vtiqꝫ ꝑfectum nō eſt Scd̓o debet homocognoſcere fontale principiū oīs boniet hoc ē qd̓ dr̄ de ſurſū deſcendēs a prē.luminū ⁊tͣ Deſcribit̉ aūt hoc prīcipiūvt ſublimiſlimū vt benigniſſiū ⁊ vt p̄clariſſiuū et vt intōmutabiliſliuiū. tūadiūgit Apud quē nō eſt trāſinutatō.net viciſ. ebumbracio Tercis debet hōcognoſcere impedimentū omīs boni ⁊hoc eſt triplex .ſ. pͣua lotutio oris. nequicia cordis et immūdicia corꝑis ſiueoꝑis. praua locutio oris cū dr̄ Sit oīshomo velox ad audiendū. tardus autēad loquēdum. Nō ꝙ nō dicit ꝙ homonon loquat̉. qꝛ non loquidū loquēduꝫeſt peccatū eſt. ſed dicit ꝙ tardē loquēd̓eſt. et ad hoc triplex eſt rō Prima racōq̄ eſt Berū talis ē. naui cōſtat ꝙ natuādedit homini duas aures. ſed os tētūvnum. et conſtat ꝙ nō fruſtra hoc fecitege hoc docē voluit vt ſaltē ī duplo uiagis audiat ꝙͣ loquatur. Scd̓a rō ē et ētal̓ Aue̓s ſūt ſcē ſꝑ aꝑte. ip̄a oꝑacōnenature et llo obſtaculo obuiāte. ſemꝑſunt ad audiendū pate. ſed lingua nonſolū vnū ſed duplex habet clauſtrum.Vnū denciū. alterū labiorum Vnde qͣſimenacha in clauſtro eſt collotata. Nonergo ſit ad loquendū nec audiendū dēteſſe ꝑata Miche. vij. Cuſtodi clauſtrūoris tui inſinuāte ipſa naturā Terciarō eſt eciā natual̓. Nam cū natura oīafapient̉ efficiat et ꝓpt̉ finē oīa faciat.tranſgreſſor eſt dīne inſtitucionis quide ſuis mēbris aliud facit ꝙͣ ip̄a natuāinſtituit Sed cōſtat ꝙ natura qͣſi oībꝰaīalibus auditū dedit. ſed loquelam ſoli creature rōnali tribuit. ergo ipſo fcōlegem inſtituit. vt p̄ter illa u̓ba q̄ ſuntrōnis home loqui non velit Tn̄ Agq.Col̓. iiij. Sermo er̄ in grā ſꝑ ſale ſittōditus. Scd̓m impediuientū nōt̉ ibiet tardus ad iram. ⁊ ideo tardus dicitqꝛ ꝑ zelū dēt ijs cū expedit iraſci pctīsVetat̉ aūt homo iraſti. qꝛ ira ſi p̄ual etaīe ꝑturbat ſapienciā Vā dr̄ ꝓu. Irain ſinū ſtulti requieſcit. qꝛ nō cito trāſit ſicut a ſapiente ſi aqn̄ iraſcat̉ Impedit eiū ira animū nepoſſit ternē verū.Vnde phūs docet oppouentē vt reſpondētem ꝑ̄ducat ad irā vt dui fuit tōuiotus neſciat rn̄dere. Scd̓o iratollit iuſticiā vt dr̄ in ca. Sa. Ira vi̓ iuſticiamdei non oꝑat̉. et dicit ei. qꝛ ſepe videt̉hoībus ꝙ homo iratus iuſticiā faciat.cū non iuſticiā ſed pociq trudelitatemexerceat. Non eſt eiū dei iuſticia nͥ ſcd̓ꝫmiſericordiā et cōpallionem ferat. Un̄ſic debet homo iraſci pccīs vt ſꝫ natuēcōdoleat Nū Criſeſtimꝰ dicit. ꝙ falſaiuſticia dedignacōnem nō cōꝑaſſionemvera aūt cōpallionē non dedignacōtiūhabet Vū dr̄ Eccl̓. Ira nō hēt mniām.Tercis ira tollit emnē amiciciā Vndedr̄ Eccl̓. Noli eſſe amito hoī iratundoSracundus aūt eſt qui iraui diu tenetUn̄ dicit Aplūs. Gel nō occidat ſuperiratuudiā veſtrā id ē non tmī irā teneas donet ſol ad occalū veniat Terciuꝫimpediuientū boni noͣt̓cū dr̄ Abicientes omnē inmundiciā. et dicit emnemqꝛ abiciēda ē imimūdicia cordis. oris. operis Itē īmundicia in viſu. auditugultū odoratū et tactū. Ditamus ergoincipiētes a pͥmis Omne datū optimet or̄ do. ꝑ. deſur. ē ⁊tͣ. In quo verbovt ſupra eſt tactū on̄det̉ nr̄m pͥn̄cipiūvt potentiſſimum vt ſapientiſſiuū. et