et anima vna. tōtra naturā eſt ſi cordaſe diuidant tū tn̄ ſemip ad ſciſſionē cordis ſequat̉ nttrio ꝑitulū mortis. Tercia eſt pax quā tenemur habere cū xp̄oeciā quantū poſſumo in hoc mūdo. qꝛꝑfecte habebit̉ in celeſti regno In xp̄oeū ſolo nō in mundo. nō in aliquo aliopatē pollumē inuenire Vnde ip̄e dicitIo. xiiij. In mūdo p̄ſſurā habebitis īma. tirtia ꝑme autē patē. quō refugimo cū illo paceui hrē qui in inomento p̄t nos ꝑde.Quis vnꝙͣ vidit lutū tū figulo ſumeribellū; et nos victori nrō vel capiti nrōla mla mpiniubellū moutinus Un̄ dr̄ Iob. ix. Gapiilliū tīmuiens corde eſt ⁊ fortis robore. qͦs reſtititns alijs iiti ⁊ patē habuit̉ qui trenſfert mōtesītituū inpu⁊ neſciunt hij quos ſubuertit ī furoreſuo Nlōne ipſe ē q̄ mōtes altiſſimos id ēangelos ⁊ parētis pinos ſibi reſiſtentes ab omni ſuo ſtatu deiecit? ꝓpt̓ hocdr̄ in Iob Atquieſce ei et habetō pacētū illo. ¶ Tercia pax eſt beatorum ⁊ſi tm̄ turhet eſt eptima et deſiderāda. qꝛ inera ⁊oīm appetituū termīatiua. vt p̄ter illd̓qd̓ habet̉ niehil vltra querat̉ Eſt tm̄ īaīa triplex naturale pͥncipiū .ſ. cognitiuū. amatiuū et oꝑatiuū Prīcipiumcognitiuū dicit̉ nr̄ intellectus quo vuiuſa cognoſcimus Prīcipiū amatiuū eſtnr̄ alfctus quo q̄ ſūt amāda diligiuiusPrīcipiū oꝑatiuū dicit̉ nr̄ effectꝰ quooꝑatōni inſiſtimij Quieſcit ēgo qn̄ patificat̉ in prīa nr̄ intelltūs in cōtēplacōne ꝑſpitatilſiē veritatis. qͦeſcit etiā nr̄affectus in dulci p̄guſtatōe ſuauiſſimebonitatis. qͦeſcit eciā ipſe effectꝰ in contiiuatōne tranquille ſeturitatis Dicoꝙ in patria quietat̉ intelltūs in cōtemplacōne clariſſime veritatis Illud tuīlumen eternuꝫ tū ſit īmenſū ſit repletvndiqꝫ ītellectū vt nichil ſue tapacitatis remaneat vatuū Vnde reddit̓ oīnoquietū ipſū cor nr̄m Vn̄ dr̄ Baruth irDiſce vbi ſit prudencia indeceptibilisvbi ſit virtus īfatigabilis. vbi ſit intelltūs īoffuſcabil̓. vt ſcias ſil̓ vbi ſit lumen oculorū et pax Vbi ſūt ergo qͥ ſciant oīa q̄ ſcire deſiderāt? quaē ad librūvite totis affectibus nō aſpirāt? Gre.Quid eſt quod ibi nō videāt vbi videntem oīa vident? Secūdo ibi oīs qͦetataffectus ī deguſtatōe ſuauiſſiē bonitatis. qͥd ei aliud deſiderat homo ꝙͣ ōuebonū. nōne quieſcet alttūs vbi tm̄ ꝑtipiet bonū lūma diltōe iocund̓? vt omnem eius capacitatē excedat in īfinitūNō eūī vt dicit Anſel. Banū gaudiū intrabit in gaudētes. ſed toti gaudentesintrabunt in gaudiū ⁊ adhuc excedet īīfinitū Vn̄ ipſe dn̄s d̓t yſa. vltiō. Ecceego declinabo ſuꝑ eam .ſ. aīam fluuiūpacis et ſitut terrentē inundantē gleriam Vbi ſunt ergo qͦ q̄rūt delicias. quare ad deliciarū fentē n̄ toto aīo aſpirātEt ideo dicit̉ pccōribus Pſaie. xlviij.Vtinā attēdiſſes mandata mea. qꝛ facta fuiſſet qͣſi fluuis pax tua. quaſi. d.tētū hrēs de pate ſicut fluuis de aquaExēpla eī hquiōi natuālia ideo ponūt̉ī ſtpͥtura. vt ex eis rei veritatē aliquomō tapiāt quā ī ſe taꝑe n̄ pūt. ī infinitū tn̄ exēplatū excedit exēplū Tercionr̄ qͥetat̉ elfcūs in tētinuacōe cr̓ne trāquillitatis. illa eī pax lūuia eſt dua̓tōeeterna. nullis angultijs coartata. n̄lloīcurſu hoſtili ꝑturbata. ſed ſūma ſecuitate dotata Vnde Iſaie. xxij. Sedebitpopulus intus ī pulchritudine patis.