſe deſcenſuros ad terrāteuebris eccupatā. q̄ nolūt loq̄ uiſi deterra. ve inqͦt Augo. in principio cōf.dn̄e tatētibus de te. loquentibꝰ aūt demūdo. qꝛ loquētes muti ſunt Ex habūdancia eū cordis os lequit̉. ergo qual̓eſt tua lingua tal̓ eſt cōſcīa. ergo ſi lingua eſt vana. ſi uiundana ſi laſciua. etmala eſt cōſtīa. Nam ſcd̓m RichardumIdem eſt uibū cordis et oris vt nūꝙͣ ſituibū in ore. qd̓ nō fuerit prius ī corde.ergo ſi idem u̓bū neqͥt ſil̓ eſſe bonumi etmalum. ſi malum eſt verbū oris: bonūeſſe nō poteſt verbū cordis. ⁊ ideo nūꝙͣp̄t hō cognoſci uielio ꝙͣ ꝑ ea que loquit̉Vnde et dictū eſt Petro Math. xxvij.llā et lo. t. ma. te fecit. ¶ Tercia liugua eſt lingua deuota q̄ nō ſolū loquit̉bona verba. ſed verba edificancia. u̓̓baiuflāmancia. tepida terda penetrācia.vſqꝫ ad medullam Vn̄ dr̄ in Attibus.ꝙ dum adhuc loqueret̉ Petrus: ceciditſpūs ſcūs ſuꝑ oēs qui audiebant u̓bū.Eccl̓. xlviij. Gurrexit helyas qͣſi ignis et verbū eius quaſi ſacula adebat.Verba em̄ tepida et frigido mō ꝓlatatepidi cordis ſunt aꝑtiſſima ſigna. necſunt fidei ꝓmotiā nec cordiū hoīm extitatiā. ſed pociꝰ extinctiua. Vn̄ Bern̄.Non pūt incendē verba q̄ de corde frigido ſunt ꝓlata. Sed ve miſero mūdo qꝛneu ſunt hodie viri qui ſūt cordis igniti. et ſermones noſtri ſunt frigidꝫ. etnullius quaſi monienti. Qui ego hāctriplicē linguā hrēt in nullo u̓bo oftēderet vt ſit vir ꝑfectus exiſteret. Iac̄.iij. Qui in verbo nō offendit hit ꝑfectus eſt vir. qꝛ qui putat ſe religiolū eēet nō refrenat linguā ſuam huius vana eſt religio. ¶ Ecd̓a lingua pnͥcipalis eſt mala. q̄ eſt fugienda et deteſtādaet hec p̄t ſilr̄ eē t̓plex lingua .ſ. muendoſa. hec eſt maxime negocianciū. linguadoloſa et ilta maximie adulantium. etlingua venenoſa. hec eſt maxime detrahentium. Dico ꝙ pͥuia lingua eſt mendoſa q̄ ab oī quaſi veritate eſt aliena. etmaxiuit hac lingua peccant omnes negociantes. omnes vendētes et emētesqꝛ tales omines ſit alſueti ſunt falſitativt neſciant dicē veritatē. iuimo quaſiverecundant̉ ſi veītatē aliqn̄ caſu loqͣntur In hac eciā lingua maxime et grauiſſiue peccāt cōiter aduocati. de qͥbusomnibus d̓r Iē. Docuerūt linguā ſuāloqui mendatiū. Ad lrāui. ipſi ei cogitant. ipſi inſudant. et etiā pueos ſuos ſollititant quō mientiri valeāt. quōmendatijs alſueſcant. dicit̉ eūī contratales ꝓu̓. xvi. lingua fallax non amatveritatem Turpe eū lutrū eſt ⁊ qͦcqͥddicat lex que ꝑmittit vt ſe decipiāt hoīnis. nec citra medium eos reſtitue̓ decet. lex diuina. lex caritatis. lex naturalis federis ouinē fallaciam refugit.net tale lutrum admittit. Un̄ dr̄. ꝓu̓.xxiij. Qui cōgregat theſauros linguauiendacij vanus et extors eſt et impigetur ad laqueos mortis. Ades enimdeo diſplicet mendacium. vt nulla intēcōne. nullo caſu ſuꝑueniente poſſit hōmentiri meritorie. inimo ꝙ maius eſtmendacium adeo eſt malum ꝙ ipſe deqqui de nichilo fecit mundū. non poteſtfacere ꝙ mendatium eſſet bonum. velnon eſſet pectatum Vnde dicit̉ ꝓu. viGex ſūt que edit d̓s .ſ. oclōs ſublimes