Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dr̄nutus ſitut d̓t phūs. et dotet in lide libero arburio Auguſti. vbi aꝑte d̓t nichil rōnabiliter cogitari peſſet qd̓dius in vniuerio fecerit Un̄ qd̓ libet creatū in ſe fuerit bonumi. ipſū tn̄vniuerſū eſt valde bonū. ſic̄ in pu̓cipio Genc. eſt on̄ſū. ergo pͥmū pnͥcipiūvnū eſſet et trinū Vnū ꝓducere voluitiu quo ſe eſſe vnū monſtrauit et ip̄amvniuerſam creaturā tplici oꝑacōe diuiſit. in quo ſe in ꝑſonis trinum eſtēdit. Inuiſibilia em̄ dei a creaturadi ea ſtā ſunt intellecta cōſpiciūtur Triplex ergo diuina oꝑacō fuit.mūdū in eſſe ꝑfecit .ſ. creacō appropͦate reſpōdet ounipotēcie. diſtinctio ē̄appropriat̉ ſapiēcie et ornatus ſiuepoſicio appropriat̉ bonitati largiſſiēOrnatus ergo fuit cōplementū omniūoperū diuinorū. qꝛ ante omnē diē preteſſit creatō In p̄mis tribus diebus ēſubſecuta diſtinctio. et in alijs t̓bo diebus vltunis cōſecuta eſt cōpoſitō. Und̓ celū ornatū eſſet luminai̓bus. ornatij aer volatilibꝰ. aqua piſcibus. terraplantis et animalibus. ſtatim Gen̄. ijcōcludit̉. Igit̉ ꝓfecti ſūt celi et terra 2o. or. e. et quia potētie cui reſpōdet treatio appropriat̉ prī ſumuis. et ſapiencia cui reſpēdet diſtinctio apprepͥat̉ filis et beniuolencia tui rn̄det cōpoſitōappropͥat̉ ſpūi ſaucto. ideo recte dicit̉.Spiritus dn̄i ornauit te. et hec ē ſpūaliter ad īpletum. quando hodierna dieſanctos ornauit aplōs. qui fuerūt celialtiſſimi. et a terra remotiſſimi altāpauꝑtatem. fuerūt celi fulgidiſſimifidei firmitatē. et fuerūt celi luminoſiſſimi doctrine veritatē. et operūhoneſtatem. ſed iſta alibi tractabūtur.Ia u̓bo ergo p̄milſo deſcribit̉ ſpiritusſanttus vt donū ineſtimabile. Gpūsinqt Actuū iiij. dictū eſt Symoni Petunia tua tetū ſit in ꝑdicōnem. qꝛ eſti.do. dei pecunia poſſidere. Vt donū īcōprehenſibile. dn̄i inqͦt id ē qui ꝓcedit adn̄o vel qui eſt dn̄s. Vt donū deſideābile. ornauit inqͦt celū. Quis eniui illūnon deſideret qui hoīem ōuibus bonisreplet Nondum tn̄. hoc dicitSpiritus dn̄i nobis innuit̉. miultiplex eſt ſpūs Eſt em ſpiritus intreatoipſe deus. Spirito ſeꝑatus vt āgelusvel angelitus ſpūs. Spiritus corporivnitus vt humanus Gpūs mnalignusvt ipſe diaboli. Spūs infuſus vt gracia que eſt ſpiritus ſauctus Dicoeſt ſpiritus intreatus. qui eſt ipſe deolaui cōſtat deus eſt ſuuiuū bonumquo nichil meliꝰ eſſe poteſt. ergo ſciꝑillud habere docet qd̓ melius ē. ſed itūeſt ſpūs iuelior eſt ꝙͣ corpus. qꝛ ſpiritū viuificat̉ omne corpus. et ſencifica euiue corpus et regit̉ euine corpus.Magis ergo detuit deum eſſe ſpūm ꝙͣcorpus. Item quāto aliqͥd ſimpliciustanto ꝑfectius. ſed ſpūs eſt ſipliciorꝙͣ ſit corpus. ergo decuit iagīs deūſpiritū ꝙͣ corpus. Item ſi deus corpefuiſſet vbiqꝫ totūs eſſe poſſet. ergo eſſet quo inaius excegitai poſſet.non igit̉ deus eſſet. Itē ſi corpus eētdiu̓ſas ꝑtes haberet. et totum mnaiusſua ꝑte eſſet. et rn̄a ꝑs maior alia exiſteret. ergo infinitū bonū non eſſet. necdeus conſequens eſſe poſſet. infinitienim euines ꝑtes infinite ſunt ergo ſiinfinito nichil maius ē. vna ꝑs maior