Dico ꝙ pͥmi qui attipiūt poſtulata ſūtfilij innotentes filij ſpūales prīs etͣ̓uiimitatores. tales eui adeo ſunt ꝑfecti.ꝙ nullo modo facerēt alij qd̓ ſibi nollētfieri. Vnde tales innocētes ſunt cordeet innotētes opere. de qͥbus omnibusditit̉ in pͣſ. Quis inqͦt aſcendet in mōtē dn̄i ⁊c Sequitur. Hit accipiet benedittionem a dn̄o ⁊tͣ. hoc aūt tūt adimplebit̉ quādo audituri ſunt illd̓ Mat.Venite benedicti patris inti ⁊t Scd̓iſunt penitētes. qui etſi pectauerīt ſatiſfacere ſunt pati ad arbitriū ſacerdotis Vnde tales ſe peccalſe dolent et cōterunt̉. et de omnibus cōfitētur et provtribus ſe punire uitunt̉ Vnde talibꝰdictū fuit illud Actuū. ij. Penitēciā agite accipietis donū ſpūs ſancti. donūſpūs ſancti accipit̉. cuius ope peccatadimittunt̉. gracie cōdonant̉ bona miultiplicant̉ et multiplitata cōſeruantur.Un̄ Augo d̓t. ꝙ ſpūs ſcūs eſt donū inquo oīa dona donant̉. Tercij qui accipiunt poſtulata ſunt ꝓ dn̄s pacientesnam dignū ē. rōi conſonū eſt iuſtū eciāeſt. vt qui ꝓpter deū portāt torūita ſua attipiant poſtulata. Nā et ipſe dn̄slegem hanc dedit Mat. iiij. Qui nō accipit crucem et ſequit̉me nō eſt me dignus. ergo qui trutē accipit eſt dignusxp̄o. ſit et ſotius paſſionis. ſed q̄ ſocijſunt contumelie. ſicut Ambro. d̓t. dn̄tet ꝑticipes eſſe glorie Vnde et Apoſt.Si fuerimus locij pallionū eriuius etconſolatōnum. Sed ſocij conſolacōnumeſſe nō poſſent: niſi petita acciperenttales ergo accipiunt ouine qd̓ petuntꝓpt̓ qd̓ dr̄ Sa. i. Btūs vir qui ſufferttemip. qꝛ cū ꝓ. fu. at. to. vite. Quartiſūt viri cōtemplantes q̄ totalit̓ deo adherēt. nichil extra ipſū querētes. talestūi quitqͥd pctūt accipiunt. In̄ dr̄ infigura huius heſter. ꝙ ingrediētes adregē puelle id ē aīe cōtemplatiue qͣcqͥdpoſtulabant ad ornatū ꝑtineus accipiebant. et ſit ad regis cubiculum traſiebant. Tunc eū ad regis cubiculū trāſit̉ duui qͦs ad cōtemplanda celeſtia eleuat̉ vbi anima depaſcit̉ et miris delcātōibus ietundat̉. dum aliquo inſolitomodo ſentire ſibi cōceditur. ꝙͣ ſuauis ēdominus. Rogemus.Item de eodem¶Elinquo mūdū et vado ad prēꝫSo. xvi. Si qͥs dn̄ica u̓ba et exēpla pēſet et facta. nihil inueniet vnde debeatmūdus amari. ſed apparebit in oībusꝙ debeat vilipendi. quō tm eſt amandus. qꝛ ſit fuit in oībus xp̄o cōtrariusſit eū mundus xp̄o cōtrarius eē ꝓbatvt oīs mundi amitus necelſai̓o xp̄o ſitiniuito Vnde Ia. qui volueī̓t amicuseſſe huius ſeculi inimitus dei cōſtituitet Se. qui diligit mūdū nō eſt caritasprīs in eo ſed qui caritatē nō habet deiinimicus eſi. ego oīs mūdi amitus deieſt inimitus ¶ In verbo ergo p̄miſſodn̄s ipſo facto duo on̄dit.Priuio quid debeauius odireScd̓o quid debeamus appetereDocet ergo fugiendū eſſe uialū et deſiderandū elſe bonū. ſed malum fugiendū oltendit eſſe mundū. bonū vero appetendū eſſe innuit ſūmum bonū. ēgeſi volumus cū xp̄o poſſidē celū neceſſehabemus relinquē uiūdū vanū. nullūeſt mediū ā uiundū hrē cōſtat aūt xp̄mNeuio eūī ſil̓ deo p̄t ſeruire ⁊ māmone